Categorie: Wandelverslag Leden

De Hof van Colmschate-tocht.

 

In de vroege morgen van 16 april was het goed bewolkt, maar dat neem niet weg dat we op weg gingen met 35 personen richting Deventer, liever gezegd Colmschate. Bij de bushalte stonden weer een aantal personen te wachten, eindelijk kwam de bus eraan. Omdat wij de laatsten waren gingen we direct de snelweg op. Het was 8.30 uur toen we vertrokken en na een voorspoedige reis kwamen we om 10.25 uur in Colmschate aan. Het was al echt broeierig warm aan het worden, maar we gingen zo snel mogelijk van start.

 

We – Terry, Gwendolyn. Huub en ikzelf – zouden voor de 20 km gaan. Na een tijdje gingen Gwendolyn en Terry een beetje harder lopen en zagen we hen in de verte gaan. We liepen eerst door het Essenerveld met heel veel verschillende huizen en villa’s maar ook veel sociale woningen. De Vinexwijken heeft wel heel veel mooie aangelegde tuinen. Hier begonnen we aan een ellenlange fietspad, maar gelukkig wel mooi. Vroeger waren dat allemaal tiendwegen. Halverwege de wijk zagen wij een vrouw naderen met 2 kinderen, eentje fietste en een zat achterop. Toen viel de vrouw met fiets en al omver wat heel veel gehuil gaf. Maar na wat gesust te hebben liepen we verder door de wijk Vijfhoek tot aan het einde van het fietspad waar we linksaf moesten over een hoge fietsbrug. Bij de stoplichten rechtsaf liepen we de plaats Schalkhaar in met weer hele mooie tuinen en huizen. Daarna liepen we door het gehucht Frieswijck dat bekend staat om zijn bedevaartsplaats. In de middeleeuwen was Frieswijck een bekend bedevaartsoord nl. “De Heilige Boom met een Mariabeeld!” Sinds 12 september 1954 is het beeld geplaatst in de kerk van Schalkhaar en vanaf die tijd een bedevaartsoord voor Onze Lieve Vrouwe van Frieswijck. Omdat Schalkhaar vroeger een legerplaats was wat nog te zien was aan de 2 pilaren die er stonden, is het nu een asielzoekerscentrum.

 

We liepen nu linksaf de Wechelerweg op dit was weer een mooi slingerend lang fietspad. Dit terrein was vroeger het exercitieterrein van de militairen, dat kon je nog wel een beetje merken aan de vlaktes die je af en toe nog zag. Na dit fietspad staken we de voorrangsweg over en liepen we in de gemeente Diepenveen. Daar zag ik op een bushalte staan Crematorium. Ik keek dus om en zag een onooglijk klein gebouw wat het crematorium voorstelde. Aan het eind van de Veldhuizerweg stond er een hoeve genaamd “De Erve”. Daar was de rust. Hier zaten nogal wat leden van ons te rusten. Deze hoeve lag aan de rand van een bospartij genaamd het Kolkbos. Daarna weer terug naar Schalkhaar waar we weer door een parkachtig gebied liepen dat heette ironisch “Het Park Brabant”. Verder gegaan alwaar we bij de 2e rotonde rechtsaf moesten en je raad het al alweer een lang fietspad. Op een gegeven moment moesten we links aanhouden en gingen we over de brug van het Overijsselsch Kanaal. Daarna moesten we linksaf het fietspad blijven volgen  langs het water om een eind verderop weer het kanaal over te steken en een hoge trap op naar de fietsbrug. Onderaan die brug rechtsaf de Colmschaatsestraatweg blijven volgen en bij Huize Bolkert rechtsaf te gaan. Daarna langs een klein hertenkampje vervolgden we weer de weg. Hier liepen we in een mooi park dat heette Het Gooikerpark. Via de Stationsweg kwamen we weer bij het Hof van Colmschate aan.

 

Ik heb geen spijt gehad van deze dag. We hebben deze dag zeker net zoveel mooie bloesembomen gezien als al diegene die naar Geldermalsen zijn geweest. Het was wel een mooie lange dag maar wel met velerlei soorten bloesembomen overal om je heen. Maar ja, je moet het ook allemaal zien. Moe en voldaan kwamen we om ongeveer 3 uur bij de finish aan alwaar de bus precies op tijd weer vertrok richting Breda waar we om 17.50 uur aan kwamen.

W:A:N. de LAAR

Wandelen met WIEGO in Hardinxveld-Giessendam

 

Op 2 april 2011 nam wandelsportvereniging “WIEGO” met 48 wandelaars deel aan de 45^e Merwedetocht in Hardinxveld-Giessendam, georganiseerd door wandelsportvereniging “Ha-Gi”.

 

In tegenstelling tot de planning kunnen de wandelaars van WIEGO pas om 10.15 uur vertrekken vanuit Sporthal “De Wielewaal”. De vertraging kwam door een weg omlegging in Breda en een file onderweg. Na vertrek wandelde men achterlangs het stadhuis en vervolgens door het park langs de Merwedestraat en over de steiger langs het water naar de Vlietstraat en de Peulenlaan. Deze werd overgestoken en aan de linkerkant vervolgd om dan via de Sportlaan en de Rivierdijk naar de kilometerslange Tiendweg langs de A15 te wandelen. Hier werden 2 wandelaars van de 20 km ingehaald door 4 wandelaars die 30 km zouden wandelen. Dat gebeurde echter op zo’n laat tijdstip en tevens het lage tempo, dat deze twee wel wisten dat ze nooit op het tijdstip van vertrek om 15.45 uur terug zouden zijn. Na de Tiendweg volgde men het fietspad langs de Parallelweg en kwam bij de 1^e rust bij Délifrance. Na deze rust stak men de weg over en volgde het fietspad langs de spoorlijn om nar de 2^e rust te gaan in het “Streek- en Natuurcentrum”. Na deze rust wandelde men naar Wijngaarden. Na het verlaten van Wijngaarden ging het naar de Provincialeweg en vandaar weer naar de Zwijnskade. Na de Zwijnskade wandelde men via de Sportlaan weer terug naar de Peulenlaan, waar men bij het begin van de tocht ook gewandeld had, maar nu in omgekeerde richting. Na de Peulenlaan kwam men via Buitendams weer in de Peulenstraat. En via de Kerkweg, het Laantje en Houweningeweer kwam men weer terug in De Wielewaal. Om kwart voor vier kwam de bus, maar er kwamen 2 wandelaars te laat terug van het wandelen. Na het in ontvangst nemen van de herinneringsbeker, ging het 16.15 uur weer huiswaarts, waarbij in de bus wel een vriendelijke discussie ontstond wie er de volgende keer te laat terug zou zijn. Tijdens de wandeling was het zeer mooi weer en ook door het mooie parcours, ging iedereen tevreden naar huis.

Jef Maanders.

SCHEVENINGSE BOSJESTOCHT

 

Vandaag 19 maart was het weer zover. Het winterseizoen ligt weer achter ons en we kunnen ons weer opmaken voor de bustochten en andere individuele tochten. Voor veel mensen een recreatief gebeuren maar voor enkele van onder ons een training voor de 4daagse van Apeldoorn en Nijmegen. Dus ging ik opgewekt en vol goede moed om 8.15 uur voor de eerste bustrip naar De Burcht, waar het al gezellig druk was er stonden 20 personen hier te wachten. Leuk je zag elkaar weer eens. Het gekwebbel was niet van de lucht. Uiteindelijk zouden er 56 personen meegaan. Chapeau!! Geweldig!! Dus snel op naar de volgende instapplaatsen en dan gauw richting Den Haag waar we de Scheveningse Bosjestocht zouden gaan lopen. Na een voorspoedige reis kwamen we om ca. 10.30 uur in Den Haag aanbij de Haagse Wandelsportvereniging De Vierdaagsche op het sportterrein van GDA.

 

Na een route gepakt te hebben ging ik op pad richting Het Madesteinbos wat in deze tijd van het jaar met prachtig weer het voorjaar uitstraalde, je zag her en der narcissen staan en ook al aan sommige bomen het jonge groen. Na het park liep ik door een woonwijk. Nieuwsgierig als ik was, vroeg ik aan een stel mensen welke wijk dit was? Het was dus Loosduinen. Daar stond warempel een hoge molen midden in een woonwijk naast een kerk. Na wat bruggen en voetpaden kwam ik op het Loosduinse Hoofdplein waar een groot winkelcentrum was. Daarna de rails over en moesten we het Pauline de Haan-Manifargespad op en daar zag ik in de verte Christine en Hendrik lopen. Toen ik die naderde zag ik ook Carla Rotte. En die vertelde me honderd uit over Loosduinen, want hier had zij na de oorlog gewoond en was hier ook school gegaan. Ze herkende nog wel wat plaatsen maar alles was wel goed volgebouwd sinds toen. Wij zijn dus samen op gaan lopen. Voordat we de Laan van Meerdervoort kruisten liepen we in de Componistenbuurt en deze wijk heet Bohemen Links en daarna na de laan de bloemenwijk en die heet Bohemen Rechts (dit hadden we weer aan een persoon gevraagd). Daarna passeerden we de Bosjes van Pex en na de manege en twee tennisvelden liepen we het park weer uit. En daar stond een mooi muziekgezelschap te oefenen. Het was een leuk intermezzo. Daarna gingen we de bomenwijk in en na weer gevraagd te hebben en een leuk gesprek te hebben gehad liepen we prompt verkeerd. Maar we werden weer op het goede pad gezet na een paar honderd meter.

 

Toen liepen we, na de Sportlaan overgestoken te hebben de lange Nieboerweg op die naar later bleek ruim 800 meter lang was. Bij huisnummer 65 moesten we linksaf de duinen in. Het was een heel lang pad. Daar kreeg ik spontaan de klophonger en zei tegen Carla: ik moet even gaan zitten hoor en wat eten en drinken anders houd ik het niet vol.Toen we daar zaten kwam er een mevrouw aanlopen die spontaan tegen ons begon te praten. Ze zei ik ben 77 jaar en loop iedere deze weg van Scheveningen naar Kijkduin. Geweldig!!

Weer verder gegaan kwamen we bij strandslag nr. 6. Enkele van ons, ook Carla, gingen over het strand maar ik deed dat niet. Hier bij deze afslag moesten we linksaf het duin in met heel veel los zand wat wel een beetje moeilijk liep en een hoge trap maar daar had je tevens een mooi uitzicht. Daarna weer omlaag richting Kijkduin.Nu liepen we weer in een mooi park en na Machiel Vrijenhoeklaan overgestoken te hebben liepen we het park Meer en Bos in Hier was een rustpost “Halverwege”. We liepen er naar toe, naar binnen en gelijk weer naar buiten. Het rook daar binnen niet bepaald lekker en later hoorde ik dat de mensen er niet eens een koekje bij de koffie kregen. ERG HE !!! Later hebben we even op een bank gezeten met zijn allen. De draad weer opgepakt hebbend en de Laan van Meerdervoort weer overgestoken te hebben – Wat is dat toch een lange laan – liepen we richting crematorium wat gelegen was in het park Ockenburg waar heel veel rododendrons stonden; alles nog goed in knop. Ik passeerde een ouder echtpaar en die begonnen spontaan te praten. Ze zeiden: komen jullie helemaal uit Breda hier lopen. Ze zeiden: je moet in mei komen dan staat alles hier in mooie bloei. En dat wil ik best geloven. Zo kwamen we weer op de Madesteinweg richting finish. Daar was iedereen al aanwezig.

 

Om kwart over vier zou de bus weer terugrijden maar we misten nog 2 personen. Die waren afgedwaald naar later bleek. Ja het was heel de dag de route goed lezen want de pijlen waren dikwijls helemaal weggevaagd. Dus 20 minuten later konden we pas vertrekken. Rond zes uur kwamen we moe en voldaan in Breda aan na een zeer mooie geslaagde dag. Margo zei nog iets tegen mij. Ze zei: zo, de eerste mooie dag hebben we weer te pakken. Goed zo Margo.

W:A:N de LAAR.

Met WIEGO naar de Scheveningse bosjestocht

 

Op 19 maart 2011 ging de bus met Wandelsportvereniging WIEGO met 56 wandelaars naar Den Haag, om daar deel te nemen aan de tocht van de Haagse wandelsportvereniging “De Vierdaagsche”, die het 80 jarige bestaan vierde.

 

Om 11.35 uur konden we vertrekken vanuit de kantine van voetbalvereniging GDA aan de Madesteinweg 10. Na vertrek ging het via de parkeerplaats en een rijwielpad naar het Madesteinbos. Na het verlaten van dit bos ging het via diverse voet- en fietspaden naar de Bosjes van Pex. Hier ging het langs een Manege en langs 3 tennisvelden naar het Rode Kruisplantsoen. Op het einde was er een splitsing tussen diverse afstanden. De 15 km wandelde nu door de Bosjes van Poot en vervolgens naar het Westduinpark. Hier ging men over verharde voetpaden door de duinen. Deze werden gevolgd tot een zandpad, dit werd gevolgd en hier kon men ook via een uitkijkpost de omgeving bewonderen. Na dit park wandelde men naar het park “Meer en Bos”. Na dit park en het oversteken van de Laan van Meerdervoort ging het naar het Beethovenplantsoen om even verderop, voor het crematorium, het Ockenburghpark in te gaan. Na het verlaten van dit park ging het richting startbureau. De tocht was zeer mooi te noemen en ook het weer was de wandelaars gunstig gezind. De terugreis was gepland om 16.15 uur, maar 2 wandelaarsters waren verkeerd gelopen en zodoende ging men pas 16.35 uur huiswaarts.

 

Tessa Ripzaad (33) is een jaar geleden met wandelen begonnen. Ze gaat met alle bustochten van WIEGO mee. Ze vond wel, dat in tegenstelling tot de vorige tocht van deze vereniging, de route aanduiding nu zeer goed was. Ze vond het een mooie tocht, vooral de wandeling door de bossen en de duinen. Als hier weer een bus naar toe gaat, is zij er zeker bij.

Jef Maanders

Sinterklaas ontdooide Waalwijkse Winterserietocht

 

Op zondag 5 december jl. zou WIEGO meedoen aan een Winterserietocht van Wsv. Waalwijk ’82 uiteraard te Waalwijk. In de voorafgaande week werd door het touringcarbedrijf al geïnformeerd of de rit naar Waalwijk doorging. Vanwege de sneeuwval waren bijvoorbeeld alle voetbalwedstrijden afgelast en was onze rit naar Waalwijk hun enige werk. Er werd dan ook even contact met Waalwijk ’82 opgenomen over mogelijke afgelasting. Maar het was toch een Winterserietocht, dan gaat die ook door in de winter, kwam vanuit Waalwijk het bericht. Ook sinterklaas speelde een deuntje mee, want diverse leden waren bang om hun avondje misschien te missen en gaven aan niet mee te gaan. Uiteindelijk hebben er toch 25 leden meegedaan.

 

In de bus bleken bijna alle wandelaars 10 km te zullen lopen of vier bikkels na, die wel 30 km wilden afleggen. Maar onderweg kwam er een telefoontje. Door de invallende dooi en de daardoor ontstane gladheid in met name de bossen had de organisatie besloten om de te lopen afstanden terug te brengen tot 10 en 15 km. Aangekomen in Waalwijk werd meteen ingeschreven. We kregen parkoersbeschrijvingen mee voor resp. de afstanden 20 en 30 km, maar moesten deze slechts volgen tot uitspanning “De Stoppelbergen” in de Loonse en Drunense Duinen. Vanaf daar moesten wij dan de gepijlde route verder naar de finish volgen. Droge voeten hebben velen niet gehouden, want doordat het was gaan dooien stonden er in de bossen op veel plaatsen flinke plassen, waar je soms niet omheen kon. Bij het inschrijven merkte een enkeling echter dat de route van de 30 km volledig was uitgeschreven en ook geheel was gepijld. Twee leden waagden het er dan ook op de volledige tocht te gaan lopen. En dat is ze gelukt. Omdat de andere leden uiteraard een korte afstand hadden gelopen, moesten wij na de wandeltocht op de bus en op deze twee wachten. De bus kwam trouwens als laatste.

Het was best gezellig in de kantine van het startlokaal. Vooral toen groepjes van tafel gingen veranderen. Geen stoelendans maar tafeldans dus. De organisatie was uiteraard heel blij met onze komst, want door de voorspelling van ijzel waren er in totaal slechts 73 deelnemers. Door de kortere afstanden, konden wij ook mooi op tijd met de bus terug naar Breda, zodat sommigen ’s avonds door sommigen nog gezellig sinterklaas kon worden gevierd.

Zandloper