Categorie: Wandelverslag Leden

Dit jaar mocht ik voor de 7e keer hier de vierdaagse uitlopen. Zo ver ik mij herinner stond er nog nooit iets over in de KOERIER. Nu dan een iets uitgebreider verslag over deze wandeltocht. Er mogen maar 5000 deelnemers hier aan mee doen, omdat er veel gelopen wordt over terreinen van particulieren en stichtingen. Die willen geen massa’s mensen over hun gebied hebben lopen. Door het grote aantal vierdaagsen van tegenwoordig, is de laatste jaren een  aantal van 3000 deelnemers heel stabiel. Het terrein waar over gelopen wordt is ongeveer 90% bos-, heide-, zand-, gras-, en soms smalle paden waar je achter elkaar moet lopen – tussen bomen door – een zandheuvel op en weer af. Slechts af en toe een rijwielpad of gedeelte van een bewoonde wijk.

De start is op de terreinen van de V.V. “Victoria Boys”. Helemaal aan de buitenkant van Apeldoorn. Daar aan de rand van het ORDERBOS bevinden zich veel sportcomplexen. Vanuit de start gelijk het bos in. Elke dag een andere richting. De deelnemers overnachten in hotels of kamperen in de directe omgeving van Apeldoorn. Heel veel komen op de fiets naar de start. Maar ook met de auto. Nu liggen die sportvelden wel aan een woonwijk. Dat gaf problemen met de bewoners die konden hun auto niet meer kwijt door de lopers die hun auto daar parkeerden .Dat is jaren geleden goed opgelost. Tijdens de vierdaagse is de wijk afgezet met een hek en verkeersregelaars. De lopers worden naar speciale parkeerplaatsen verwezen bij de sportvelden. Start je vroeg dan staat je auto dicht bij de startplaats, ben je later dan parkeer je al gauw 800 meter verder. Tot vorig jaar reed er een speciale bus voor de lopers van het station rechtstreeks naar de start en later op de middag weer terug. Voor 10 euro was je 4 dagen vlak bij de start. Is over nu. De organisatie moest 2000 euro op dit vervoer toeleggen. Voor mij jammer, want Martha en ik logeren bij onze schoonzus, die slechts 7 minuten lopen van het station vandaan woont. Voor de 20 km. die ik loop is de start om 8.30 uur. Dat betekent ook voor mij die 800 meter lopen  naar de start.

De afstanden zijn 20-30-40-50 km. Sinds dit jaar is er ook de 12 km. bij gekomen. En ook nieuw dat je nu per dag kan inschrijven. Over de omgeving van Apeldoorn hoeft hier niet veel gezegd te worden. Midden op de Veluwe. Met het kroondomein “HET LOO“. Bossen van “HET GELDERS LANDSCHAP“. Een blik op de kaart leert dat “de groenste vierdaagse van Nederland“ een juiste naam is. De routes verrassen je elke dag. Alle vormen van bos kom je tegen. Met mooi weer  elke dag een plezier om aan de start te beginnen.

Maar dit jaar hadden we pech. Maandag bij het afhalen van de startkaart volop zon. Dinsdag bij de start al een miezerregen, dus gelijk de poncho aan. Die is de hele dag niet meer uit geweest. Woensdag ook, maar nu een aardige regenbui voor de hele dag. Stel je voor 3000 paar wandelschoenen over bospaden die veranderen in flinke modderpaden. Geen boom of struik gezien. Op letten waar je de voeten zet anders glij je uit en lig je in de modder. Bij de rustpunten ook in het bos staan altijd diverse horeca auto’s. Normaal is het daar heel druk .Maar nu met al dat water, een enkeling die daar wat kocht. Daar heeft geld bij gemoeten. Zelf heb ik de 1e dag de 20 km achterelkaar doorgelopen en pas terug bij de start de inwendige mens voorzien van brandstof. Op het startterrein staat ook een hele grote tent waar horeca in is. De 2e dag was de route anders dan vorige jaren. Midden in het bos kwamen we bij een groot hotel met restaurant. “PARC SPELDERHOLT“. Er stond een bord met Welkom en Koffie. Zelfs een mevrouw in regencape die zei dat we welkom waren. Dus ik ook naar binnen. De hal lag vol met regenkleding. Een heel mooi interieur. Van medewandelaar hoorde ik dat dit vroeger een onderzoekscentrum van de pluimveesector was. Totaal vervallen, heeft de Joop van de Ende Foundation dit gekocht . Na een wel grondige verbouwing staat er nu een supermooi  hotel-restaurant. Hier krijgen mensen met een beperking een 2 of 3-jarige interne opleiding om in de horeca te gaan werken. Voor 4.50 euro had ik hier een compleet aangeklede soep. Waar ik in Amstelveen toen 8 euro voor moest betalen. Wel, ze deden heel goede zaken, in een ogenblik zat de zaak vol. Hoor je ook eens wat anders dan de Joop van de grote producties. Voor mij mag de route ook volgend jaar hier weer langs gaan. De 3e en de 4e dag was er volop zon en was de regen van de eerste 2 dagen zo vergeten. Een heel mooi stuk was ook toen we uit het bos met een kleine klim een spoordijk op gingen. We liepen op een smal pad langs de spoorlijn. Op dat gedeelte was de spoorweg verdiept uitgegraven in de Veluwe. Je had uitzicht over deze spoorweg en zag aan de andere kant hoe het landschap zich verder uitstrekte. Een heel lang eind genieten. Direct daarna het Kroondomein weer in. Op de laatste dag was de rust ook veranderd. Niet in het bos maar op het terrein van HET LEGER DES HEILS in Uchelen. Het Leger heeft hier een groot kloostercomplex gekocht. Hier vinden alle activiteiten plaats die we van het Leger des Heils wel kennen. Er wordt o.a. van steigerhout tuinmeubelen gemaakt, en deze mannen leren zo weer een vak om in de maatschappij terug te keren. De horeca stond nu op een vaste ondergrond. Er was een bandje met zangeres, er werden streekproducten aangeboden, de kerk was open zodat je even een moment van rust kon nemen. Een hele goede greep deze verandering. Ook de route terug naar de start was daardoor weer nieuw.

De intocht bij de 4e dag is in Apeldoorn wel anders dan in Nijmegen. Zoals gezegd helemaal aan de rand van Apeldoorn. 90 % van de Apeldoorners weet niet eens dat er een vierdaagse is in hun woonplaats. Er staan alleen familie en vrienden bij de binnenkomst. Een draaiorgel maakt muziek – in de tent zingt het Apeldoorns zwanen en tranenkoor – een D.J. wisselt dat af. Allemaal kleinschalig maar wel heel gezellig. Bij de inschrijftafel kreeg ik de gesp met een 7 erop, en na een biertje ging ik weer terug naar het logeeradres. Weer 81,9 km getraind voor Nijmegen. Na 8 jaar bleek de heuptas echt op te zijn na deze 4 dagen. In Nijmegen toen gelijk maar de nieuwste moderne rits heuptas van Hi-Tec gekocht kan ik er weer even tegen.

Arie de Bloeme.

AD VAN DER LIST

14 november 1943 – 30 september 2013

Nooit zullen de deelnemers aan de Nijmeegse Vierdaagse Ad van der List meer tegenkomen bij de soeppost van de Bredase Wandelverzorging “De Sprong”. Nooit zullen de deelnemers aan één van de wandeltochten die WIEGO organiseert een routebeschrijving krijgen van Ad van der List. Ad (Adrianus Martinus) is toch nog onverwacht overleden op 30 september jl. op 69-jarige leeftijd.

Ad was een bekende Bredanaar. Destijds vanwege zijn werk bij de gemeente Breda, maar ook door zijn bezigheden voor het voetbal en de wandelsport. Ad was een NAC-aanhanger pur sang. Hij bezocht niet alleen de thuiswedstrijden van zijn cluppie, maar ging bijvoorbeeld ook mee naar de het voormalige Oost-Duitsland, waar een langdurige vriendschap ontstond met een medewerker van het trambedrijf te Plauen. Ook was hij medeorganisator en scheidsrechter bij het buurtstraatvoetbaltoernooi in het Westeinde, de wijk waar Ad is geboren en opgegroeid. Ad was een Bredanaar in hart en ziel. Hij heeft een tijd in Etten-Leur gewoond met zijn vrouw Riet, maar trok toch naar Breda en dan met name naar de volkswijken Westeinde en Tuinzigt.

Ad is, met een korte onderbreking, meer dan 30  jaar lid geweest van WIEGO, waarvan een groot deel als bestuurslid (vicevoorzitter). Daardoor heeft Ad ook zijn vrouw Riet ontmoet. Die woonde destijds  met haar beide zonen Mark en Edwin in Etten-Leur en zij werd via een kennis, die al lid was van onze vereniging, eveneens lid. Zij zijn meer dan 25 jaar getrouwd geweest en hadden inmiddels een schoondochter (Bianca) en twee kleinkinderen (Levi en Devon). Nadat Ton Melis meer dan 20 jaar geleden begonnen was met het verzorgen van Bredanaars tijdens de Nijmeegse Vierdaagse, betrok hij ook Christ Stuifmeel en Ad erbij. Jammer genoeg ging het mis na een aantal jaren, het zag er naar uit de verzorging verleden tijd was. Mede op aandringen van de Bredase wandelsportverenigingen en in het begin ook met hun hulp zijn Ad en Christ met onder meer Chiel Willegers toch doorgegaan.

Vanwege zijn altijd grote inzet voor onze vereniging en de wandelsport is Ad een aantal jaren geleden benoemd tot erelid van WIEGO. Iets wat hem zeker toekwam. Van Christ Stuifmeel hebben wij een aantal jaren geleden al plotseling afscheid moeten nemen. En nu is ook Ad veel te vroeg van ons heen gegaan. Bij Ad werd zo’n acht jaar geleden kanker ontdekt. Hij kreeg te horen dat de artsen hem nog maar twee à drie jaar gaven. Uiteindelijk heeft Ad veel langer van het leven en zijn gezin mogen genieten. Zoals Ad zelf zei: in leef in reservetijd. Ad is niet meer onder ons, en wij zullen hem missen, maar wij zullen ook steeds aan hem blijven denken. Wij wensen zijn vrouw Riet, zijn beide zonen Edwin en Mark, zijn schoondochter Bianca en zijn beide kleinkinderen Levi en Devon heel veel sterkte met het verwerken van dit zware verlies en hopen dat zij kracht kunnen putten uit de vele en mooie herinneringen aan Ad van der List, een echt Bredaas icoon.

 

 

9^e Brabant Wandelt verliep weer gladjes

Op zondag 29 september 2013 werd in Breda voor de 9^e maal Brabant Wandelt georganiseerd. In samenwerking met Zorgcentrum “Thebe” locatie Lucia (in de wijk Princenhage) en Wandelsportvereniging WIEGO, en gesponsord door Albert Heijn vertrok dit wandelevenement voor de 8^e keer vanuit Zorgcentrum“Thebe” locatie Lucia, met dit keer 67 deelnemers. Dat de opkomst lager was dan in het verleden lag niet aan het weer, want het was een prachtige, zonnige dag. Volgens de mede-werkers van Lucia lag het vermoedelijk aan het feit dat er in Huize Haga en Princenhof weinig aandacht en medewerking wordt geschonken.

De wandeling ging dit keer naar en door De Rith en het Liesbos. Voor de afstand 1 km waren dit jaar geen aanmeldingen. De overige drie afstanden (3, 5 en 10 km) gingen vanaf de start langs de molen van Princenhage en vandaar naar en door het park langs de Ambachtenlaan. Daarna werd de autosnelweg gekruist via het viaduct van de Rithsestraat, waarna via de Den Dogdreef en de Sprundelsebaan de Liesboslaan werd bereikt. Daar ging de 3 km-route terug langs Princenville naar de finish in Lucia.. De beide overige afstanden gingen verder langs de Liesboslaan naar café De Peer bij het Liesbos waar de mogelijkheid was om een consumptie (voor eigen rekening) te gebruiken. Hierna maakte de 10 km-route een lus van 5 km om en door het Liesbos, waarbij onder meer restaurant De Boschwachhter werd gepasseerd, om daarna weer terug te keren bij café De Peer. Hierna liep de afstand 10 km gelijk op met de afstand 5 km langs de Liesboslaan en Princenville om zo terug te komen bij de finish.

Het was voor de deelnemers en de medewerkers weer een gezellig evenement met vooraf koffie of thee en na afloop twee consumpties en een hapje. En voor onderweg was er een door Albert Heijn gesponsord sapje. De deelnemers en hun begeleiders waren na afloop zeer tevreden over de tocht. Met name Petra Schrauewen van Lucia heeft zich ingezet bij de voorbereiding en uitvoering en voor het binnenhalen van de sponsors. Maar ook de medewerkers van onze vereniging willen wij nogmaals hartelijk bedanken voor hun hulp en inzet.

42^e Markdal-wandeltocht

Op zaterdag 28 september jl. organiseerde onze vereniging alweer voor de 42^e maal de jaarlijkse Markdal-wandeltocht. Dit jaar namen er 430 wandelaars deel aan deze tocht, die na afloop bijna allemaal tevreden waren. Uiteraard is er altijd wel iets op te merken, zoals bijvoorbeeld een markeringsbordje dat niet helemaal duidelijk hing, maar over het algemeen alleen maar tevreden gezichten. Dat kwam mede door het redelijke wandelweer en het (volgens velen) mooie en gevarieerde  parkoers, maar ook door de wijze waarop zij werden geholpen door de 23 medewerkers, die wij nogmaals van harte bedanken voor hun hulp en inzet.

Helemaal feilloos verliep de wandeltocht niet. Onderweg bleek een deelneemster van Wsv. A.W.V. uit Aalsmeer haar arm gebroken te hebben. Een toevallig in het bos aanwezige huisarts trok deze conclusie, die in het ziekenhuis werd bevestigd. Gelukkig voor mevrouw hoefde er niet operatief te worden ingegrepen, maar een geplande reis naar Rome kon niet doorgaan. Een andere deelneemster van dezelfde vereniging bleek bij terugkomst haar onderbeen flink geschaafd te hebben door een val. Maar hier kon Petra Kint met onze EHBO-trommel wonderen verrichten. Alleen gaat Maryse van Dijk nu onze verbandtrommels weer controleren en aanvullen.

33.062 wandelaars bij 67e Airborne-wandeltocht

Zaterdag 7 september volbrachten 33.062 wandelaars de 67^e editie van de Airborne-wandeltocht. De wandeltocht werd onder goede weercondities gelopen en nergens deden zich problemen voor. Van overmatige drukte op (delen van) het parcours was geen sprake. Deze wandeltocht stond in het teken van het afscheid van marsleider Pouwel Vos OBE, die na 27 jaar de leiding overdroeg aan Wilma Luckel. Vos treed volgend jaar ook terug als voorzitter van de organiserende Politie Sportvereniging ‘Renkum’. Het grootste eendaagse wandelevenement ter wereld verliep goed, vertelt woordvoerder Roger Beets. Tijdens de voorinschrijving hadden zich circa 26.000 wandelaars ingeschreven. Daar waren zaterdag naar schatting nog ongeveer 7.000 inschrijvingen bijgekomen. De meeste mensen liepen 10 of 15 kilometer. Een kleinere groep deed 25 kilometer en een groep van een kleine 1.200 mensen liep 40 kilometer.

De Airborne-wandeltocht werd voor het eerst gehouden in 1947 als  herinnering aan de verloren slag, die zich voor een groot deel rondom Oosterbeek afspeelde. Daarbij werden ook de ruim 1.700 Britse en Poolse soldaten herdacht die bij de slag het leven lieten en op de Airborne begraafplaats hun laatste rustplaats vonden. Het evenement is inmiddels uitgegroeid tot een internationale wandeltocht met deelnemers uit meer dan 17 verschillende landen. Ruim 30 muziekkorpsen uit binnen- en buitenland doen de wandelaars ’s morgens uitgeleide bij het defilé en ontvangen hen met vrolijke muziek bij de intocht in de middag. De wandelroutes leiden de deelnemers langs het Airborne kerkhof en markante plaatsen uit de septemberdagen van 1944, zoals de landingsterreinen bij Wolfheze en Renkum, de uitgestrekte bossen van de Bilderberg en de Oude Kerk die als verzamelplaats voor de terugtocht diende. Het hoofdkwartier van toen is nu het Airborne Museum, dat op de wandeldag vanaf 12.00 uur geopend is.

Arie Bron