Categorie: Wandelverslag Leden

Wandelen met WIEGO in Haarlem

Op 20 mei 2012 nam WIEGO uit Breda met 38 wandelaars deel aan de Natuurlijke Muggentocht in Haarlem, georganiseerd door wsv. “De Stekende Muggen”. Deze naam is ontstaan om dat de Haarlemmers “Muggen” worden genoemd. De start was vanuit IJsbaan Haarlem. Na de start ging het door de bebouwde kom naar het Bloemendaalse bos. Door het bos ging het langs het hertenkamp en de hockeyvelden van Bloemendaal naar de Kennemerduinen. Waar het bij bank KD-19 linksaf ging terwijl de 25 km-lopers rechtdoor gingen. Bij het “Snoekebos” ging het omhoog de duinen op. Inmiddels was de zon gaan schijnen en werd het zo warm, dat jassen en jacks uitgingen. We bleven nu steeds in de duinen, waar de ene nog hoger was als de andere. We kwamen ook langs het uitzichtpunt “Starreberg”, waar we een mooi uitzicht op de omgeving hadden. Daarna moesten we een lang stuk omhoog, waar we door “Koevlak” langs de Schotse Hooglanders, naar het eindpunt van de duinen gingen. Bij de kiosk Duinroos zagen we veel wandelaars van WIEGO, die daar een rust hielden. Daarna ging het door Overveen en Bloemendaal terug naar Haarlem. Aan deze tocht namen 430 wandelaars deel en ze waren allemaal vol lof over de prachtige afwisselende wandeling.

Jef Maanders

De 1^ste natuurlijke Muggentocht in Bloemendaal.

Op zondag 20 mei zijn we met de bus richting Haarlem gereden. Voor mij een omgeving waar ik nog nooit eerder ben geweest. De start was bij de kunstijsbaan in Haarlem (aan de rand van Bloemendaal). Eerst even een kopje koffie drinken voordat we op pad gaan. Samen met Frans, Adri, Jopie en Anja ben ik 15 km gaan lopen. Eigenlijk wilde ik 20 km gaan lopen, maar die stond niet op het programma. Er waren 4 afstanden (5-10-15 en 25 km).

De eerste kilometers gingen door Bloemendaal. Er was al snel een rust bij een hockeyvereniging. Daar was ook een hardloopwedstrijd. Even uitkijken met oversteken. Na een korte stop zijn we het duinengebied ingelopen. Dit gebied bevindt zich in het Nationaal Park Zuid-Kennemerland. Als snel heb ik mijn fototoestel uit de tas gehaald. Er was zoveel te zien. Het begon al met een grote witte slak (de wijngaardslak). Zoiets had ik nog niet eerder gezien. Ook stonden de meidoorns in bloei. Mooie paden door de duinen met verschillende uitzichtpunten. Het eerste uitzichtpunt was Starreberg. Daar zijn we even gaan eten en foto’s maken. Er stonden allerlei bankjes. Plaats genoeg voor de vele wandelaars die er passeerden. Verderop kwamen we een schaapsherder tegen met veel schapen die in de duinen konden grazen. Het was een route met klimmen en dalen. Onderweg kwamen we ook nog Schotse Hooglanders tegen. Je mocht ze niet aaien en voeren, maar je kon er wel dichtbij komen. Na de samenkomst met de 25 km kwamen we bij een groot meer (’t Wed). Het is een recreatiegebied waar je in de zomer lekker kunt zwemmen. Je liep om het meer heen. Bij kiosk De Duinroos hebben we een ijsje genomen. Hierna verlieten we het Nationaal Park. De volgende rust was bij een tenniscentrum. Hierna liepen we een stukje door Overveen. Om vervolgens weer door te lopen naar Bloemendaal. Rond 4 uur waren we weer terug bij de ijsbaan. We hebben het gewoon lekker rustig aangedaan. We hadden genoeg tijd om van de natuur te genieten. Het weer werkte zeker mee. Op een paar spatjes na was het mooi zonnig en zelf warm weer. De mensen die 25 km hebben gelopen, hebben de zee ook nog gezien. Ik ben dol op de zee, dus ik vond het wel jammer dat we er niet zijn geweest. Maar het was een erg leuke tocht. Ik heb alleen maar positieve berichten gehoord. Een tocht om te onthouden en eventueel in de volgende jaren weer eens te lopen. Om half 5 bracht Piet ons met de bus weer terug naar Breda en Etten-Leur.

Carla Spierings

Wandelen met WIEGO in Boxtel

Op 5 mei 2012 nam WIEGO uit Breda, met 40 wandelaars deel aan Kampinatocht in Boxtel, georganiseerd door wandelsportvereniging “De Keistampers”.

Vanaf 10.10 uur vertrokken de 20 en 30 km wandelaars van WIEGO vanuit het Jacob Roeland Lyceum. Na vertrek ging naar de tunnel onder de spoorweg naar de Bosrand. Hier kwamen ook de wandelaars op de 7 en 12 km. erbij. Zij werden hier met een busje naar toegebracht om ook door het mooie gebied te kunnen wandelen. Vanaf de Bosrand ging men het natuurgebied in. Achter het eerste klaphek was er een enorme modderpoel. Men wandelde nu in een bosgebied, maar even later, na divers hekken, bruggen en wildroosters, kwam men bij een groot weidegebied met aan het einde weer grote poelen. Na 10,6 km. was er de eerste rust in de “Hendrika Hoeve”. Na de rust werd even teruggelopen en kwam er een splitsing met de 30 km, die linksaf gingen, terwijl de 20 km. even verderop rechtsaf het natuurgebied in ging. Vanaf even voor 12.00 uur was het licht gaan regenen, maar rond 13.00 uur ging het harder regenen en moest de regenkleding aan. Intussen liepen de wandelaars op de uitgestrekte heide en kwamen daar samen met de 30 km. Via het rolstoelpad en even later de verharde weg kwam me bij de tweede rust. Na de rust ging de 20 km over een grasveld verder, terwijl de 30 km. terug wandelde en via een andere route op een weide samen kwam met de 20 km en gezamenlijk verder wandelde naar het eindpunt. Ondanks de regen vond iedereen het een prachtige tocht. De sfeer in de bus was optimaal, mede dankzij onze chauffeur Piet, die liedjes uit de jaren zestig afspeelde, waarbij vele meezingers.

Jef Maanders

 

Langs Lek en Overwaard bij Streefkerk

Op zaterdag 17 april 2012 organiseerde de plaatselijke wandelsportvereniging “De Kievitten” vanuit Streefkerk hun 48^e Lektocht; zo genoemd omdat Streefkerk aan de dijk langs de rivier de Lek ligt. WIEGO ging daar naar toe met een bus met 43 deelnemers. Mooi op tijd zette Piet Eland (onze chauffeur die dag) zijn bus stil op de Lekdijk en stapte iedereen uit om de Kerkstraat af te lopen naar het startpunt in café “Het Wapen van Streefkerk”. Wie jaren niet in Streefkerk is geweest, heeft niets gemist. Behalve een enkele nieuwe straat is het nog steeds het kleine stille plaatsje in het polderlandschap van de Alblasserwaard lang de Lek. De Kerkstraat heeft een kleine winkelgalerij, een cafetaria annex ijstent, heet eerder genoemde café en natuurlijk de protestante en enige kerk. Veel vertier is er dus niet. Bij het inschrijven werd de secretaresse nog even gecondoleerd met het overlijden van haar moeder, mevr. De Jong, de grote animator van deze vereniging. Dit nieuws had kort te voren nog in het bondsblad Het Wandelsport Magazine gestaan, maar mevr. De Jong bleek al ruim negen maanden daarvoor te zijn overleden. Door een misverstand tussen De Kievitten en de redactie van het bondsblad was de betreffende mededeling veel te laat geplaatst.

Hierna begonnen de deelnemers aan de diverse afstanden, resp. 10, 15, 20 en 30 km. Vanaf de start werd Streefkerk kort doorkruist voordat de Lekdijk werd bereikt die een kot stuk richting Nieuw-Lekkerland werd gevolgd. Al snel werd de dijk verlaten en ging het richting tiendweg, die gevolgd werd tot voorbij Nieuw-Lekkerland. De naam Tiendweg komt nog uit de middeleeuwen toen boeren en burgers een tiende van hun opbrengst als belasting moesten afdragen aan de landheer. In dit geval was dat een stuk grond waarover dus een weg (de Tiendweg) leidde. De route voerde hierna de wandelaars richting de ijsbaan van Alblasserdam en daarna langs de Oberwaard weer terug richting Streefkerk. De overwaard is niet alleen de boezem om het overtollige water op te vangen voordat het de Lek wordt ingepompt, maar ook het verlengde van de bekende molengang van Kinderdijk. Halverwege was een verzorgingspost aan de Zijdeweg en hier lieten wij ons de koffie goed smaken. Even daarvoor waren wij een aantal leden gepasseerd die 20 km liepen en die al bij deze post geweest waren maar nu een rondje moesten liepen om voor de tweede keer bij deze rustplaats te komen. Na de rust werd verder gelopen naar Oud-Alblas, dat wij echter niet ingingen, maar buitenom passeerden, om daarna via een aantal rustige polderwegen de verzorgingspost aan de Zijdeweg voor de tweede keer te bereiken. Ook nu werd weer even gestopt voor de koffie. Daarna werd de route weer verder gevolgd door de brug over de Overwaard over te steken en langs een bovenkruier (een type molen) diverse polderpaadjes te volgen tot de stuw bij de Middenpolderweg. Daarna werd de provinciale weg en de weg naar Streefkerk (de Randweg) gevolgd om in Streefkerk nog wat straatjes te volgen, alvorens het eindpunt weer werd bereikt. De 30 km zat er weer op en er was nog tijd om een consumptie te gebruiken. Tegen gingen liepen alle WIEGO-lopers naar de dijk en de bus, waarna Piet ons weer terug naar Breda en Etten-Leur reed.

Stef Kerker

Winterserietocht van Wsv. Prins Bernhard te Leerdam

Op zaterdag 17 maart jl. ging WIEGO met de bus met 40 wandelaars naar Leerdam om daar deel te nemen aan de derde en laatste Winterserietocht van dit seizoen van de plaatselijke wandelsportvereniging “Prins Bernhard. De start was in het inmiddels bekende gebouw Patrimonium aan de Jeekelstraat. Na de inschrijving en – eventueel – een kop koffie of wat anders vertrokken successievelijk de deelnemers van WIEGO aan hun 10, 15, 20 of 30 km-wandeltocht.

De route leidde direct naar de dijk langs de rivier De Linge en langs de stenen wal en de haven van Leerdam. Daarna kwam men op de Lingedijk en liep men naar en door Acqouy over een smalle maar rustige dijk en kon de kerk van Acquoy met zijn aparte toren van alle kanten worden bekeken, Voorbij Acquoy liep men door de tunnel onder de provinciale weg, waarna de pijlen voor wat verwarring zorgden. Maar het was al snel duidelijk en het parkoers leidde richting Schoonrewoerd. De spoorlijn Dordrecht – Geldermalsen werd gekruist middels een tunnel en daar kon ook een blijk geworpen worden op een voormalig militair verdedigingswerk van de Hollandse Waterlinie. Hierna ging men door weilanden (natuurgebied) en langs een beekje naar de eerste rust: De Kooise Camping. Hier zaten al meerdere leden van WIEGO van hun rust in het zonnetje te genieten.

Na de rust wandelde men door een boerenstal met onder meer geiten naar de Diefdijk die een eind gevolgd werd langs het Wiel van Bassa (een waterplas). Daarna moest men de dijk af via een betonnen trap en over een betonnen looppad weer een weiland (natuurgebied) in. Een paar kilometer verderop moest de Diefdijk worden overgestoken en liep men over een smal en modderig pad door een bospartij naar weer een nieuw natuurgebied. Dit was aangelegd na de verbreding van de snelweg Utrecht – Den Bosch, waar we vlak langs liepen. Na dit natuurgebied liepen we door een doorgesneden bunker de dijk op en kwamen in het dorp Zijderveld. Dit liepen we helemaal door en daarna volgend we de oude kronkelige weg naar Schoonewoerd. Hier was onze tweede rustmogelijkheid in Café De Zwaan, waar we dus even gebruik van maakten. Hier ontmoeten we ook onze bekende wandelvriend Johan Hut uit Haarlem, die meteen propaganda maakte voor de wandeltocht van zijn vereniging De Stekende Muggen uit Haarlem.

Na de rust liep men Schoenewoerd direct weer uit en passeerde daarbij een basisschool met twee (onbemande) ooievaarsnesten. Voor het Wiel van Bassa (inderdaad hetzelfde) werd de inmiddels bekende Diefdijk weer bereikt die gevolgd werd richting Leerdam. Op deze dijk werd een oude man, die in een langzaam tempo de 10 km liep, ingehaald. Deze zelfde man hadden wij al eerder gezien bij de tunnel onder de spoorlijn. Vóór de bebouwde kom van Leerdam ging het rechtsaf langs een tuincentrum en daarna door en langs een nieuwbouwwijk. Hier voelden wij de eerste spatjes regen, maar daar bleef het bij. Tenslotte werd de overweg in de spoorlijn Dordrecht – Geldermalsen weer overgestoken en waren we na een paar honderd meter bij de finish. Hier kregen wij ook nog een speciale herinnering vanwege het 75-jarig bestaan van Wsv. Prins Bernhard in 2011. Onze 30 kilometer zaten er weer op. De andere deelnemers zaten binnen al meer smart op ons te wachten. Maar eerst werd de dorstige keel gesmeerd voordat we naar de bus liepen die ons na een mooie wandeltocht weer snel en veilig naar Breda bracht.

Bernard Prins.