2009-02-07 3e Winterserietocht

3e WINTERSERIETOCHT 2008-2009

 

Op zaterdag 7 februari jl. kwamen zo’n 340 wandelaars naar clubgebouw “Schuttershof” van gastheer Handboogschutterij “Prins Hendrik” om deel te nemen aan de 3 tocht van de 37e Winterserie-wandeltochten van WIEGO. Dat was minder dan verwacht, maar werd veroorzaakt door het slechte weer ’s morgens.

Om even voor negen uur gingen de eerste deelnemers op de afstanden 40 en 25 km vol goede moed van start. Een half uur later werden zij gevolgd door de wandelaars op de afstanden 5, 10, 15 en 20 km. Na de start vanaf de Viandenlaan ging men langs landgoed Wolfslaar naar het Ulvenhoutsebos. Al naar gelang de afstand liep men sneller of minder snel naar de rustplaats in het gezellige café Christianen in Ulvenhout. De langere afstanden moesten door het Annabos, waar een enkeling het geluk had om twee reeën op korte afstand te zien passeren.Ook kwam men langs landgoed Valkenberg en hierna was een verzorgingspost waar koffie en thee was. Hierna ging het langs het landgoed Hondsdonk naar de Strijbeekse Heide. De afstand 20 km ging inmiddels via landgoed Luchtenburg terug naar de Heistraat. Vooral het Rondven bood een prachtig uitzicht. Jammer dat het dooide en er dus geen ijs meer was. Ook was hierdoor de bovenlaag van de zandpaden zacht en modderig. Hierna ging het via de Markweg richting Galder. De afstand 40 km gingen hier echter de grens over en liep een paar kilometer door buurland België. Voor sommigen was dit een thuiswedstrijd. In Meersel Dreef liep men langs “de paters”en Maria’s tuin en ook langs het voormalige tramstation aan de Oude Tramweg. Hierna werd Neerlands bodem weer bereikt, wat duidelijk werd door de aanwezige grenspaal. Via de Kerzelsweg en de Ballemanseweg werd Galder bereikt, waar het rustpunt voor de afstanden 25 en 40 km was in Ontmoetingscentrum “De Leeuwerik.

Na deze rust liep men via onverharde wegen, waarbij de Galderbeek werd gekruist en ging men om de Galderse Meren heen naar de Galderseweg. Hier was een buizerd bezig op jacht naar een prooi en was voor de 40 km-afstand een verzorgingspost, waar men een beker bouillon kreeg. Hierna passeerde men het kerkje van Galder op weg naar het fietspad langs rivier De Mark. Via de Daesdonckseweg en de Cauwelaerseweg, waarbij het nieuwe bruggetje over de Chaambeek werd gekruist, liep men nu naar de Annevillelaan, waar voor de afstanden 25 en 40 km een verzorgingspost, waar men een appel kreeg. Via landgoed Annevillen en de woonwijk Kraaijenberg werd het Ulvenhoutsebos bereikt en kwam men in Ulvenhout om bij café Christianen een opkikkertje te gebruiken. Hierna werd nog een klein ommetje gemaakt door het Ulvenhoutsebos en langs het verbouwde voormalige gemeentehuis van Nieuw-Ginneken. Daarna kruiste men bij De Bieberg de rivier De Mark en werd deze gevolgd om tenslotte in het Ginneken langs de mooie Hervormde kerk en over de pittoreske Ginnekenmarkt terug naar de finish te gaan.

Omdat het aan het eind van de ochtend ophield met regen en natte sneeuw, kwamen de wandelaars tevreden terug, Ook lieten zij bij terugkomst de mensen achter de starttafel merken dat zij het afwisselende landschap van bossen, heide, bouwland en rivier heel mooi hadden gevonden. De deelnemers kwamen niet alleen uit Breda en omgeving. Ook uit alle delen van Noord-Brabant, het eiland Walcheren, Schouwen-Duiveland, Gouda, Dordrecht, Rotterdam en omgeving kwamen de wandelaars. Maar ook van nog verder weg. Zoals de lopers uit 3 wandelaars uit Haarlem, twee uit Utrecht, één uit Sittard, twee uit Apeldoorn, één uit Almere en zelfs vier uit Lichtenvoorde en natuurlijk 17 deelnemers uit ons buurland Belgié.

Tegen half zes kwamen de laatste wandelaars zich afmelden en was het wachten alleen nog op de drie leden die achter de laatste wandelaars de pijlen verwijderden. Nadat ook zij binnen waren, konden de medewerkers op het startbureau alles opruimen en met tevreden gevoel naar huis gaan.

Hans van der Bruggen

3e Winterserietocht 2008/2009

WINTERSERIETOCHT TE BREDA

 

De wintermaanden kunnen mij toch al niet veel goed doen. En vooral niet als het nog regent ook. Als we om tien voor negen het knusse en gezellige clubhuis van WIEGO verlaten, regent het. Niet met bakken uit de hemel, maar genoeg om er in de kortste keren strontnat van te worden. Eigenlijk had ik voor een andere tocht gekozen, maar in ons groepje is het de meerderheid die beslist en daar heb ik mij dan bij neer te leggen. We vertrekken in zuidelijke richting en ik probeer Nel tot een gesprek te bewegen. Nel, diep weggedoken onder haar paraplu, doet net of zij doof is en laat mij in de ruimte kletsen. Ook de anderen geven niet veel sjoege. Ik, als altijd optimistisch gestemd, heb de paraplu thuis gelaten in de verwachting dat het wel mee zal vallen. Niet dus, althans voorlopig niet.

 

Het wordt iets beter te verteren als we na enkele kilometers het bos induiken en van de regen in de modder terecht

komen. Hier heb je niets aan zo’n regenscherm. Het is manoeuvreren en springen om de schoenen enigszins te ontzien. Als gebruikelijk bij WIEGO is de routeaanduiding prima geregeld en zonder mankeren zigzaggen we door de bossen over paden en wegen. Eerst in de richting van Ulvenhout en Geersbroek, later in die van Chaam. We worden steeds verder de zuid ingeleid en we vragen ons af waar dat naar toe moet. Volgens Bram en Hennie is het een parkoers dat we nog niet kennen. Ik twijfel nog. Sommige plekken komen toch bekend voor en andere weer niet. Het zal wel goed zijn. Bij de wagenrust op acht kilometer laten we ons even in de stoelen zakken om met een bekertje thee weer op verhaal te komen. Het regent nog steeds, maar er komen lichte plekken in de overigens grijze lucht. Net vóór we de Belgische grens oversteken houdt het inderdaad op met de nattigheid en kunnen we vrijer rondkijken. Je ziet de mensen naar hun achterzak tasten om te voelen of het paspoort er nog inzit. Alsof de gendarmes hier tijd voor hebben. Zij zijn veel te druk met de voorbereidingen voor carnaval. In Meerle staat de hele Raad van Elf gereed om hun Prins te begeleiden naar één der vele activiteiten. Zij staan er gekleurd op. De Prins, behangen met alle mogelijke onderscheidingen, poseert graag voor een foto. We lopen niet erg lang door het land van onze zuiderburen, enkele kilometers slechts, maar we houden er vele indrukken aan over. De grensovergang naar België is goed merkbaar aan vooral de andere bouwstijl dan de onze. Andersom is het niet zo goed te zien. Dus voor alle zekerheid vraag ik het nog even aan een schone jonge dame. Erg spraakzaam is zij niet, maar ik begrijp uit haar gebrabbel dat we ons op Nederlands grondgebied bevinden. Het zal in de buurt van Hazeldonk geweest zijn. We lopen weer enigszins in noordelijke richting en dat is te voelen ook. Een snijdend koude wind komt ons tegemoet. Af en toe prikt er een waterig zonnetje door de wolkenjagende lucht, maar erg warm is het niet. In Galder, bij “de Leeuwerik” is de grote rust gepland en daar maken we dan ook dankbaar gebruik van. Echt zin heb ik er niet meer in, maar ik heb “a” gezegd en daar mag het niet bij blijven. Bij het verlaten van de rustplek kijk ik een beetje jaloers naar de 25-km lopers, die hier rechtsaf slaan en niet zo heel veel meer voor de boeg hebben. Wij gaan naar links en verdwijnen rechtsafslaand het bos in. Ik bereken in stilte onze tijd van aankomst. Een veeg teken van opkomende vermoeidheid.

 

Bram draaft weer eens door over de financiële crisis en de mogelijke gevolgen voor zijn portemonnee. Hij wordt er helemaal opgewonden van en gaat steeds harder lopen. Nel loopt meest zwijgend naast mij voort en is met haar gedachten bij haar Piet en het eten dat hij voor haar heeft klaar staan bij thuiskomst. Arie loopt onverstoorbaar met de handen op zijn rug voort alsof hij een kuiertje aan het doen is. Ook Nico zegt niet veel. Hij had liever nog iets meer voortgang willen maken. De bospaden hebben plaats gemaakt voor bolstaande asfaltwegen. Om de paar minuten worden we naar de kant gedrukt door het snelverkeer dat meent dat het meer aanspraak mag maken op de openbare ruimte. Als wandelaar doe je er niet veel tegen. Je gaat aan de kant en loopt een poos scheef en ongemakkelijk. De vermoeidheid slaat toe en de lust verdwijnt. We zijn het erover eens dat het eerste gedeelte beter uit de verf komt dan het stuk na de grote rust.

Bij de wagenrust aan de Galderseweg zijg ik neer en heb het gevoel niet meer overeind te kunnen komen. Maar als mijn maten opstaan, volg ik gedwee. We keren terug naar Galder en dat maakt het er niet veel beter op. Het pad langs de oever van een riviertje brengt weer voor even rust in het lijf. Ik fleur op en krijg zelfs weer praatjes. Niet voor lang, want de verharde wegen met opdringerige auto’s en modderspatten verpesten de sfeer. Bij de laatste wagenrust aan de Annevillelaan met nog 7 km te gaan, zakt de moed mij echt in de schoenen. Ik stel voor om met de 25 km-lopers mee te gaan voor het laatste stukje. Maar ik krijg geen medestanders en sjok dus maar weer achter mijn maatjes aan. We lopen in de richting van Ulvenhout. We genieten toch nog van het prachtige koetshuis van Anneville. De zon breekt zelfs even door en zet alles in stralende gloed. Het tempo is er uit en met lopen heeft het niet veel meer van doen. Ik zit er helemaal doorheen. Steeds vaker moet ik even stoppen om op adem te komen. Ik weet dat het niet ver meer is, maar ik kan het niet opbrengen om mijn ene been vóór het andere te zetten. Het laatste deel van de route gaat niet geheel volgens de regels, maar het deert mij niet meer. Hennie pakt mij bij de arm en willoos laat ik het toe. Nico komt nog met de auto aanrijden om mij op te halen en ik stap nog bij hem in ook. Zelfs die laatste twee honderd meter is mij teveel om te lopen. Maar ik ben binnen en de klok wijst nog maar net half vijf. Het is vandaag beslist mijn dag niet geweest.

Quirinus Hoogland

2009-03-21 Wandeltocht Leerdam

WANDELEN MET WIEGO IN LEERDAM

Op 21 maart 2009 was het de eerste wandeltocht van W.I.E.G.O. in het nieuwe jaar bij een andere vereniging in Nederland en weer was het Leerdam en er gingen 39 wandelaars met de bus mee. Na de busreis konden de deelnemers van WIEGO even na 10.00 uur vertrekken. Het vertrek was vanuit het Patrimonium en via de Deutzstraat en de Groen van Prinstererstraat ging men over een kippenbruggetje, stak men vervolgens een drukke weg over om daarna op het fietspad rechtsaf te gaan tot de volgende kruising. Hier sloeg men linksaf en wandelde nu door de bebouwde kom. Even later wandelde men parallel met de spoorlijn en via enkele dijken kwam men in Asperen. Via de Oranjewal ging het naar de Stadsmuur met de vele geschutsplaatsen van vroeger aan de buitenrand van Asperen. Deze wal werd gevolgd tot aan de Molenwal. Nu wandelde men naar het Gemeentehuis en via het wandelpad achter het Gemeentehuis kwam men uit op de Leerdamseweg, waar de rust en tevens etenstijd was in “Schildpad”. Na de rust volgde men verder de Leerdamseweg, om via de Nieuwstraat weer even de Stadswal te volgen tot aan de Voorstraat. Nu wandelde men door de Voorstraat, welke overging in de Lingedijk en nu kwamen er enkele zeer lange verharde smalle wegen tot  in Heukelum met de rust op de Appeldijk in de “Koornwaard”, waar een bierproeverij was, maar daar werd door de wandelaars maar matig gebruik van gemaakt. Na de rust en het eventuele genoten bier, werd de tocht vervolgd over het fietspad van de Appeldijk. Na de Appeldijk kwam men op de Groenewal, dat een voetpad was met aan een kant huizen en aan de andere kant water. Gezien de lichtpalen langs de kant is dit in de winter een ijsbaan geweest. Na nog even een rood pad gevolgd te hebben verliet men Heukelum. Na over een paal gestapt te zijn wandelde men eerst over het pad “Achter het Bosch”,   Op het einde van dit bos, kwam men uit op de Oude Zuiderlingedijk, waar men op het fietspad linksaf sloeg. Nu het oversteken van de weg bleef men het fietspad volgen tot een houten bruggetje  Na hier over gegaan te zijn wandelde men voor een flat rechtsaf en via de Tiendweg en de Jeekelstraat kwam weer terug in het Patrimoniumgebouw, waar de wandelaars van W.I.E.G.O., welke reeds terug waren, volop van de zon zaten te genieten.

Jan Jansen (57) is vanaf 1983 met wandelen begonnen, omdat hij toen met voetballen stopte. Zijn vader vond toen, dat wandelen wel een geschikte sport was voor zijn zoon en zo is Jan in de wandelsport terecht gekomen. Hij wandelde veel maar niet bij een club en in 1984 is hij lid van Steeds Voorwaarts geworden en ging met iedere tocht mee. In 1987 is hij overgestapt naar W.I.E.G.O. en daar is hij tot op heden lid van. Tegenwoordig wandelt hij meestal twee tochten per week, zaterdags in Nederland en meestal zondags in België. Aan de Nijmeegse Vierdaagse heef hij nooit deelgenomen, maar wel aan de Vierdaagse van Valkenburg, die volgens de kenners zwaarder is dan die van Nijmegen. Deze tocht vond hij wel mooi, maar na de eerste rust was het enigszins saai met al die lange stille wegen.

Jef Maanders

 

Bossentocht

ZONDAG 28 JUNI 2009

46e BOSSENWANDELTOCHT

AFSTANDEN:             30 en 40 km

STARTPLAATS:         Café-Restaurant “Heuvelzicht”, Heuvelstraat 144, 4813 GC Breda (Princenhage). Tel. 076-5217879.

                                Te bereiken vanaf het NS-station met de treintaxi

STARTTIJD:              Van 8.00 tot 9.00 uur (voor beide afstanden)

INSCHRIJFGELD:       € 5,50 (mét herinnering)

                                € 2,50 (zonder herinnering).

                               (verzorging bestaat uit thee en diverse limonadeposten onderweg)

                               € 0,50 korting voor bondsleden op vertoon van lidmaatschapskaart! 

E.H.B.O.:                  Voor de eventueel nodige EHBO zijn bekwame krachten van het Rode Kruis aanwezig

INLICHTINGEN:           De heer H. van der Bruggen, Amerongenstraat 130, 4834 RD  Breda tel.: 076-5657357. 

 

Hopelijk zien wij u en vele anderen op zondag 28 juni 2009!

Let op!  Startbureau sluit om 17.30 uur!!

2007-09-23 – Zandvoort -Knoissie’s-tocht – WSV EMM

Op zondag 23 september 2007 ging Wandelsportvereniging W.I.E.G.O. met de bus naar Zandvoort om daar met 42 wandelaars deel te nemen aan de Knoissie’s-Wandel- tocht.van Wandelsportvereniging "E.M.M." (Eendracht Maakt Macht) uit Heemstede. Hoewel de leden van die vereniging het spottend de "Kneusjestocht" noemen, komt de naam van een Zandvoortse lekkernij.

Bij aankomst in Zandvoort konden de deelnemers naar keuze direct gaan lopen of eerst iets drinken, want in de bus was al genoteerd wie welke afstand wilde lopen. En omdat er collectief werd ingeschreven, behoefden de wande- laars zich daar geen kopzorgen over te maken. De start was vanuit de kantine van ZSC (Zandvoortse Sport Combinatie), dat gelegen is naast het bekende Zandvoortse autocircuit, en meteen ging men de duinen in waar men nogmaals het circuit passeerde dat nu duidelijk te zien, maar ook te horen was. Verder passeerde men onderweg een aardig duinmeer. Na zo’n 4 km door de duinen kwam men bij Bloemendaal aan Zee, waar men de Zeeweg op ging. Deze weg volgde men ook zo’n 4 km, waarbij men nog steeds in het Kennemerduinengebied bleef en een erebegraafplaats voor verzets- strijders passeerde. Bij de watertoren bij Overveen was een rust in Sporthal Tetterode. Hierna volgde men even de spoorlijn Haarlem – Zandvoort tot het station Overveen, waarna het door het villadorp naar en langs het in Overveen gelegen Bloemendaalse gemeentehuis (waar Overveen onder valt) ging. Dat is gevestigd in een oud landhuis met wagenhallen.

Hierna kwam men via het centrum van Overveen in de Leidsebuurt van Haarlem, dat men na ca. 1 km weer verliet omdat men verder wandelde over het landgoed Elswout met bijbe- horende landhuis uit 1880 en poort- en bijgebouwen uit de 17e eeuw. Dit is eigendom van, en wordt opgeknapt door Staatsbosbeheer. Hierna ging het langs recreatiegebied Koningshof naar het bij ouderen bekende en al meer dan 400 jaar oude restaurant en speeltuin annex uitspanning "Kraantje Lek", waarna het weer het duingebied in ging. Er werd een fietspad van bijna 4 km gevolgd dat parallel aan de spoorlijn naar Zandvoort liep en waarbij het Zandvoortse golfterrein werd gepasseerd. Bij de Sophiaweg kwam men weer in Zandvoort, maar na een paar straten ging men weer het duingebied van Kostverloren in, waarbij men langs een paar bewoonde bunkers uit de 2e wereldoorlog kwam. Verder ging het nu over de voormalige trambaan van de lijn Amsterdam – Zandvoort, die 50 jaar geleden op 31 augustus 1957 werd opgeheven, en kwam men op het voormalige Tramplein, thans Louis Davidsstraat. Men was nu in het centrum van Zandvoort en passeerde daarbij het Zandvoorts Museum waar een speciale tentoonstelling was over de opgeheven tramlijn, terwijl er verder op diverse punten in Zandvoort shanty- en zeeliedenkoren optraden.

Tenslotte kwam men dan eindelijk bij de zee en ging het over het strand. Jammer genoeg was het opkomend water waardoor het wandelen over het strand moeilijk was door het losse zand. Bij Strandpaviljoen 11 verliet men het strand en stak men de boulevard over en ging het richting een vakantiehuisjesterrein dat men door- kruiste,waar diverse pijlen verdraait of weggehaald door onsportievelingen. Hierna ging het over een voetpad tussen huizen en duingebied weer terug ging naar het sportterreinencomplex Duinveldjes om zo het eindpunt te bereiken. Iedereen was het er mee eens: het was een zeer mooie tocht, ook omdat het weer en de zon zich van hun beste kant lieten zien.

Hans van der Bruggen.