Categorie: Wandelverslag Leden

Winterserietocht te Waalwijk op 1 november 2009

 

Vanmorgen om half 9 stond ik bij het busstation in Etten-Leur om mee te gaan naar Waalwijk. Het was gelukkig droog, maar de weersvoorspellingen gaven regen aan. Na iedereen opgehaald te hebben uit Breda, zijn we doorgereden naar het buurthuis “De Wierd” in Waalwijk.
Voor mij de eerste keer om hier te lopen. Samen met Wil, Frans, Nel, Adri, Dinie en Bep gingen we 15 km lopen. Eerst gingen we richting Kaatsheuvel. Vrij snel zagen we het Eftelinghotel al in de verte. Daarna gingen we het bos in. We moesten een klaphek door. En toen stonden we tussen de koeien. Ze waren niet echt bang voor ons. Pas toen we dichtbij naderden, gingen ze voor ons aan de kant.

Na het tweede klaphek liepen we verdere het bos in. De route was goed gepijld; ook de beschrijving was duidelijk. Je moest veel letten op boomnummers, paaltjes met wieltjes en bordjes met knooppunten. De Loonse- en Drunense duinen is een erg mooi natuurgebied. Vooral in de herfst. Met z’n gekleurde bomen en de vele verschillende paddestoelen. Vlak voor de rust ben ik nogal flink opgeschrikt. Frans en ik hoorden gekraak boven ons. We keken naar boven. Ik deed gelukkig een stap opzij. Toen viel er een grote tak naar beneden precies langs mijn lichaam.
Na ongeveer 10 km hadden we onze wagenrust. Het zag er goed verzorgd uit. Je kon er o.a. soep en drinken krijgen. En er stonden op alle tafels allerlei lekkernijen, zoals eierkoek, krentenbollen, biscuits en snoep. Even tijd nemen om je boterhammen en fruit op te eten.

Na de rust ging de tocht weer verder het bos in. Eenmaal weer in Waalwijk aangekomen, liepen we langs café “De Galgenwiel”. Daar hebben we een koffie/theepauze gehouden. We hebben gezellig zitten kletsen. We hadden toch tijd genoeg. Het laatste gedeelte van de route liepen we door een woonwijk van Waalwijk. Het begon al lichtelijk te spetteren. Maar we mogen zeker niet mopperen. In het buurthuis hebben we gewacht tot iedereen weer binnen was. Omdat de opkomst vandaag niet echt groot was, en iedereen ruim op tijd binnenkwam, gingen we ongeveer een kwartier eerder terug met de bus dan afgesproken. Het begon steeds harder te regenen. Na iedereen weer veilig in Breda te hebben afgezet, was ik mooi op tijd terug in Etten-Leur.

Ik moest nog wel op de fiets terug naar huis. Ik ben toen natter geworden dan de hele dag in Waalwijk. Ik vond het een leuke en gezellige dag wandelen in een mooi natuurgebied.
Carla Spierings

Herfstkleurentocht in Boxtel

 

Op 25 oktober 2009 vertrokken 34 wandelaars van WIEGO met zonnig weer naar Boxtel. De reis ging gepaard met een hindernis, want de chauffeur wilde via Oisterwijk naar Boxtel gaan, maar helaas was er een omleiding en moest hij via Den Bosch rijden, zodat de wandelaars pas om half elf vertrokken. Dit was een half uur later dan gepland.

Het vertrek was vanuit het Jacob Roeland Lyceum. Het 1^e gedeelte ging door de bebouwde kom, maar daarna over rustige wegen tot Nergena en daar ging het bij huisnr. 12 over een bospad en op het einde over een rijwielpad. Even later ging men door een klaphek en over een graspad langs de Eschestroom. Na over een brug te zijn gegaan ging het even over de verharde weg, maar daarna over zand- en bospaden naar de eerste rust. De wandelaars op de afstand 30 km maakten vanaf hier een extra lus van zo’n 10 km via Vught.

Na de rust ging het langs een sportbank en vennen over bos- en zandpaden, met langs de weg mooie rode paddenstoelen, terug naar de bebouwde kom, om daar in de Dorpsstraat linksaf te slaan en een pad door landerijen te volgen, op naar de tweede rust. Na de rust ging het bijna geheel over verharde wegen en ook wandelde men nog even langs de “Kleine Aa”. In Boxtel waren er een paar leukerds, die de pijlen verkeerd gezet hadden, zodat een paar wandelaars verkeerd liepen en de bus daardoor pas om 16.30 uur i.p.v. 16.00 uur kon vertrekken.

Iedereen was het er over eens, dat het een geweldig mooie tocht was, mede dank zij het mooie wandelweer. WIEGO kreeg ook als herinnering een schilderij aangeboden.

Jef Maanders

16e West-Brabantse Loopdag

Op 18 oktober 2009 waren er 411 wandelaars aanwezig voor de jaarlijkse West-Brabantse loopdag in Breda. De wandelaars vertrokken voor 9.00 uur vanuit de kantine van A.V. Sprint.

Over het bruggetje en na verlaten van de parkeerplaats ging het linksaf via Burgemeester de Manlaan het bos in. Na enkele bospaden stak men de Huisdreef over en na het oversteken van de Bouvignedreef, wandelde men naar de Stouwdreef. Vervolgens ging het via de Lange Dreef en de Heldreef weer terug naar de Stouwdreef om daarna naar de Galderseweg te wandelen. Vandaar ging het via de Reeptiend en achter langs de Blauwe Kamer weer terug naar de Galderseweg. Daarna ging het achterlangs de Kogelvanger weer via de Stouwdreef naar de Lange Dreef. Hier ging men links het Eeuwig Laantje en via weer enkele bospaden kwam men via de Verlengde Lange Dreef weer op de Galderseweg. Daar ging men rechtsaf om via de 2e verharde weg met een controle post, naar de Oude Postbaan te wandelen en de naar de Heistraat, waar de rust in café “Dennenlucht” was.

Na de rust wandelde men verder naar de Marellenweg. Hier werd bij de slagboom rechtsaf gegaan, om via de Rijsbergsebaan weer terug te gaan naar de Zwaantjesweg en die te volgen tot het 2e zijpad aan de linkerkant. Nu ging het weer via diverse bospaden naar de Goordreef, die tot het einde werd gevolgd. Nu ging het rechtsaf  via een omweg naar de Stouwdreef, via enkele bospaden naar de Bouvignedreef, welke overgestoken werd , om vervolgens naar de Huisdreef te wandelen. Na het passeren van de Boswachter sloeg men linksaf en via de Lange Dreef weer terug naar het startpunt in de Burg. de Manlaan.

Jef Maanders

18e Rose Gronontocht 

Op 11 oktober 2009 nam WIEGO deel aan de Rose Gronontocht in Wildert (Essen). Om 9.45 konden ze starten vanuit het Parochiehuis in de St. Jansstraat. Na de start ging het linksaf om voor de kerk rechtsaf het tegelpad te volgen tot het Rose Grononpad, welk pad men ging volgen. Na het oversteken van de Kalmthoutseweg ging het even verder de Oude Baan op, om vervolgens linksaf te slaan. Bij het volgens kruispunt ging men rechtdoor, om iets verderop het voetpad langs het spoor te volgen. Na het spoor overgestoken te zijn wandelde men in de Heikantstraat. Daarna ging men het Smoutebos in en vervolgens het Krinkelbos om daarna naar de rust te gaan in zaal Heikant. Na de rust ging het rechtsaf en bij de T-splitsing volgde men de Mastdreef tot de Nolsebaan, welke gevolgd werd tot de Velodreef. Na nog over een fietspad te wandelen en een stukje verharde weg, ging het over zandpaden naar de rust in ”Rommenshoef”. Na de rust ging het langs het college en de kerk weer via diverse paden met planten en dieren namen en daarna over verharde wegen terug naar de rust in weer “Heikant”. Na de rust ging het linksaf, even door de bebouwde kom, om vervolgens via zand- en bospaden, naar de Wildertse Duintjes te wandelen. Na de duintjes kwam men weer in Wildert en na over het spoor gegaan te zijn volgde men nog enkele fietspaden tot het einde in de St. Jansstraat. Het was een mooie tocht, wel vielen er om half een enkele druppels en in de Duintjes een kleine bui, maar die was van geen invloed, want toen de regenjassen aangingen, was de bui weer over.

Jef Maanders

Wandelen vanuit Wildert in België

Op zondag 11 oktober jl. nam WIEGO deel aan de Rose Gronontocht van Wsv. De Sint Jansstappers in het Belgische Wildert (bij Essen). Er waren minder leden dan verwacht. Maar een aantal had al aangegeven liever niet op zondag te lopen. En diegenen die wel graag op zondag willen lopen lieten verstek gaan. Misschien zijn zij er een volgende keer wel bij. De busrit naar Wildert verliep voorspoedig en om vijf over half tien stonden we al in het startlokaal (vertrek eerste opstappunt was om half negen). Onderweg was er op de randweg bij Essen nog wel bijna een aanrijding met een Belgische ambulance met sirene. Maar het kruispunt, waar dit gebeurde was vrij onoverzichtelijk (de ambulance was pas op het laatste ogenblik te zien), het verkeerslicht gaf onze chauffeur groen, en de sirene van de ambulance heeft in België een andere toen dan in Nederland. Gelukkig liep het alleen af met een boze blik van de ambulancechauffeur. In het startlokaal troffen we 6 leden van onze Bredase zustervereniging Steeds Voorwaarts aan en ons lid Bert v.d. Made. Hij liep de afstand 50 km, waarvoor hij al om zeven uur ’s morgens was gestart. Hij had er inmiddels 16 km opzetten en zou vanaf nu de route van de afstand 34 km volgen. Nadat we alle leden hadden ingeschreven (ieder deelnemer krijgt in België een eigen startbewijs) en een kop koffie hadden gedronken, gingen we met z’n drieën om even tien uur voor onze 34 km op stap. De andere leden op deze afstand waren inmiddels al vertrokken. Na het verlaten van de startplaats liepen we langs de kerk van Wildert en langs het kerkhof, waar de grafzerk van Rose Gronon (een schrijfster die in Wildert woonde) te zien is. Een fietspad voerde ons tot aan de “Verbrande Hoeve” en van daaruit volgden we het Rose Grononpad tot vlak voor de Schaapsbaan, om zo langs de Rose Gronon gedenkplaten en gedenkbank te komen. Via smalle landbouwwegen, al dan niet verhard; kwamen we in de wijk Heikant van Essen, waar we een rust en controle was in de parochiezaal.  Wij gebruikten allen het toilet en de controle e gingen weer verder. We liepen door een mooie dreef langs het karrenmuseum richting “Klokhoeve”. Ook liepen we  tussen het sportpark en domein “De Belder”, dat enkel op verzoek met een gids is te bezoeken. Langs de Quarantainestallen, die zeker een bezoekje waard zijn en waar ook een restaurant bij is, kwamen we op Nederlands grondgebied om een stukje langs “De Zoom” (een oud turfvaartkanaal) te lopen. Via Noordeneind kwamen we bij café “Bostella” in Hoek voor een rust. Hier stopten we wel om te rusten en om weer het toilet te bezoeken. De koffie (maar ook de pils) kost hier slechts € 1,10. Vanaf hier hebben we Bert v.d. Made, die tot dan toe steeds enige honderden meters achter ons liep, niet meer gezien. Maar hij bestelde hier ook wat sterkers dan onze koffie. Na deze rust maakten we een flinke lus over rustige en minder of meer verharde landbouwweggetjes en sloten we aan bij de 25 km-lopers naar de “Rommenshoef”, waar een volgende rust en controle hadden. Maar eerst kregen we nog een heel kort regenbuitje op ons hoofd. Hier lieten we alleen bij de controle onze kaart afstempelen en liepen we langs de ernaast gelegen school en het klooster met zijn mooi beeld op de toren, gelegen temidden van de bossen. Hierna liepen we door de zogeheten weekendzone, waar we kleine en nog kleinere weekendverblijven in het groen konden bewonderen. Over onverharde weggetjes deden we nog wat extra bos met buitenhuisjes en via zanderige weggetjes achterdoor kwamen we terug bij de rust en controle in de Essense wijk Heikant. Nu stopten we wel om er wat te drinken. Daarna liepen we weer verder over rustige landbouwweggetjes en kwamen we in de Wildertse Duintjes waar we een flinke lus door het mooie, bosrijke natuurgebied maakten. Daarna gingen we terug richting Wildert, waar we na de spoorwegovergang bij het station over rustig fiets- en wandelpad om kwart voor vier terugkwamen in het startlokaal. Ruim op tijd om nog wat te drinken. De bus zou ons pas om kwart over vier ophalen.

Sandy 

Geslaagde 5e Brabantse Wandeldag

 

Op zondag 27 september werd in Breda voor de 5e maal het wandelevenement Brabant Wandelt georganiseerd. Het initiatief voor deze tocht is in 2005 genomen door een gedelegeerde in de Provinciale Staten van Noord-Brabant die van mening was dat ook ouderen uit bijvoorbeeld verzorgingshuizen toch in beweging moesten komen. Dit initiatief word dan ook gesteund door KNBLO Wandelsportorganisatie Nederland (KNBLO-NL, vooral bekend van de Vierdaagse van Nijmegen).

 

De startlocatie was in Zorgcentrum Oranjehaeve (locatie Lucia) en de organisatie was in handen van dit zorgcentrum en Wandelsportvereniging WIEGO en werd gesteund door de Rabobank en Van Gansewinkel die dit evenement daardoor weer mogelijk maakten.

 

Mede door het prachtige najaarsweer genoten alle deelnemers van deze wandeltocht en kwamen zij tevreden terug na het afleggen van hun resp. afstand van 1½ 3, 5 of 10 km. Zij werden beloond met een herinneringsbutton en twee consumpties. De afstand 3 km trok de meeste deelnemers, terwijl ook de afstand 5 km in trek was. De deelnemers op deze afstand en de 10 km hadden daarbij onderweg de mogelijkheid om in Verzorgingshuis “Westerwiek” even bij te komen onder het genot van koffie of iets dergelijks. Tussen 13.00 en 14.00 uur vertrokken de deelnemers op de door hen gekozen afstand en het was dan ook een komen en gaan van deelnemer op de startlocatie. De wandeltocht voerde de deelnemers via de Haagse Markt naar Heilaar-Noord. Hier scheidde de afstand 1½ km zich af om via een kortere weg terug te gaan naar de finish. De overige deelnemers vervolgden hun route naar Westerpark en werden bij het oversteken van de Ettensebaan geholpen door twee verkeersregelaars. Hierna gingen de 3 km-lopers naar het Heilaarpark en de overige wandelaars richting Westerwiek. Ook hier was op de kruising met de Westerparklaan een verkeersregelaar actief. Alvorens te kunnen rusten liepen de deelnemers op de afstand 10 km nog een lusje door Tuinzigt. Na de rust voerde de route de deelnemers terug naar de Westerparklaan, waarbij de afstand 10 km nog een extra lus maakte via Westerpark-Noord en de wandelaars de namen van vele vlinders voorbij zagen komen. Via het Heilaarpark werd de Ettensebaan bereikt waar weer twee verkeersregelaars aanwezig waren om eventueel te helpen. Daar diverse deelnemers slecht ter been waren of een hulpmiddel als rollator of rolstoel moesten gebruiken, ging het parkoers steeds over de verharde wegen en paden van de parkjes en laantjes in Westerpark en Heilaarpark. Bij terugkomst aan de finish in Zorgcentrum Oranjehaeve locatie Lucia konden de deelnemers nog even gezellig napraten en bijkomen van de vermoeienissen onder het genot van een hapje en een drankje. De reactie van de deelnemers na afloop was lovend voor de organisatie en er kan gesteld worden dat deze wandelingen voldoen aan de wensen van de ouderen.

Hans van der Bruggen.