Op zaterdag 28 augustus 2026 ging WIEGO naar Zwijndrecht op daar deel te nemen aan de Devel en Waalbostocht, die voor de eerste keer werd georganiseerd door wandelsportver. Nooit Gedacht. Dat was wel een beetje vreemd omdat deze vereniging afkomstig is uit Oud-Alblas in de Alblasserwaard. En wie een beetje zijn aardrijkskunde kent, weet dat Zwijndrecht in de Hoekse Waard ligt.
De naam van deze tocht is ontleend aan een riviertje (of beekje) met de naam Devel die door een deel van Zwijndrecht stroomt. En het Waalbos is een aangelegd bos langs het riviertje ’t Waaltje tussen Heerjansdam en Rijsoord en ten oosten van het rangeerterrein Kijfhoek van de spoorwegen. Zelf heb ik in dat gebied al wat vaker gewandeld met tochten vanuit Barendrecht, Oostendam of Hendrik Ido Ambacht. De start was vanuit het clubgebouw van sportver. Conventus dat tegen de autosnelweg naar Rotterdam ligt. Bij aankomst was het een drukte ban belang. Dat kwam ook omdat de Conventus zelf aan het spelen was en de ruimte niet al te groot was. Voor de wandelaars was er een routebeschrijving en er waren pijlen aangebracht. Maar ook was er een GPX-bestand beschikbaar. Door een paar leden van Nooit Gedacht werd ik al op de hoogte gesteld dat er onderweg een paar noodzakelijke omleidingen waren ten opzichte van de beschrijving. En dat hebben we geweten. Ik zit nu niet de route af te kraken, want die was erg mooi. Na afloop vroegen veel leden dan ook of we er volgend jaar weer naar toe gaan.
Na koffie te hebben gedronken ging ik met Terry en Solveig van start voor de afstand 25 km. Terry zou maar 10 km lopen omdat zij daarna naar een winkelcentrum zou gaan waar Bep (met rollator) en Ria ook naar toe zouden gaan als alternatief voor de 5 km. Achteraf bleek zij er nog eerder dan haar moeder te zijn.
Na het verlaten van het startterrein staken we de weg over naar een park langs de rivier de Devel. En daar begon het. De pijlen wezen anders dan de beschrijving en ook de GPX begon te protesteren. Maar goed, wij volgenden braaf de pijlen en liepen door een prachtig parkachtig gebied langs de Devel. Net buiten de bebouwde kom van Zwijndrecht gingen de 10 en 25 km rechtdoor, wat achteraf een lus van ca. 5 km bleek te zijn. Want kort na de eerste rust kwamen wij weer op dit punt uit. Het was wel een prachtig gebied steeds langs de Devel slingerend. Ook Toon bleek hier te lopen. Hij had gekozen voor de 20 km, maar had de splitsing gemist en liep daardoor met ons maar 25 km.
In dit gebied passeerden wij het kerkje van het voormalige gehucht Kijfhoek. Dit gehucht is – op de kerk na – destijds volledig gesloopt ten behoeve van het gelijknamige rangeerterrein. Daarna kwamen wij uit bij Manege De Devel op ca. 6 km. Terry liep hier meteen door en wij gingen met z’n drieën voor de koffie. Daarna weer verder en daardoor merkten wij dat wij dus een lus hadden gelopen. Maar kort daarna was er weer een splitsing en liepen wij gelijk op met de afstand 20 km.
Na de Hoge Snelheidslijn naar Rotterdam gekruist te hebben, lieten wij Zwijndrecht achter ons en liepen door het natuurgebied de Hooge Nesse naar Heerjansdam. Dat plaatsje liepen wij eerste voorbij omdat de route door het natuurgebied tussen deze plaats en Barendrecht voerde. Hier was wel een aangegeven omleiding en verderop liepen wij over een vlonderbrug van een paar 100 meter lang. Tenslotte kwamen wij toch in Heerjansdam en liet de organisatie ons rond het historische kerkje van deze plaats lopen. Evenwijdig aan het riviertje ’t Waaltje kwamen wij na ca. 15 km bij de tweede rustplaats bij tennisver. Heer Jan. Ook daar weer de inwendige mens van vocht e.d. voorziene en daarna weer op pad. Na de tunnel onder de spoorlijn Dor-drecht – Rotterdam en de HSL kwamen wij in het Waalbos. Bij het verlaten van dit bos (dat duidelijk nog moet groeien) passeerden wij de molen De IJsvogel. Hier zijn we niet gestopt met het oog op de tijd.
Nu liepen wij langs ’t Waaltje met aan de overkant het dorp Rijsoord. Daar is in de plaatselijke school op 10 mei 1940 de capitulatie van het Nederlandse leger getekend door generaal Winkelman. In dit gebouw is nu het Johannes Postmuseum gevestigd. Na Rijsoord staken wij de autoweg Dordrecht – Rotterdam over en sloegen na het crematorium rechts een fietspad in door een natuurgebied richting Hendrik Ido Ambacht. Daar begon het zachtjes te regenen. De één deed zijn regenjas aan de ander zette alleen een pet op (uiteraard een WIEGO-pet). En ook hier hadden de pijlers de pijlen anders gezet dan de route en de GPX aangaven. Het was wel een mooi stuk. In Hendrik Ido Ambacht liepen wij aan de buitenkant van de plaats over een fietspad. Links de bebouwing, rechts een bomenstrook. Nu begon het op te schieten naar de finish. Na wat kruisingen te hebben overgestoken, kwamen we aan de buitenwijken van Zwijndrecht. Dat is niet zo moeilijk want Hendrik Ido Ambacht en Zwijndrecht zijn letterlijk aan elkaar gegroeid. Middels een viaduct kruisten wij nogmaals de autoweg van Dordrecht naar Rotterdam en kwamen wij langs het Develpark en bereikten de finish.
Inmiddels was het zachtjes regenen al veranderd in harder regenen. Nu was het nog wachten op de bus, die kort daarop voorreed. Omdat hij echter in de verkeerde richting stond hebben wij nog een toeristische rit door de buitenwijken van Zwijndrecht gemaakt, voordat wij op de autoweg naar Breda kwamen. Daarna liep het allemaal gesmeerd en werd iedereen op tijd op zijn uitstappunt in Breda en Etten-Leur afgezet. Het was een mooie tocht met veel natuur die zeker voor herhaling vatbaar is.
W.A.N. de Laar.