Categorie: Wandelverslag Leden

Zaterdag 18 maart weer de eerste wandeltocht met de bus. Kees ging tocht niet mee omdat het regent. En ik heb toch besloten om wel mee te gaan met WIEGO naar Leerdam. Rond 8,45 uur bij de opstaphalte om weer naar Leerdam te gaan. Onze vaste chauffeur van Brabant Express, Piet, was ook weer van de partij. Rond 9,50 uur aan gekomen.

Eerst een kopje koffie drinken en rond 10,15 uur van start voor de 20 km. Gestart met droogweer nadat ik eerst 5 loten had gekocht en ja hoor, een prijs, een doosje met bestek, heel mooi. Het was een mooie wandeltocht met veel verharde wegen en mooie parken. Bij de theeschenkerij was ik rond 12,40 uur. Hier zaten wij op 13,5 km. Daar zaten Marion Vissers, Hans Zijlmans en Carla Spierings ook binnen. Ik nam het kleinste stukje appelgebak en een kopje koffie. Rond 13,00 uur weer op stap en nog 7 km te gaan. Nu  langs de bekende Appeldijk en door het centrum van Heukelum en ook weer langs Kasteel Heukelum.

Zo zachtjes aan weer in Leerdam aangekomen zeiden Marion en ik: wij gaan even in het stadje kijken. Ik vond dat ook leuk. Twee verjaardagskaarten meegenomen. We liepen wij geheel droog binnen om 14,48 uur waar Corné  en Miranda Jansen ook al zaten na hun wandeltocht.

Wij waren net binnen toen het echt begon te regenen. Drie van de vier WIEGO-leden die 30 km liepen, hielden het daardoor niet droog en liepen hun laatste half uur in die regen. Het was een mooie wandeltocht en goed gepijld en ja Kees kon toch spijt hebben dat hij niet mee was gegaan. Ik was rond 17,10 uur weer thuis.

Inge Mol – van Egmond.

AVONDVIERDAAGSE BREDA
Voor de 71e AVONDVIERDAAGSE, die van maandag 15 mei t/m donderdag 18 mei 2017 in de Bredase wijk Ginneken wordt georganiseerd door de Commissie Avondvierdaagse van WIEGO zijn medewerkers nodig om versnaperingen uit te delen en als verkeersregelaar op te treden. Dat laatste houdt in dat u met één of meer persoenen op bepaalde punten in het parkoers er voor zorgt dat de deelnemers veilig kunnen oversteken. Voor de verkeersregelaars moet een korte cursus via internet worden gedaan. Daarom vragen wij onze leden om één (of eventueel meer) avonden te komen helpen. Hiermee steunt u ook meteen de kas van onze vereniging. Met name naar verkeersregelaars is de commissie op zoek. Als u wilt en kunt helpen geef dat dan zo snel mogelijk door aan onze secretaris, Hans v.d. Bruggen (tel. 076-5657357, b.g.g.. 06-36080869 of email wsvwiego@gmail.com). Vermeld ook welke avond(en) u kunt helpen en wat u bij voorkeur wilt doen. Wacht niet met aanmelden, maar doe het NU. De organisatie weet dan snel wie er helpen en een planning maken; ook wegens de “cursus” voor de verkeersregelaars.

VERZORGING TIJDENS DE VIERDAAGSE VAN NIJMEGEN
Van 18 t/m 21 juli 2016 worden in Nijmegen de 101e Int. Vierdaagse Afstandsmarsen gehouden. Tijdens deze marsen richt de Bredase Wandelverzorging “De Sprong” voor de wandelaars uit Breda en de regio weer verzorgingsposten in langs het parkoers. Dat houdt in dat er dagelijks langs het parkoers minimaal 3 posten staan waar de deelnemers o.a. koffie, thee, soep, frisdrank, enz.. kunnen krijgen. De deelnamekosten zijn op dit moment nog niet bekend (vorig jaar was dat € 21,00). Meer informatie staat in het Informatie Bulletin dat binnenkort per email toegezonden wordt aan de deelnemers van het afgelopen jaar. Het aantal deelnemers is aan een maximum gebonden. Wilt u gebruik maken van deze verzorging, wacht dus niet te lang met aanmelden om teleurstelling te voor-komen. Voor alle informatie kunt u terecht bij  de heer Chiel Willegers, Molenstraat 45, 5126 DA  Gilze, tel. 0161-233789 of 06-44522827 of email wandelverzorgingdesprong@kpnmail.nl

OPROEP DEELNEMERS VIERDAAGSE NIJMEGEN EN APELDOORN
Wij vragen alle leden die dit jaar deelnemen aan de Nijmeegse Vierdaagse en/of de Apeldoornse Vierdaagse om aan onze secretaris, Hans v.d. Bruggen, per telefoon of email door te geven welke Vierdaagse men loopt, welke afstand men loopt en voor de hoeveelste maal er wordt deelgenomen. In de loop van de maand juni houden wij voor deze deelnemers (inclusief onze Via Vierdaagse deelnemers) weer een informatieavond.

OPROEP EERSTE HULP
Als vereniging organiseren wij jaarlijks een aantal wandeltochten. Ook zijn er wekelijks diverse recreatieve tochten. Tijdens al deze activiteiten kan er onderweg iemand een ongeluk krijgen en een verwonding (of ergert) oplopen. Gelukkig zijn er binnen onze vereniging een aantal leden die een diploma/certificaat voor EHBO of BHV hebben. Maar deze leden zijn niet altijd aanwezig bij één van onze activiteiten. Daarom vragen wij of er leden zijn die interesse hebben in het volgen en behalen van het certificaat Eerste Hulp Bij Ongevallen (EHBO) of Eerste Hulp Bij Sport Ongevallen (EHBSO). Dit zijn korte cursussen van 2 of 3 maal een paar uur. U kunt daarna zelf aangeven wanneer wij bij welke activiteit een beroep op u kunnen doen. Voor informatie of aanmelding kunt u terecht bij onze secretaris Hans van der Bruggen.

OPROEP EERSTE HULP

Als vereniging organiseren wij jaarlijks een aantal wandeltochten. Ook zijn er wekelijks diverse recreatieve tochten. Tijdens al deze activiteiten kan er onderweg iemand een ongeluk krijgen en een verwonding (of ergert) oplopen. Gelukkig zijn er binnen onze vereniging een aantal leden die een diploma/certificaat voor EHBO of BHV hebben. Maar deze leden zijn niet altijd aanwezig bij één van onze activiteiten. Daarom vragen wij of er leden zijn die interesse hebben in het volgen en behalen van het certificaat Eerste Hulp Bij Ongevallen (EHBO) of Eerste Hulp Bij Sport Ongevallen (EHBSO). Dit zijn korte cursussen van 2 of 3 maal een paar uur. U kunt daarna zelf aangeven wanneer wij bij welke activiteit een beroep op u kunnen doen. Voor informatie of aanmelding kunt u terecht bij onze secretaris Hans van der Bruggen.

EMAILADRES GEVRAAGD

Van een groot aantal leden hebben wij in de administratie van onze vereniging het emailadres. Dat is voor het bestuur makkelijk als er snel een bericht naar de leden moet uitgaan. Alleen hebben wij niet van alle leden een emailadres dan wel een foutief c.q. verouderd emailadres. Wij vragen dan ook of de leden waarvan wij geen (correct) emailadres hebben om hun emailadr4es alsnog door te geven aan onze secretaris, Hans van der Bruggen. Dat kan uiteraard via zijn emailadres: wsvwiego@gmail.com. Hoe weet u nu of wij geen (correct) emailadres van u hebben? Heeft u eind november 2016 de papieren uitnodiging voor de jaarlijkse algemene ledenvergadering van WIEGO in de bus ontvangen, dan hebben wij dat adres niet.

Uitslag enquête en wandelprogramma

In de Koerier van afgelopen december heeft een enquête gestaan i.v.m. het opstellen van het wandelprogramma voor 2017. Daarop zijn 19 formulieren binnengekomen waarvan 15 van leden van afd. Wandelsport en 4 van afd. Recreatief Wandelen. Over het algemeen bleek men tevreden te zijn met de programmering van het afgelopen jaar. Maar natuurlijk waren er wel wensen. Deze wensen heeft het bestuur van WIEGO getracht te realiseren in het programma voor de afd. Wandelsport van dit jaar. Daarbij kunnen wij het niet iedereen naar de zien maken. Het gezegde luidt niet voor niets: zoveel hoofden, zo veel zinnen. Wel bleek uit de enquête dat de meeste wensen kwamen van leden die niet zo vaak meegaan of vonden dat wij steeds dezelfde tochten bezoeken. Allereerst bezoeken wij jaarlijks een paar tochten waar veel leden naar vragen. Verder worden de zogeheten bustochten deels gefinancierd uit de opbrengst van de organisatie van de eigen tochten. Komen er dus verenigingen met veel leden naar een tocht van WIEGO, dan brengen wij die een tegenbezoek. Het bestuur hoopt dan ook dat de leden vaak zullen deelnemen aan de tochten in het nieuwe programma. Wij snappen ook wel dast er leden zijn die persoonlijke voorkeuren hebben. Bedenk dan alleen wel dat daardoor de opkomst bij onze eigen tochten in gevaar kan komen. Dat betekent dan minder inkomsten, wat weer tot gevolg kan hebben: minder busritten. En in dat geval vallen allereerst de meer attractieve tochten af omdat dat vaak tochten zijn waarvan geen tegenbezoek te verwachten valt.

Inschrijven voor 101ste Vierdaagse

De inschrijving voor de 101e Vierdaagse van Nijmegen is begonnen op maandag 30 januari 2017 en is verdeeld in twee perioden. De 1e periode duurde t/m vrijdag 24 februari en was bedoeld voor degene die vorig jaar de Vierdaagse hebben (uit)gelopen. Andere aspirant deelnemers kunnen zich inschrijven in de 2e periode van maan- dag 27 februari tot en met vrijdag 31 maart. Het inschrijfgeld bedraagt dit jaar € 64,00. Leden van KWBN (Kon. Wandel Bond Ned.) krijgen een reductie van € 5,00 mits zij hun bondsnummer vermelden bij de inschrijving. Deelnemers die de Vierdaagse eerder uitliepen en opnieuw willen meedoen, zijn verzekerd van een startbewijs. Zijn er na de afsluiting van de (2e) inschrijvingsperiode meer dan 47.000 aanmeldingen, dan vindt er loting plaats onder de wandelaars die voor de 1e maal mee zouden doen. Uitgezonderd van deze loting zijn degene die in 2005 zijn geboren, degene die bij de 98e en 99e Vierdaagse zijn uitgeloot, degene die bij de 99e en 100e Vierdaagse uitgeloot zijn, terwijl de deelnemers aan Via Vierdaagse eveneens verzekerd zijn van een startbewijs.

Laatste Nieuws Nijmeegse Vierdaagse

Dit jaar zijn er een aantal wijzigingen bij de Nijmeegse Vierdaagse ten opzichte van voorgaande jaren. Allereerst behoeft men bij het aanmelden op zondag of maandag niet meer naar een specifiek loket te gaan, maar kan men elk loket kiezen van zijn of haar afstand. Dus voor de 50 km bijv. kan elk loket van de afstand 50 km gekozen worden. Dat geld ook voor de dagelijkse afmelding na afloop. Men hoopt zo het soms langere wachten te bekoren dan wel te vermijden. Ook wordt om logistieke redenen vanwege de veiligheid het parkoers op de eerste dag (de dag van Elst) voor alle afstanden omgedraaid en voor de afstand 30 km wat gewijzigd. De route loopt die dag vanaf Nijmegen dus eerst via Oosterhout naar Elst en dan via Bemmel en Lent terug. De afstand 30 km wordt vanaf Elst via de route van de afstand militairen 40 km naar Bemmel gevoerd en dan gelijk met de andere afstanden via Lent naar Nijmegen. Omdat dit wat langer is vindt er voor de afstand 30 km in Oosterhout een verkorting van ca. 600 meter plaats. Uiteindelijk wordt de af te leggen afstand van de 30 km ca. 900 meter langer. Maar er vervallen daardoor wat smallere wegen en drukkere oversteekplaatsen. Terwijl verwacht wordt dat het deels samenvallen met de route van de 40 km militair wat attractiever is voor der deelnemers. Tenslotte wordt, vanwege de grotere deelname op de afstand 30 km, dit jaar ook voor die afstand (net als bij de afstand 40 km al een aantal jaren het geval is) een gespreide starttijd ingevoerd. De vroege starttijd voor de 30 km wordt van 6.45 tot 7.15 uur en de late start van 7.30 tot 8.00 uur.

Wandeltocht Dordrecht

Ik kan me niet zo focussen op de wandelroute zoals op andere wandeldagen. Het ligt niet aan de route, niet aan het weer en zeker niet aan de nostalgische binnenstad van Dordrecht. Mijn gedachten dwalen gewoon te vaak naar de finish of beter gezegd: naar de mensen die me daar zullen opwachten. Wie weet wat ze hen ingefluisterd hebben en waarop ik straks word aangesproken. Ik kan natuurlijk de finish bij het Polderwiel mijden en stiekem de trein naar Prinsenbeek nemen. Het station Stadspolders is immers vlakbij. Maar mijn plichtsbesef van samen-uit-samen-thuis verhindert dat.

Ik loop niet langs de Kuipershaven zoals de route aanduidt. Ik volg Silver die al op de ophaalbrug staat en kom zo aan de andere kant van het water. Daar schijnt de zon en ik pauzeer er op een bank aan de Wolwevershaven, vlak bij de historische kade boot. Een prima plek om even na te denken. Als kind had ik buikpijn op een dag als vandaag. Ik ging me afvragen of ik het afgelopen jaar wel het kind was geweest zoals van me werd verwacht. Had ik steeds netjes mijn bord leeggegeten, had ik voldoende mijn best gedaan op school, was ik lief genoeg geweest of te vaak een keertje stout?

Ik weet nog precies hoe elk jaar in november het dreigement van mijn moeder klonk als iets niet oké was. ’s Avonds kroop ik dan met mijn hoofd helemaal onder de dekens alsof anderen zouden denken dat ik niet bestond. Iets van de spanning van toen lijkt nog altijd in mijn lijf te hangen. Zo erg dat ik ergens de gele routepijlen kwijtraak. Of was ik misschien teveel afgeleid door vijf zwanen die sierlijk in het water dobberden net voorbij een grote begraafplaats? Tig keer lees ik de regels op de routebeschrijving, maar kan nergens meer een aanknopingspunt vinden. Op goed geluk wandel ik verder. Opeens weer een pijl. Die brengt me langs landgoed Dordtwijk en dat staat in mijn beschrijving.

Het rustpunt heb ik gemist, maar gelukkig ook niet al te veel gedronken. En voor Silver is het geen probleem, die licht zijn pootje alsof elk plasplekje is toegestaan. Ik stel het nog even uit om naar de finish te lopen en wandel het bosrijke Dubbelmondepark in. Daar liggen twee Schotse Hooglanders vredig te herkauwen. Ze kijken wat dommig naar me als ik van dichtbij een foto maak. Silver blijft vlak naast me staan. De Hooglanders vinden hem vast een miezerig hondje, ze tonen geen enkele belangstelling voor hem. Vanuit het bos zie ik op het asfaltweggetje verderop gele WIEGO-jasjes en -truien. Geen idee hoe ver ik nog van de finish ben, maar ik zal maar niet te lang meer treuzelen. We moeten nog over een klein industrieterrein, langs een paar grote filialen. Het is zo druk op de parkeerplaatsen dat ik goed op Silver moet letten. Daardoor was de finish uit mijn gedachten.

Maar zodra ik de hoek van het Dudokerf om kom, vallen de twee kleurrijke figuren voor de ingang van het Polderwiel me op. En eigenlijk nog meer hun grote jute zakken. Ze lijken grotendeels leeg. Ik hoor de stem van mijn moeder: ‘Ik zal wel tegen Zwarte Piet zeggen dat hij je in de zak mee moet nemen naar Spanje.’ Je zou er als kind een trauma door oplopen, maar daar dacht niemand aan in die tijd. Als ik de ingang nader, versperren de Pieten de weg naar binnen. De kleinste hurkt neer. Silver snuffelt aan zijn zwarte handschoen en krijgt een aai over zijn bol. Geen pepernoot voor hem, ook niet voor mij. Dat betekent vast niet veel goeds voor de ontmoeting met de Sint. Piet kijkt omhoog. ‘Tante, help me eens overeind.’ ‘Ze heb iets aan d’r knie,’ zegt de Piettante. Binnen komt Sinterklaas me tegemoet. ‘Dag hondje,’ groet hij eerst, geeft dan mij een hand en knikt goedkeurend.

Met een blij gezicht komt Willy naar me toe. ‘Sinterklaas is er,’ roept ze. ‘Leuk jôh, ik vind dat zo leuk.’ Ze gaat naast hem staan, hij slaat zijn arm om haar heen en iemand maakt de zoveelste foto van hem en Willy. Ze straalt helemaal. Als dat geen mooie afsluiting van een wandeldag is.
Anita Lodewijks

Herfstmuggentocht te Cruquius

De start was bij een Pannenkoeken Paviljoen met uitstekende koffie. Daarna volgde de wandeling die helemaal door het schitterende natuurgebied de Groene Weelde ging. Het was dus 10 km. genieten van prachtige herfstkleuren. De rust was bij ’t Fort. De naam zegt het al: een oud fort waar nu een restaurant en diverse kleine bedrijfjes, zoals ateliertjes in gevestigd zijn, met behoud van het oude fort. We vonden het wel zo netjes om even te vragen of we bij dat restaurant ons brood op mochten eten. Het antwoord was: we willen het niet verbieden, maar hebben het liever niet. Heel begrijpelijk want ze verkochten zelf ook broodjes. Besloten om daar alleen koffie te drinken en ons brood naderhand lopende op te eten.

Na de rust ging de route echter om het fort heen en was er aan de achterkant een houten bankje waar we ons brood hebben opgegeten. Diverse wandelaars kwamen brood etende voorbij gelopen, maar 1 man kwam gezellig bij ons op het bankje zitten. Hij woonde in de buurt, liep de 25 km. maar was gewoon even thuis gaan lunchen. We keken uit op een dijk met een trapje waarmee je de dijk op kon. Nieuwsgierig wilde ik natuurlijk weten wat het uitzicht vanaf die dijk was. Daarop adviseerde die man ons ook even op de grond te kijken omdat het pad wat daar loopt bekend staat als het grafstenenpad. En, inderdaad over de hele dijk liep een wandelpad dat ‘betegeld’ was met oude grafstenen: hele oude, wat jongere, van diverse steensoorten, en van sommigen de tekst nog goed leesbaar. Een leuk extraatje, zomaar aangeboden door een plaatselijke wandelaar!

Op het eind van de wandeling hadden we nog volop tijd over, dus besloten we naar het oude stoomgemaal De Cruquius te wandelen, wat zich iets meer dan 1 km. verderop bevindt. Samen met de Leeghwater en Lynden pompte dit gemaal drie jaar lang het Haarlemmermeer leeg. Nu is het een van ’s werelds eerste technische musea wat met een Museumkaart gratis te bezichtigen is. Het huisvest de grootste stoommachine ter wereld in zijn soort. Indrukwekkend om te zien. Er werd ons verteld dat een kwartier later de hele installatie aangezet zou worden zodat we zelf het spektakel konden aanschouwen. We wilden echter op tijd bij de bus terug zijn, zodat we er voor kozen om dat niet af te wachten en terug te wandelen.

De organisatie van de tocht was prima. Een duidelijke routebeschrijving in grote letters, zodat ook mensen die minder goed zien, het goed konden lezen. Goede, duidelijke pijlen onderweg die steeds werden gecontroleerd. En, bij de toiletten heb ik meerdere wandelaarsters (ook niet-WIEGO-wandelaarsters) horen zeggen dat het zo fijn was dat er bij deze wandeltocht overal voldoende en schone toiletten aanwezig waren. Door een babbeltje met de organisator bleek dat deze tocht ieder jaar in oktober georganiseerd wordt. Kortom deze tocht is zowel m.b.t. bezienswaardigheden, natuur en organisatie een echte aanrader.
Marjan Cossee.

Wandelplezier bij de Stekende Muggen

Cruquius? Nooit van gehoord, zeggen mijn vrienden. Ik vertel hen hoe typisch Hollands er het landschap is en hoe mooi de herfstkleuren waren op het voormalige Floriadeterrein. En ook over het aantal honden. Silver had nog nooit op één dag zoveel soortgenoten ontmoet. Regelmatig schaarden drie of vier honden zich om hem heen. De een droop nog van zijn zwemtocht in een sloot of plas, de ander schudde zich zo dicht bij Silver af dat de spetters in zijn snuit vlogen. Hij liet het maar gebeuren en keek ze een voor een aan zonder een kik te geven. Thuis in onze wijk voelt hij zich meer het mannetje dan op onbekend terrein. Dan laat hij weten dat ook hij kan blaffen als een grote.

We passeerden tijdens de tocht de kleine Hommelmolen aan de Molenplas, waar een deel van het riet afgesneden was.  Na de eerste rust naderden we al snel de ringvaart met een dobberend zwanenpaar voor een woning. Geen saaie rijtjeshuizen daar, maar woonarken in allerlei vormen en kleuren, wel keurig op een rij langs de oever en fraai weerspiegelend in het water. Achter hen in het polderland de boomkronen in herfsttooi. Een smal en goed begaanbaar pad leidde hier langs de vaart en achter de bosschages aan de andere kant verschool zich de Meerwijkplas. Vanuit een dode boom keek een handvol aalscholvers of er geen visje te verschansen viel. Eentje draaide regelmatig zijn kop naar het pad alsof hij nog nooit Brabanders had gehoord of gezien. En zou een aalscholver kleuren waarnemen? Ik herken mijn medebusreizigers altijd van verre aan de gele jasjes, truien of shirts van onze wandelclub. De laatste kilometers zie ik ze eigenlijk nooit meer, zij zitten al aan een punt gebak of een pul bier terwijl ik van de laatste kilometers geniet. Zo ook vandaag.

Op een bank at ik mijn laatste boterham en ik gaf Silver te drinken. Hij slobberde alsof hij de hele dag nog niks had gehad. Maar het waren de labradors, Mechelse herders en terriërs die hem telkens hadden afgeleid. Behalve in een licht slingerend en overwoekerd paadje langs de ringvaart. Dat was zo smal dat je elkaar op de meeste plekken niet fatsoenlijk kon passeren. Silver en ik stapten er stevig door totdat ik bij de Vijfhuizermolen over een hekje moest klimmen. Silver keek toe of dat allemaal wel goed ging en kroop er pas onderdoor toen ik weer veilig met twee benen op de grond stond. Twee mannen draalden bij de opengestelde molen, gingen op het witte bankje zitten en stonden weer op in de hoop een of meerdere wandelaars rond te leiden. Maar wandelaars willen lopen en sommigen van hen moeten ook op tijd hun bus halen.
Anita Lodewijks

Wandelen rondom Cruquius

Zondag 30 oktober zijn Kees  ik en weer met WIEGO mee naar Cruquius geweest. Het ligt in de gemeente Haarlemmermeer. Bij het pannenkoekenpaviljoen kwamen wij rond 10,30 uur aan. Wij gingen voor de 15 km. Een week eerder hadden wij ons vergist met de wandeltocht die voor vandaag gepland was. Om 10,45 uur gingen wij op pad na eerst een kopje koffie met appelgebak. Mag wel een keer op zondag bij het Prins Bernhardbos dicht bij start en finish. Ook dicht bij Hoofddorp, Haarlem en Vijfhuizen. Bij de Molenplas onze eerste rust op 11,41 uur. Een leuke rust. Kees wilde eigenlijk door naar de tweede rust, maar ik zei: nee wij hebben tijd genoeg. Daar zaten Anke en Ben ook en gingen wij toch even een kopje koffie drinken.

Rond 12,00 uur gingen wij weer verder Ook een leuk rustpunt. Rond 13 22 uur waren wij bij de tweede rust op ’t Fort. Hier bleven we even om daarna nog 4 km te gaan. Bij een brug bleef Kees even Achter. Ik was al en eindje door en keek even om. Was Kees even op een bank gaan zitten. Maar wij waren heel mooie op tijd om 14 45 uur weer binnen na een mooie wandeldag. Wij gingen om 16,15 uur weer richting Breda. Rond 18.15 uur liepen wij thuis weer binnen. En het is wel op tijd om u allen een gelukkige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar toe te wensen met veel wandelplezier voor 2017 van Kees en Inge  Mol – van Egmond.