Het zal de meeste mensen niet ontgaan zijn dat de periode van de grote Vierdaagse afstandstochten weer aan de gang is. Hebben wij de periode van de Avondvierdaagsen in het land bijna achter de rug (tot en met augustus/september worden er nog enkele georganiseerd), in juli en ook augustus vinden er de Vierdaagse wandeltochten over grotere afstanden plaats. Daarbij is natuurlijk de Nijmeegse Vierdaagse de bekendste, maar vanuit Apeldoorn, Zuid-Limburg, Alkmaar en onder meer twee vanuit Drenthe, zijn er ook Vierdaagse wandeltochten.
De Nijmeegse Vierdaagse is echter één van de weinige, zo niet de enige, waar de prestatie telt. Er zijn daar afstanden van 30, 40 en 50 km, waarbij leeftijd en geslacht de keuze van de afstand bepalen. En voor militairen komt daar nog het lopen met of zonder bepakking bij. Bij veel andere Vierdaagse tochten zijn kortere afstanden inbegrepen en is het zelfs mogelijk om tussentijds van afstand te wisselen of niet 4 dagen, maar 1, 2 of 3 te lopen. Het zogeheten Vierdaagse kruisje in Nijmegen is dan ook een koninklijk erkende herinnering. Daarbij speelt ook mee dat de Nijmeegse Vierdaagse een van oorsprong militaire achtergrond heeft. Dat resulteert heden ten dage nog steeds in de deelname van ca. 7.000 militairen uit Nederland en andere landen. het aantal deelnemende militairen wordt beperkt door de capaciteit van het (tijdelijke) militaire kamp Heumensoord aan de zuidkant van Nijmegen, waar de meeste militairen overnachten tijdens de Vierdaagse.
In de aanloop naar de Nijmeegse Vierdagse van dit jaar was de grote vraag; Gaat ie door, worden de afstanden ingekort of mag er vroeger worden gestart. Dit vanwege de aanhoudende hitte van de voorgaande weken. Iedereen kan zich mogelijk nog herinneren dat 20 jaar geleden in 2026 de Nijmeegse Vierdaagse na de eerste dag werd afgelast. In de pers gaat nog steeds het verhaal dat dit komt door de 2 overlijdens van deelnemers. Echter één deelnemers was allang en breed op zijn kostadres en er zijn wel meer wandelaars zo overleden. De andere deelnemers bleek hartklachten te hebben en had 2 weken vooraf of 3 maanden later daaraan ook kunnen bezwijken.
Het punt was dat de toenmalige marsleider Wim Jansen van het GHOR niet de zekerheid kond krijgen over voldoende hulp en de verantwoordelijkheid niet op zich kon en wilde nemen. Daarna zijn er door de organisatie dusdanige maatregelen getroffen dat men daarmee dit zoveel mogelijk kan voorkomen. Maar onze gezondheid blijft allereerst toch onze eigen verantwoordelijkheid.