Met WIEGO naar de 19e Rose Gronontocht in Essen (België)

               

Op 10 oktober 2010 nam WIEGO met 43 wandelaars in Essen, deel aan de 19^e Rose Gronontocht. Om 10.00 uur konden we starten vanuit het Parochiehuis in de St. Jansstraat. Na de start ging het 2x rechtsaf, door een gedeelte van het centrum van Essen/Wildert, om weer uit te komen op de St. Jansstraat.  Daar ging het linksaf over de overweg, naar de Kalmthoutsesteenweg. Deze werd overgestoken en vervolgens kwamen we in de Steenhovenstraat en via de Kortestraat ging het rechtsaf de Wildertse duintjes in. Hier ging het kris kras over de bospaden en na het passeren van de “poel”, ging het door de bossen langs de het college van de Redemptoristen naar de abdij hoeve “Rommenshoeve” Waar een rust was.

 

Na de rust wandelde we over een graspad naar een bruggetje over de Moervaart en even later werd de Moervaart weer overgestoken. Verder wandelde we nu naar de wijk Heikant, waar in de parochiezaal op de Heikantsestraat, weer een rust was. Na de rust ging het weer naar de “Wildertse duintjes”, daar werd een lusje gemaakt door het bosrijke gebied, om vervolgens via de Schaapsbaan het bos te verlaten. Na het oversteken van de grote weg, werd de Schaapsbaan verder gevolgd, om op het einde rechtsaf te gaan en via een rustig fietspad langs de Beyesstraat, weer terug te komen in het startlokaal, waar een paar grote flessen bier van 7,3%  werden overhandigd. Het was weer een zeer mooie tocht en ook de weersomstandigheden, waren prima.

Jef Maanders

6e Brabant wandelt

 

In samenwerking met Zorgcentrum “Thebe” en Wandelsportvereniging WIEGO, en gesponsord door: AH, Rabo-bank en Barry’s catering, vertrok het wandelevenement Brabant Wandelt voor de 5^e keer vanuit Zorgcentrum“Thebe” locatie Lucia, met 101 deelnemers.

 

De wandeling ging langs de molen zonder wieken naar het “Liesbospark” en daarna over de Rithsestraat. Voorbij de viaducten ging het rechtsaf naar de Sprundelsebaan, om vervolgens via de Liesboslaan en de Oude Liesboslaan naar de rust te gaan in eetcafé “De Peer”.

 

Na de rust wandelde men weer over de Oude Liesboslaan en de Liesboslaan terug naar het “Lucia”. Onderweg zag men ook nog paddenstoelen, die veel bekijks trokken. Het was weer een gezellig evenement met vooraf koffie of thee en na afloop twee consumpties en een hapje en een aardige herinnering. De deelnemers waren allen zeer tevreden over de tocht, ook mede dankzij het mooie weer.

Jef Maanders

39e Markdal-wandeltocht in Breda

 

Op 25 september kwamen 434 wandelaars, waaronder 44 van ”Wv. Colmschate” uit Deventer, 36 van Wsv. “W.Z.D.G.” (Wij Zullen Door Gaan) uit Zwijndrecht, 25 van Wsv. “Wandellust” uit Hagestein, plus 20 wandelaars van Wsv.  “Hagi” uit Hardinxveld-Giesendam, om onder wisselende weeromstandigheden, deel te nemen aan de 39^e Markdal-Wandeltocht.

 

Als eerste vertrokken de wandelaars die deelnamen aan de 40 km, gevolgd door de deelnemers van de 30 km-tocht. Bij het vertrek vanuit het Schuttershof, kregen alle wandelaars een energiedrankje en daarna ging het via de Ginnekenmarkt en Duivelsbruglaan over de brug meteen linksaf en bij het 2^e klaphek naar de Bouvignelaan, waar men rechtsaf ging en bij het 1^e pad met de berkenbomen het bos inging. Hier ging men op het eind van het pad rechtsaf en na het oversteken van de Bouvignelaan ging het via de zandvlakte naar de Galderseweg. Vervolgens wandelde men via de Reeptiend en het Schuitpad naar de stuw over de Mark. Vervolgens ging het linksaf over het pad langs de Mark en daarna 2x rechtsaf en op de viersprong linksaf naar Galderseweg, waar men rechtsaf ging. Daarna wandelde men langs de houtvijver, de Mastenlaan, de Oude Postbaan, de Verlengde Lange Dreef en nog enkele bospaden, terug naar de Galderseweg, waar men rechtsaf over het fietspad ging, om bij het 1^e onverharde pad weer het bos in te gaan.

 

Na de afsluitboom bij de boerderij volgde men het pad langs de bosrand. Nu volgde men enkele bospaden, om uit te komen op de Zwaantjesweg. Vandaar ging het via het 1^e bospad weer rechtsaf naar de Marellenweg. Voorbij de parkeerplaats ging men rechtsaf en via de Oude Postbaan ging het weer naar de Heistraat en naar de rust in café “Dennenlucht”.

 

Na de rust werd de Heistraat een stukje teruggelopen om vervolgens via een smal bospad naar de Goordreef te gaan. Men bleef nu bospaden volgen en via de Frederiksdreef en de Heldreef wandelde men nu richting Overaseweg om via het pad langs de bosrand naar de Bouvignedreef, de Torendreef , de Langedreef en de Stouwdreef te gaan. Op de Stouwdreef sloeg men rechtsaf en vervolgens 2x links richting Duivelsbruglaan en vervolgens via de Ginnekenmarkt weer terug naar de Viandenlaan. Ondanks het niet zo mooie weer waren de wandelaars toch zeer tevreden

Jef Maanders

Met WIEGO naar de Westduin Parkentocht

 

Op 18 september 2010 ging de bus van Wandelsportvereniging WIEGO met 44 wandelaars naar Den Haag om daar deel te nemen aan de Westduin Parkenwandeltocht, de jubileumtocht van de 80-jarige Haagse wandelsportvereniging “De Vierdaagsche”.

 

Bij het vertrek ging direct al niet alles naar wens, want de oprit van de A16 vanaf de Backer en Ruebweg was afgesloten en de bus moest nu via Westerpark en de Ettensebaan de A16 oprijden. Bij aankomst bij het vertrekpunt ging het ook mis. Het startpunt werd voorbijgereden en de bus moest weer terugrijden. Maar om 10.30 uur konden we toch vertrekken vanuit de kantine van sportcomplex GDA aan de Madesteinweg 10 aan de rand van Loosduinen. Ook nu ging het mis want een deel van de wandelaars ging de verkeerde kant op. De routebeschrijving was niet erg duidelijk en veel lopers gingen in het begin verkeerd.

 

Maar na het Ockenburghpark ging het beter. Na het dit park wandelde via de Laan van Meerdervoort naar het park “Meer en Bos”, waarna men naar het Daltonplantsoen wandelde. Vandaar wandelde men via de Laan van Poot en een Schelpenpad naar het Deltaplein richting strand. Hier kon men kiezen om over het strand te gaan of door de duinen. Door de duinen ging het over enkele schelpenpaden richting het Kijkduinpark Voorbij de ingang van dit park ging het richting Wijndaelerduin en vervolgens het Ockenburghpark in. Vandaar ging het richting startbureau, maar eerst moest men om het hele terrein lopen om terug te keren op de startplaats. Men vond het, ook dankzij het warme weer, een mooie tocht en het was alleen jammer dat er door sommigen dikwijls verkeerd werd gewandeld.

Jef Maanders

Duin en Strandtocht in Vlissingen.

 

Op zaterdag 7 augustus 2010 ging WIEGO met de bus naar Vlissingen om daar met 53 wandelaars deel te nemen aan de Duin en Strandtocht. Na het vertrek vanaf de Kanovijver werd de parkeerplaats bij de kanovijver overgestoken en ging het linksaf over een fietspad en bij het 1e pad rechtsaf en na de tennisbaan weer linksaf. Over een asfaltweg naar een hoge trap boven naar de duinen Boven aangekomen ging het rechtsaf verder over de duinen ging. En nu gingen de wandelaars trap op en af en als ze dachten boven te zijn, dan kwam er nog een trap en konden ze nog verder klimmen.

 

Het uitzicht over de zee en duinen was zeer mooi en gezien de zwaarte van de tocht was dat wel nodig. Na het passeren van het voormalige pompstation “DELTAN” ging het linksaf over een bospad, waar het lichtjes begon te regenen, maar dat duurde maar even. Men dacht van het trap klimmen af te zijn, maar aangekomen bij een tegelpad ging het linksaf. Daar werd het over de nieuwe trap met 124 treden een zeer zware klim. Boven aangekomen moesten er op 42 meter boven NAP velen even bijkomen, want er stond weer een klim te wachten over een verhard pad. Daar was men 50 meter boven NAP en dat was dan geloof ik ook het hoogste duin. Maar aangekomen in Zoutelande was het met klimmen gedaan en wandelde men over de dijk naar de rust in “De Fiets”. Na de rust ging het even door Zoutelande. Maar bij “De Drichten” ging men weer een trap op, om daarna af te dalen naar het strand. Vandaar was het nog 9 km naar Vlissingen.

 

Het was ondanks het beetje regen prachtig wandelweer, maar de stranden lagen er verlaten bij. Het strand was nu goed om te lopen, want er lagen planken langs de strandhutjes en daar kon men goed vooruit komen. Maar er waren ook nog wel stukken, waar men door het losse zand moest. Helaas begon het om 14.00 uur te regenen en moesten de regencapes aan. Door de harde wind werd men toch doornat omdat het water langs de broekspijpen omhoog ging. Als verzopen katten kwam men weer terug op het eindpunt, want het bleef regenen. Het was een zware tocht, maar wel een tocht die men eens een keer gelopen moet hebben.

Jef Maanders