Bij het lezen van de kop boven dit stukje, zult u wel denken: waar gaat dit over. Uiteindelijk gaat dit over de Loetbostocht vanuit Krimpen aam de Lek, waar WIEGO op zaterdag 19 september jl. met de bus naar toe is gegaan.
Aan de andere kant van de rivier de Lek ligt het plaatsje Kinderdijk. Dat is vooral bekend door de zogeheten molengang. Maar ook staat er een grote scheepswerf, opgericht door de broers Jan en Kornelis (Kees) Smit. Vanaf 1965 ging het verder onder de naam IHC Smit. Dit bedrijf had een personeelsvereniging met een afdeling wandelsport. Eerst onder de naam Smit en later onder de naam IHC Smit. Omdat er na verloop van tijd bijna geen medewerkers meer lid waren van de wandelspotvereniging, verbrak de bedrijfsleiding de samenwerking en veranderde de vereniging zijn naam in wandelsportver. Kinderdijk. Vanuit Kinderdijk wordt jaarlijks de Molenwaardtocht langs de bekende molens georganiseerd.
Maar ook aan de andere kant van de Lek wonen leden en die wilde ook daar een wandeltocht. Inmiddels was het Loetbos aangelegd en werd besloten om vanuit restaurant De Loet aan de rand van dit bos jaarlijks een tocht te organiseren. Door omstandigheden werd enige jaren later de startplaats verlegd naar het clubgebouw van ijsclub Thialf in Krimpen aan de Lek.
Zelf ben ik al vaker met WIEGO naar deze tocht geweest en heb ook de omgeving zien veranderen. Zo is in de loop der tijd op de weidegronden tussen Krinpen aan de Lek en Krimpen aan den IJssel het natuurgebied Krimpenerhout aangelegd met diverse sportgelegenheden.
Op weg naar Krimpen aan de Lek met de bus met chauffeur Piet aan het stuur, waren wij de Drechttunnel bij Dordrecht gepasseerd toen er spetjes op de voorruit vielen. Dat was van een kortdurend miezerbuitje (Jantje huilt). Aangekomen bij de startlocatie volgde natuurlijk de inschrijving en een dorstlessertje. In mijn geval koffie. Een paar dames vroegen de weg naar de pont om naar Kinderdijk aan de overkant van de Lek te gaan om even bij de molengang langs te gaan. Naderhand zijn nog enige leden na afloop van de tocht met de pont heen en weer gegaan om in Kinderdijk wat te eten, hoewel dat in het centrum van Krimpen aan de Lek ook goed kan.
Zelf ben ik voor de afstand 20 km op pad gegaan. Voor de afstand 30 km leek mij de beschikbare tijd wat aan de korte kant. Er zaten diverse voor mij onbekende stukken in het parkoers. Dat begon al na enige honderden meters toen een zo te zien kortgeleden gebouwd nieuwbouwwijkje doorkruist werd. De straten waren nog niet bestraat, maar door het gebruik al flink verhard. Daarna volgde de natuur van de Krimpenerhout. Hier begon eventjes de zon te schijnen (Jantje lacht). En na ca. 4 km, kort na het tunneltje onder de provinciale weg, werd de eerste rust in de kantine van het volkstuincomplex van Krimpen aan den IJssel bereikt. Een aantal leden, maar ook andere bekenden van mij, zaten daar al aan de koffie of hadden die reeds op. Hierna volgde een mooie en afwisselende route door een ander gedeelte van de Krinpenerhout en moest ik na een aantal kilometers afscheid nemen van de kortere afstanden die weer richting de start liepen. Mijn route ging verder langs het riviertje de Loet en tenslotte kwam ik in het Loetbos aan, waar het parkoers mij via kronkelige paden en bruggetjes en dammetjes doorheen leidde.
Na ca. 12 km begon het weer wat te miezeren (Jantje huilt), maar gelukkig niet lang. En toen ik aankwam bij restaurant De Loet na 13 km voor mijn tweede en laatste rust, was het al weer eventjes droog. Hier ook weer koffie besteld met wat er bij. Het duurde wel even voor ik bediend werd, maar met twee personeelsleden en een redelijk aantal bezoekers kan dat nu eenmaal niet anders. Na deze rust werd direct de provinciale weg gekruist en kwam een voor sommige wat saaier stuk van het parkoers. Eerst ruim anderhalve kilometer naar Lekkerkerk door het polder- en weidelandschap en vlak voor de bebouwde kom rechtsaf zo’n 2 kilometer door de polder. Daarna richting de Lekdijk. Die moest bereikt worden via een trappetje van ca. 5 meter hoog. Daarna werd deze dijk gevolgd richting Krimpen aan de Lek.
Ik had een prachtig uitzicht over het water en zag aan de overkant de reeds genoemde molengang en natuurlijk de rivierdijk tussen Kinderdijk en Nieuw-Lekkerland aan de andere kant van de rivier. Zo zag ik nu van de overkant een stuk waar ik wel eens met de Molenwaardtocht over loop. Op dit stuk begon ook de zon weer een tijdje te schijnen (Jantje lacht). Aangekomen in de bebouwde kom van Krimpen aan de IJssel werd de dijk weer verlaten en kwamen verderop de kortere afstanden mij weer vergezellen. Na kruising van de Hoofdstraat was het nog een paar 100 meter over een stuk wat ik ook al had gelopen van de bus naar de start.
Bij binnenkomst had ik nog drie kwartier om op adem te komen. Maar dat duurde nog wat langer. Piet belde dat hij in de file stond en ca. 10 minuten later kwam. De organisatie was niet zo tevreden over het aantal deelnemers Dat waren ca. 175. Aan de overkant in Kinderdijk zijn dat bij de Molenwaardtocht tussen de 500 en 600 wandelaars. Maar dan komen er ook diverse Belgische verenigingen die vooral voor de molens komen. Inmiddels was ook Piet met de bus gearriveerd en nadat iedereen een plaatsje had opgezocht vertrokken wij weer richting Breda en natuurlijk ook Etten-Leur en zelfs Zevenbergen.
Hans van der Bruggen.