Categorie: Wandelverslag Leden

9e RODE KRUIS VOORJAARSWANDELTOCHT TE GOES

Op 14 maart deden wij mee met deze tocht. Zo dikwijls gaan we Zeeland niet in om te wandelen. 70 km. van Etten-Leur en 53 minuten rijden volgens de routebeschrijving. Na een vlotte reis waren we om 9.20 uur in Goes. Start in gebouw “de Cirkel“ aan de Beukenstraat. Een multifunctioneel gebouw om in te schrijven. Na de koffie begonnen we om 9.50 uur aan de 15 km. Er waren ook afstanden van 5-10-20-30 km. Een niet al te stevige frisse wind en af en toe een zonnetje. Zo mooi als de vorige dagen scheen de zon niet. Maar prima wandelweer. Na een paar straten waren we al in het buitengebied.  Een open landschap met daarin de in deze streek van Beveland bekende appel- en fruitkwekerijen. Nu nog kale stammetjes zonder knop of blad met aan de rand de populieren die in de bloei bescherming moeten bieden tegen de wind.

Vooral in het begin waren er geen pijlen. Menig wandelaar zag je met in de hand de routebeschrijving zoeken. Alleen door goed de beschrijving te lezen en de straatnaamborden in de gaten te houden kwamen we er uit. Maar bij een overweg sloeg de verwarring weer toe. Weer stonden we met een groepje te zoeken waarheen te gaan. Toen zag ik ineens een naambordje waar we rechtsaf moesten de ’s Heerabskerksezandweg en zaten we weer op het goede spoor. Daarna was de weg goed te vinden met de pijlen. Maar ja wat wil je; het RODE KRUIS is er om mensen in nood te helpen en is geen wandelsportvereniging. We zagen de kerktorens van ‘s Heer Abtskerke en ’s-Heer Arendskerke, liepen door het gehucht Abbekinderen en raakte net de rand van Kloetinge. De route ging ook nog door een klein bosgebied. En zo waren we weer in Goes terug. De wat langere routes zagen ook nog het Zeeuwse heggenlandschap, hoorde ik bij terugkomst.

Terug bij de start waren er al meerdere opmerkingen gemaakt over het pijlen. Die werden genoteerd en zouden bij de volgende tocht worden meegenomen. Na een stempel, een vaantje, een Rode Kruisspeldje en een plaatje voor het wandelschrift konden we  weer richting Etten-Leur gaan. Natuurlijk namen we nog zo’n heerlijke Zeeuwse Bolus mee voor bij de koffie thuis. Zeker een tocht om nog eens te lopen vooral als dan de fruitbomen in bloei staan.

Martha en Arie de Bloeme.

P.S.  wat zijn de aantallen deelnemers bij de diverse tochten  toch heel  verschillend .Ik heb die bij wat tochten genoteerd. 21-2. Kruiningen. Laatste winterserie Z.W.B.: 180. Men had gerekend op 100/150. 7-3. Oudenbosch.. Rondje Halder-berge: 610. 14-3. Goes. Rode Kruis Voorjaarstocht: 265. 21-3 Rucphen. Kees Knappers Bostocht: 409 .28-3. Zandvoort. 30 van Zandvoort: 5958. Veel motregen. 29-3. Alphen-Chaam. Lente  Enclavetocht:. 80. Heel veel motregen. Arie.

Vandaag (7 maart) de laatste winterseriewandeling. Vandaag richting Effen. Bij de Effenseweg was ook de wagenrust. Kees nam een bekertje koffie en ik had er nog geen zin. Hier waren wij eerder geweest. Wij gingen vanaf punt 36 tot en met 86 de pijlen verwijderen. Wij waren rond 15.15 uur bij de grote rust in café .’t Veehandelshuis waar Bep ook nog was. Na een trappist gingen we weer verder. Nu nog 7 km. Het was 15.30 uur toen wij weer doorgingen. Ik vond het alweer wat laat worden.
Het was rond 16.30 uur en nog steeds geen wagenrust te zien. Bij de laatste pijl no. 86 heb toch even contact met Hans v.d. Bruggen gezocht. De wagenrust was al weg. Leuk is dat!!! Maar alles is goed gekomen. Hans Vissers was op weg om Marion op te halen. In de Den Dogdreef bleven wij rond 20 minuten en Hans kwam gelijk weer die kant uit.

Het was toch best wel goed gepijld. En het was mooi weer en een mooie wandeling. Om 17.40 uur waren we weer bij de Viandenlaan. Even wat drinken. Dat kon nog net. Om 18.00 uur belde de taxi. Toch nog mooi op tijd rond 18.15 uur weer thuis. Heerlijk gegeten en nagenieten van een mooie wandeldag. Op naar de lente, dag winter!!!
Uw verslaggever Inge Mol – van Egmond.

Dit keer (28 februari) heb ik gekozen voor de 24e Snertwandeltocht. Wandelsportvereniging W.I.E.G.O. had verschillende afstanden, waar van 25 Km de langste was. En een grote opkomst. De eerst lus liepen we land weide en div. bos gebieden door. Het was een goede / mooie route. Met flinke modderige hindernissen! Dank zij de vele regen die gevallen was. (daar kon de wandelorganisatie dus NIETS aan doen!). Bij de start was het gevoelstemperatuur ­2 à -3 graden maar algauw kwam er een waterig zonnetje .

Bij de rust in café ’t Veehandelshuis heb ik m’n kaartje laten knippen en om dat het zo vol en rumoerig was direct weer naar buiten gegaan en daar een boterham gegeten ( inde kou). De tweede lus liepen we over de A16 die ze verlaagt hebben aangelegd met een  park er om- en overheen. Daar hebben ze goed over nagedacht (mijn mening). Ik vond het wel mooi. En zo liepen we naar het station om weer via de trap over de het spoor en de A16 weer terug te lopen. (Moskesbrug) En zo via een grote lus weer naar de finish. Teller staat op 24.72 Km

Na het afmelden kregen we een consumptiebon voor soep of frisdrank. De tocht heette 24e Snertwandeltocht, dus koos ik ook voor de Snert, en hij smaakte heerlijk en er zat veel worst in Mmmm. Ik heb prima gewandeld en nu voor de tweede keer eindelijk Na 4 jaar geen pijn in de lies. Dank zij andere medicijnen. En alle mede werkers (sters) hartelijk dank voor deze mooie wandeling.

Groeten van Hé Opa (http://www.heopa.nl/)

Vandaag 7 februari de derde Winterseriewandeltocht van Wsv WIEGO. Kees en kwamen ons vanmorgen nog officieel af melden van de tweede Winterseriewandeltocht. Vandaag ging de wandeling richting Strijbeek. Deze had ik nog niet gelopen. Het was ook weer een mooie wandeling. Het weer was ook mooi. Wij gingen om 10.00 uur van start voor 20 km. Het liep nu wel goed. Wij begonnen met afpijlen vanaf no. 56 t/m 65 tot de grote rust bij ‘t Smokkelaartje waar wij heel mooi op tijd aan kwamen. Hier waren wij om 14.40 uur.

Om 15.00 uur ging ook deze rust dicht voor de wandelaars. Dit ging veel beter dan de tweede winterserietocht omdat we gewoon om 10 00 uur weg konden. Daarom waren wij nu wel op tijd bij de grote rust. Wij hadden niet zo veel moeite met de pijlen. Wij merkten wel dat er veel pijlen weg waren gehaald of vergeten  op te hangen, bijvoorbeeld bij een kruispunt. Nu waren wij ook weer om 15.15 uur bij het startbureau. Nog wat gedronken en om 16.30 uur kwam ook de taxi weer aan bij de Viandenlaan. Een mooie dag. Rond 21.15 uur weer met de taxi richting het Ginneken waar wij een leuk familiefeest hadden. Ook leuk dus. Weer een mooie wandel- en feestdag. Rond 1.30 uur gingen wij heerlijk slapen. Zondag een rustdag. Even een paar Koeriers afgeven. De volgend Winterseriewandeltocht op 7 maart is de laatste Winterwandeltocht.

Uw verslaggever Inge Mol

12^e winterwandeltocht Roosendaal

Na lang twijfelen of ik vandaag zou gaan wandelen, ben ik om 8.45 uur toch vertrokken naar Roosendaal. Vanochtend waarschuwden ze voor ijzel en het had gesneeuwd. Op buienradar gaven ze voor de rest van de dag droog weer aan met zon. De start van de wandeltocht was bij atletiekvereniging Thor, sportpark Vierhoeven. Deze vereniging heeft een eigen wandelafdeling. Na inschrijving ben ik om 9.30 uur vertrokken voor de 25 km. Bij de start kreeg je de route mee van de 17 km. De route van de extra lus werd uitgereikt bij de controlepost.

De route liep door het bos van Visdonk, de Roosendaalsebaan naar het Rucphense bos. Om 10 uur begon de zon te schijnen. In het bos werd veel gebruik gemaakt van het Wandelroutenetwerk Brabant, de groen/gele route. Zelf controleer ik deze route ook in het Mastbos van Breda. De rust en controle was bij gasterij en camping De Posthoorn in Rucphen. Daar heb ik even koffie gedronken. De wandelaars die 17 km liepen, gingen vanuit hier weer terug. Voor de 25 km was er een extra lus uitgezet van 7,8 km. De route ging alleen door het bos- en heidegebied van het Rucphense bos. Sommige paadjes waren wel slecht door de vele regenbuien. Je moest goed uitkijken. Maar er waren ook mooie uitzichten. Ik had mijn fototoestel niet bij me, maar met mijn mobiel heb ik toch wel een paar foto’s gemaakt. Op een gegeven moment liep je op een lang smal pad door de heide. Je kon veel kanten op kijken. Voor de rust liep ik ook langs een dierenparkje. Daar waren witte herten. Mooi om te zien en op de foto vast te leggen. Waarschijnlijk was ik zo onder de indruk van die herten, dat ik even verkeerd liep. De mensen die voor mij liepen, was ik uit het ook verloren en heb niet gezien welke kant ze op gingen. Ik zag een lint en ben dat gaan volgen, op het volgende rode bordje stond niet het nummer waar ik heen moest. Ik ben even teruggelopen, waar ik vandaan kwam en heb het juiste bordje gevonden.

Om 13.10 uur was ik weer terug bij de Posthoorn voor de 2^e rust. Even een lekkere kom snert genomen. Daarna weer de route terug. In het bos werd het er niet beter op. Veel boomstammen op het pad en ook veel slechte modderige paden. Het was soms net een survivaltocht. Een voordeel was wel dat de route goed gepijld was. Je had de gekleurde genummerde bordjes rood, geel en wit, net als bij WIEGO, maar ook gebruikten ze linten van de Rabobank. Vooral in het bos waren ze goed aangebracht, zodat je niet fout kon lopen. Samen met de routebeschrijving op papier was het goed te doen. Als je alleen loopt en niemand voor of achter je loopt, vind ik dit wel prettig. Soms voelde ik me net Remy van Alleen op de wereld. Het was volgens mij niet echt druk geweest met wandelaars. Het laatste gedeelte van de route waren voornamelijk zandpaden. Ik liep ook nog langs een manege en de paarden liepen buiten. Je moest vrij dicht langs deze paarden lopen, omdat je echt aan de zijkant van de paden liep. Vervolgens liep je via de Achtmaalsebaan en de Nederheide weer terug naar het bos van Visdonk.

Om 15.15 uur was ik weer aangekomen bij het Thorhonk. Ik heb mijn wandelboekje laten afstempelen, nog wat gedronken en gegeten en vervolgens weer terug gereden naar Etten-Leur. Van de sneeuw van vanmorgen was weinig meer te zien. Het was weer een leuke wandeldag. Zeker de moeite waard om ook eens heen te gaan.

Groeten van Carla Spierings