2011-08-06 Duin en Strandtocht in Vlissingen

Duin en Strandtocht in Vlissingen

Op zaterdag 6 augustus 2011 ging WIEGO met de bus naar Vlissingen om daar met 74 wandelaars, deel te nemen aan de Duin en Strandtocht.

Na het vertrek vanaf de Kanovijver, werd de parkeerplaats bij de kanovijver overgestoken en ging het linksaf over een fietspad en bij het eerste pad rechtsaf en na de tennisbaan weer linksaf. Over een asfaltweg ging het naar een hoge trap die naar boven op de duinen ging. Boven aangekomen ging het rechtsaf verder over de duinen. En nu gingen de wandelaars trap op en af. En als ze dachten boven te zijn, dan kwam er nog een trap en konden ze nog verder klimmen.

Het uitzicht over de zee en de duinen was zeer mooi en gezien de zwaarte van de tocht was dat wel nodig. Na het passeren van het voormalige pompstation “DELTAN” ging het linksaf over een bospad. Men dacht van het trap klimmen af te zijn, maar aangekomen bij een tegelpad ging het linksaf en omhoog over de nieuwe trap met 124 treden. Dat werd een zeer zware klim en boven aangekomen, moesten er – op 42 meter boven NAP – velen even bijkomen, want er stond weer een klim te wachten over een verhard pad en dan was men 50 meter boven NAP en dat was dan geloof ik ook het hoogste duin.

Bij aankomst op een tegelpad liepen de 20 en 30 km verder richting Zoutelande en de 15 km moest een steile houten trap af (met treden van 28 cm.) waarvan het moeilijk was om de treden van elkaar te onderscheiden. Aangekomen op het strand ging het nu terug naar Vlissingen. Er was een rust bij strandtent “De Zeester” en hier moest men een stukje een houten trap op. Maar nu waren de treden 42 cm. breed wat makkelijker was op te lopen.

Na de rust ging het weer verder over het strand. Het was prachtig wandelweer, maar de stranden lagen er verlaten bij. Het strand was nu goed om te lopen, want er lagen planken op het strand langs de strandhuisjes en daar kon men goed op vooruitkomen. Maar er waren ook nog stukken, waar men door het losse zand moest. Ook vielen er enkele druppels. Maar in tegenstelling tot vorig jaar bleef het bij enkele druppels en kwam men droog terug. Dit jaar waren er velen die voor de eerste keer deze tocht maakten en ze vonden het allemaal een zeer mooie tocht.

Jef Maanders

2011-05-07 amstelveense bos en poeltocht

AMSTELVEENSE BOS EN POELTOCHT OF BRUGGENTOCHT

Op zaterdag 7 mei vertrok ik samen met Ad Verdaasdonk, die bij mij altijd zijn fiets stalt, richting De Burcht, om aan te sluiten bij de wandelaars die ook op de bus stonden te wachten. Dan vertrokken we richting Amstelveen met 44 wandelaars om deel te gaan nemen aan de Bos en Poeltocht, ieder jaar weer mooi. Aangekomen liepen we eerst een eindje van de bus naar kantine Poelzicht. Iedereen deed zijn ding. Sommigen pakten snel een route om te vertrekken en anderen gingen eerst koffie drinken.

 

Na de start liepen we langs het Raadhuisplein, een leuk klein parkje in met mooie vergezichten op de poel. Daarna via het sprokkelpad richting Bovenkerk waar we bij de kerk rechtsaf moesten om dan langs de Bovenkerkse plas te lopen, met een aantal – tig .- bruggetjes door het natuurgebied. Bij het bord Overlanden de Poel weer een zandpad in, die omdat het zo droog was ook erg rul was. Bij het Bloesempark rechtsaf en linksaf en weer rechtsaf waar de rododendrons er erg mooi bij stonden. Even verderop stond een monumentje ter ere van de tsunami in Japan, want het stond er ook in het Japans op. Daarna over de bamboebrug waar op dat moment een bruidspaar liep die foto’s aan het maken waren. Heel leuk. Over de brug linksaf en op het einde rechtdoor de Zonneweide op waar alle afstanden bij elkaar kwamen.

Na weer een …..tig aantal bruggetjes kwamen we bij de Kiosk aan en later bij de Manege Na een aantal driesprongen moesten we een heuvel op. Bovenop die heuvel heeft vroeger een vuurtoren gestaan om het vliegverkeer naar Schiphol in goede banen te leiden. Die toren is eind 1955 afgebroken, maar de heuvel is gebleven. Daarna moesten we een lange trap af en kwamen we bij het paardenspringveld aan. Even later verlieten wij het bos en waren op de Emmakade waar we het Jac. P. Thijsenpark ingingen. Dit is een mooie heemtuin met allerlei soorten bloemen en struiken. o.a.de stinkplant (knoflookplant). De paadjes hebben dus ook de toepasselijke namen van de soorten bloemen en planten o.a. Bosbespad, Kornoeljepad, Gentiaanpad, Hazelaarpad etc. etc. Na het verlaten van dit park moesten we de Oude Karselaan oversteken en bij A.H. weer om in de Patrimoniumlaan in te gaan. Later moesten we het Broersepark in waar alles weelderig stond te bloeien en ook een mooie vogelvolière was. Na dit park verlaten te hebben kwamen we weer in de bebouwde kom om via de Parklaan. Amsterdamseweg en Dorpsstraat de Badlaan in te gaan dat is de oude kern van Amstelveen. Op het einde van die laan stond een bank en daar heb ik even uit zitten rusten. Bij de stoplichten aangekomen zag ik het woonwagenkampje weer opdoemen en daar was de finish weer in de kantine van Poelzicht, waar al enkele mensen gearriveerd waren. De rest zat buiten. Ik ging weer op tijd naar de bus. Iedereen was er al op 2 personen na, daar moesten we even op wachten. Toen die er waren konden we weer vertrekken. Het was weer een mooie geslaagde dag geweest.

VOETJE VOOR VOETJE

2011-05-07 Poel en Bostocht

Met WIEGO naar de Poel en Bostocht in Amstelveen

 

Op 7 mei 2011 vertrok de bus met 44 wandelaars van WIEGO naar Amstelveen om daar deel te gaan nemen aan de 17e Poel en bostocht. Om 10.20 uur was de bus in Amstelveen en konden de wandelaars vanuit de kantine Poelzicht, gelegen aan de Amstelveense Poel vertrekken om  de 5, 10, 15 of 25 km te gaan wandelen.

 

Na vertrek ging men langs het Raadhuisplein van Amstelveen het Polderspoorbaanpad op. Vervolgens wandelde men achter langs de kerk van Bovenkerk over de vele wandelroutes van het Poel en Bos gebied. Hier wandelde men ook nog over een Bamboe brug, welke geheel vernieuwd en verstevigd was. Na het passeren van het paarden springveld kwam men via een parkeerplaats op de Emmakade in Amstelveen. Na een klein stukje door de bebouwde kom ging het in de bocht van de weg het Jac. P. Thijssepark in. De paden hier hadden allemaal en plantennaam en deze planten stonden dan langs de kant van de paden. Bij de Amsterdamseweg werd het park weer verlaten en wandelden we even daar de bouwde kom. Op de Molenweg sloeg men rechtsaf het Broersepark in om daarna weer uit te komen op de Amsterdamseweg. In de bocht van de weg kwam men in de Dorpsstraat om daarna met een ommetje door de Badlaan weer terug te keren in Kantine Poelzicht. Iedereen vond het een zeer mooie tocht. Dat vonden ook Christine en Piet (de chauffeur), welke voor de 1e keer dit jaar 15 km wandelden. Omdat dit zo’n mooie tocht is, staat hij ieder jaar op de agenda van WIEGO.

Jef Maanders

 

2011-04-25 vrijbuiterswandeltocht

 

26e VRIJBUITERSWANDELTOCHT

 

Op 2e paasdag ging de vereniging naar Wijk en Aalburg om bij de Wsv. De Vrijbuiters deel te gaan nemen aan hun tocht. Om ongeveer kwart voor tien kwamen we bij de Drieklank aan. Daar stonden zoals gewoonlijk de vele eitjes al op ons te wachten. Nadat Hans ons allen had ingeschreven ging ieder zijn gekozen afstand lopen. Dat was voor mij dus 20km. Toen ik buiten kwam zag ik Huub en Sjef net weggaan, ik sloot me dus bij hen aan. Omdat we geen van drieën hadden opgelet op de kruising liepen we rechtdoor maar na ongeveer150 meter werden we teruggefloten. Daarna nam ik me voor voortaan goed op te letten.

 

Na wat straten met weer veel mooie tuinen ging ik de polder in. Ellenlange wegen, gelukkig scheen de zon goed. Na de lange Veldstraat, Klaverplak en Dodesteeg liep ik linksaf de Zwaanheuvelsedijk op. Wat stonden er op die weg toch veel mooie bloesembomen en alles rook zo lekker. Even later haalde Hans Vissers me in en die had er toch flink de pas in. Ja, zei hij “dat ligt aan mijn schoenen”. Ik vroeg hem waar Marion was. “Oh, die komt er aan, evenals Kees, Inge en Tessa. Toen wij een flauwe kruising naderden zagen wij een hele grote groep wielrenners aankomen. Omdat wij niet wisten waar zij heen reden en toch maar besloten schuin rechts en links te gaan schrok Marion zo erg dat ze van de weg afschoot en lelijk ten val kwam. In een mum van tijd was haar knie rood en dik. Ze zei.” Ik ga niet verder hoor, bel maar”. Dus ik belde de organisatie en stuurde die andere 4 door. Na een tijdje kwam er een auto aan en haalde ons op want ik was bij Marion gebleven. Die mensen brachten mij even naar de rust toe die vlakbij was. Toen ik op de rust zat zag ik alles wazig worden en merkte toen pas dat ik mijn bril mistte. Even later wilde ik eten en ook mijn pakketje brood was weg. Achteraf bleek dat die spullen nog in de berm lagen waar we opgepakt waren. Gelukkig was er iemand van de organisatie die zo lief was om te gaan kijken en ja hoor ze lagen daar nog. Want ik kan wel zonder brood maar niet zonder bril”.

 

De rust was in een flinke boerderij die eigendom is wan de voorzitster en ligt aan de Mr.S.Naayenstraat. Deze straat is genoemd naar Mr. S. Naayen die vroeger advocaat-procureur was en uit Rotterdam kwam. Gezien de grootte van die boerderij moet die persoon erg invloedrijk zijn geweest. Zij vertelde me ook iets over de monumentale poort die jammer genoeg open stond. Ook die poort was van die man want omdat hij eerst in Sleeuwijk had gewoond en toen naar Andel was verhuisd had hij die poort maar meegenomen. Na een flinke rust — verplicht — ging ik weer op pad voor de rest van 10 km. Die liep over de Maasdijk waar hele mooie dijkhuizen stonden en aan de andere kant de Maas stroomde. Even later haalde Hans mij weer in. Toen zag ik een pontje aanleggen en weer terug varen en daar stond ook een groot bord met “WELKOM IN BRABANT” erop. Onder de molen “De Hoop van Veen” door die flink stond te draaien vervolgden wij de dijk. Op een gegeven moment moesten we de trap af maar Hans zei: “zullen we de dijk blijven volgen en niet de rimboe in gaan want dat heb ik al zo dikwijls gezien.” Ik stemde er mee in en achter ons kwamen er nog twee dames aan die hetzelfde deden.

 

Bij de samenkomst gingen wij ook de Molenstoep af en kwamen na enige straten weer bij de finish aan waar Marion lekker in het zonnetje zat. Na afgemeld te hebben moesten we nog even op de 30km lopers wachten die gelukkig op tijd binnenkwamen, zodat de bus om 3.45 uur weer kon vertrekken, niet nadat ik als laatste was ingestapt. Moe en voldaan was ik om half vijf weer thuis. Al met al was iedereen weer een klein beetje bijgekleurd tijdens deze tocht.

N.I.E.T.S. te VER

2011-04-16 De hof van Colmschate tocht

De Hof van Colmschate-tocht.

 

In de vroege morgen van 16 april was het goed bewolkt, maar dat neem niet weg dat we op weg gingen met 35 personen richting Deventer, liever gezegd Colmschate. Bij de bushalte stonden weer een aantal personen te wachten, eindelijk kwam de bus eraan. Omdat wij de laatsten waren gingen we direct de snelweg op. Het was 8.30 uur toen we vertrokken en na een voorspoedige reis kwamen we om 10.25 uur in Colmschate aan. Het was al echt broeierig warm aan het worden, maar we gingen zo snel mogelijk van start.

 

We – Terry, Gwendolyn. Huub en ikzelf – zouden voor de 20 km gaan. Na een tijdje gingen Gwendolyn en Terry een beetje harder lopen en zagen we hen in de verte gaan. We liepen eerst door het Essenerveld met heel veel verschillende huizen en villa’s maar ook veel sociale woningen. De Vinexwijken heeft wel heel veel mooie aangelegde tuinen. Hier begonnen we aan een ellenlange fietspad, maar gelukkig wel mooi. Vroeger waren dat allemaal tiendwegen. Halverwege de wijk zagen wij een vrouw naderen met 2 kinderen, eentje fietste en een zat achterop. Toen viel de vrouw met fiets en al omver wat heel veel gehuil gaf. Maar na wat gesust te hebben liepen we verder door de wijk Vijfhoek tot aan het einde van het fietspad waar we linksaf moesten over een hoge fietsbrug. Bij de stoplichten rechtsaf liepen we de plaats Schalkhaar in met weer hele mooie tuinen en huizen. Daarna liepen we door het gehucht Frieswijck dat bekend staat om zijn bedevaartsplaats. In de middeleeuwen was Frieswijck een bekend bedevaartsoord nl. “De Heilige Boom met een Mariabeeld!” Sinds 12 september 1954 is het beeld geplaatst in de kerk van Schalkhaar en vanaf die tijd een bedevaartsoord voor Onze Lieve Vrouwe van Frieswijck. Omdat Schalkhaar vroeger een legerplaats was wat nog te zien was aan de 2 pilaren die er stonden, is het nu een asielzoekerscentrum.

 

We liepen nu linksaf de Wechelerweg op dit was weer een mooi slingerend lang fietspad. Dit terrein was vroeger het exercitieterrein van de militairen, dat kon je nog wel een beetje merken aan de vlaktes die je af en toe nog zag. Na dit fietspad staken we de voorrangsweg over en liepen we in de gemeente Diepenveen. Daar zag ik op een bushalte staan Crematorium. Ik keek dus om en zag een onooglijk klein gebouw wat het crematorium voorstelde. Aan het eind van de Veldhuizerweg stond er een hoeve genaamd “De Erve”. Daar was de rust. Hier zaten nogal wat leden van ons te rusten. Deze hoeve lag aan de rand van een bospartij genaamd het Kolkbos. Daarna weer terug naar Schalkhaar waar we weer door een parkachtig gebied liepen dat heette ironisch “Het Park Brabant”. Verder gegaan alwaar we bij de 2e rotonde rechtsaf moesten en je raad het al alweer een lang fietspad. Op een gegeven moment moesten we links aanhouden en gingen we over de brug van het Overijsselsch Kanaal. Daarna moesten we linksaf het fietspad blijven volgen  langs het water om een eind verderop weer het kanaal over te steken en een hoge trap op naar de fietsbrug. Onderaan die brug rechtsaf de Colmschaatsestraatweg blijven volgen en bij Huize Bolkert rechtsaf te gaan. Daarna langs een klein hertenkampje vervolgden we weer de weg. Hier liepen we in een mooi park dat heette Het Gooikerpark. Via de Stationsweg kwamen we weer bij het Hof van Colmschate aan.

 

Ik heb geen spijt gehad van deze dag. We hebben deze dag zeker net zoveel mooie bloesembomen gezien als al diegene die naar Geldermalsen zijn geweest. Het was wel een mooie lange dag maar wel met velerlei soorten bloesembomen overal om je heen. Maar ja, je moet het ook allemaal zien. Moe en voldaan kwamen we om ongeveer 3 uur bij de finish aan alwaar de bus precies op tijd weer vertrok richting Breda waar we om 17.50 uur aan kwamen.

W:A:N. de LAAR