Categorie: Wandel Verslagen

Dit keer (28 februari) heb ik gekozen voor de 24e Snertwandeltocht. Wandelsportvereniging W.I.E.G.O. had verschillende afstanden, waar van 25 Km de langste was. En een grote opkomst. De eerst lus liepen we land weide en div. bos gebieden door. Het was een goede / mooie route. Met flinke modderige hindernissen! Dank zij de vele regen die gevallen was. (daar kon de wandelorganisatie dus NIETS aan doen!). Bij de start was het gevoelstemperatuur ­2 à -3 graden maar algauw kwam er een waterig zonnetje .

Bij de rust in café ’t Veehandelshuis heb ik m’n kaartje laten knippen en om dat het zo vol en rumoerig was direct weer naar buiten gegaan en daar een boterham gegeten ( inde kou). De tweede lus liepen we over de A16 die ze verlaagt hebben aangelegd met een  park er om- en overheen. Daar hebben ze goed over nagedacht (mijn mening). Ik vond het wel mooi. En zo liepen we naar het station om weer via de trap over de het spoor en de A16 weer terug te lopen. (Moskesbrug) En zo via een grote lus weer naar de finish. Teller staat op 24.72 Km

Na het afmelden kregen we een consumptiebon voor soep of frisdrank. De tocht heette 24e Snertwandeltocht, dus koos ik ook voor de Snert, en hij smaakte heerlijk en er zat veel worst in Mmmm. Ik heb prima gewandeld en nu voor de tweede keer eindelijk Na 4 jaar geen pijn in de lies. Dank zij andere medicijnen. En alle mede werkers (sters) hartelijk dank voor deze mooie wandeling.

Groeten van Hé Opa (http://www.heopa.nl/)

Vandaag 7 februari de derde Winterseriewandeltocht van Wsv WIEGO. Kees en kwamen ons vanmorgen nog officieel af melden van de tweede Winterseriewandeltocht. Vandaag ging de wandeling richting Strijbeek. Deze had ik nog niet gelopen. Het was ook weer een mooie wandeling. Het weer was ook mooi. Wij gingen om 10.00 uur van start voor 20 km. Het liep nu wel goed. Wij begonnen met afpijlen vanaf no. 56 t/m 65 tot de grote rust bij ‘t Smokkelaartje waar wij heel mooi op tijd aan kwamen. Hier waren wij om 14.40 uur.

Om 15.00 uur ging ook deze rust dicht voor de wandelaars. Dit ging veel beter dan de tweede winterserietocht omdat we gewoon om 10 00 uur weg konden. Daarom waren wij nu wel op tijd bij de grote rust. Wij hadden niet zo veel moeite met de pijlen. Wij merkten wel dat er veel pijlen weg waren gehaald of vergeten  op te hangen, bijvoorbeeld bij een kruispunt. Nu waren wij ook weer om 15.15 uur bij het startbureau. Nog wat gedronken en om 16.30 uur kwam ook de taxi weer aan bij de Viandenlaan. Een mooie dag. Rond 21.15 uur weer met de taxi richting het Ginneken waar wij een leuk familiefeest hadden. Ook leuk dus. Weer een mooie wandel- en feestdag. Rond 1.30 uur gingen wij heerlijk slapen. Zondag een rustdag. Even een paar Koeriers afgeven. De volgend Winterseriewandeltocht op 7 maart is de laatste Winterwandeltocht.

Uw verslaggever Inge Mol

12^e winterwandeltocht Roosendaal

Na lang twijfelen of ik vandaag zou gaan wandelen, ben ik om 8.45 uur toch vertrokken naar Roosendaal. Vanochtend waarschuwden ze voor ijzel en het had gesneeuwd. Op buienradar gaven ze voor de rest van de dag droog weer aan met zon. De start van de wandeltocht was bij atletiekvereniging Thor, sportpark Vierhoeven. Deze vereniging heeft een eigen wandelafdeling. Na inschrijving ben ik om 9.30 uur vertrokken voor de 25 km. Bij de start kreeg je de route mee van de 17 km. De route van de extra lus werd uitgereikt bij de controlepost.

De route liep door het bos van Visdonk, de Roosendaalsebaan naar het Rucphense bos. Om 10 uur begon de zon te schijnen. In het bos werd veel gebruik gemaakt van het Wandelroutenetwerk Brabant, de groen/gele route. Zelf controleer ik deze route ook in het Mastbos van Breda. De rust en controle was bij gasterij en camping De Posthoorn in Rucphen. Daar heb ik even koffie gedronken. De wandelaars die 17 km liepen, gingen vanuit hier weer terug. Voor de 25 km was er een extra lus uitgezet van 7,8 km. De route ging alleen door het bos- en heidegebied van het Rucphense bos. Sommige paadjes waren wel slecht door de vele regenbuien. Je moest goed uitkijken. Maar er waren ook mooie uitzichten. Ik had mijn fototoestel niet bij me, maar met mijn mobiel heb ik toch wel een paar foto’s gemaakt. Op een gegeven moment liep je op een lang smal pad door de heide. Je kon veel kanten op kijken. Voor de rust liep ik ook langs een dierenparkje. Daar waren witte herten. Mooi om te zien en op de foto vast te leggen. Waarschijnlijk was ik zo onder de indruk van die herten, dat ik even verkeerd liep. De mensen die voor mij liepen, was ik uit het ook verloren en heb niet gezien welke kant ze op gingen. Ik zag een lint en ben dat gaan volgen, op het volgende rode bordje stond niet het nummer waar ik heen moest. Ik ben even teruggelopen, waar ik vandaan kwam en heb het juiste bordje gevonden.

Om 13.10 uur was ik weer terug bij de Posthoorn voor de 2^e rust. Even een lekkere kom snert genomen. Daarna weer de route terug. In het bos werd het er niet beter op. Veel boomstammen op het pad en ook veel slechte modderige paden. Het was soms net een survivaltocht. Een voordeel was wel dat de route goed gepijld was. Je had de gekleurde genummerde bordjes rood, geel en wit, net als bij WIEGO, maar ook gebruikten ze linten van de Rabobank. Vooral in het bos waren ze goed aangebracht, zodat je niet fout kon lopen. Samen met de routebeschrijving op papier was het goed te doen. Als je alleen loopt en niemand voor of achter je loopt, vind ik dit wel prettig. Soms voelde ik me net Remy van Alleen op de wereld. Het was volgens mij niet echt druk geweest met wandelaars. Het laatste gedeelte van de route waren voornamelijk zandpaden. Ik liep ook nog langs een manege en de paarden liepen buiten. Je moest vrij dicht langs deze paarden lopen, omdat je echt aan de zijkant van de paden liep. Vervolgens liep je via de Achtmaalsebaan en de Nederheide weer terug naar het bos van Visdonk.

Om 15.15 uur was ik weer aangekomen bij het Thorhonk. Ik heb mijn wandelboekje laten afstempelen, nog wat gedronken en gegeten en vervolgens weer terug gereden naar Etten-Leur. Van de sneeuw van vanmorgen was weinig meer te zien. Het was weer een leuke wandeldag. Zeker de moeite waard om ook eens heen te gaan.

Groeten van Carla Spierings

Werk in uitvoering
(verslag van de tweede Winterseriewandeltocht op 17 januari 2015)

Kees en ik gingen vanmorgen om rond 9.15 uur weer met de deeltaxi richting de Viandenlaan in het Ginneken. Wij dachten rond 10.00 uur te kunnen gaan lopen en een stuk van de route te wandelen en de pijlen bij een deel van de 40 km-afstand te verwijderen. Dat ging goed. Het was heel mooi weer en ook heel druk.

Rond 11.30 uur gingen wij van start. Vandaag ging de route richting Dorst. Rond 13;10 uur liepen wij langs de wagenrust van WIEGO aan de Baarschotsestraat net buiten Dorst, waar wij even een snel bekertje koffie namen. Ik had al twee keer verkeerd gelopen, maar dat was geen ramp, want we waren snel weer terug op de route. Wij begonnen met ons werk in uitvoering door een flink stuk van de 40 km-route te verwijderen. Dit ging wel goed. Alleen was ik duidelijk in de war met pijl nummer 41 en 42. In plaats van rechtdoor ging ik er van uit dat we links af gingen. Fietsknooppunt 62 stond ook op het parkoers, maar ik zag het weer eens niet totdat Kees zei: Inge, wij gaan niet goed!!!! Wij weer terug naar knooppunt 62 om 14.30 uur vonden we de weg weer terug om via onze pijlen 43 t/m 60 bij café Dorpszicht in Dorst te komen. Om 16.20 uur waren we daar eindelijk. Maar het was nog steeds mooi weer. Ik had de taxi al wat later gezet. John was al weg uit Dorst en wij zijn om 17.10 uur naar Breda-Noord (Hoge Vucht) gewandeld. Om 18.40 uur waren we dan EINDELIJK weer thuis. Wel een mooi enerverende wandeldag. Net te laat thuis voor NAC maar Kees is weer goed geslaagd en ik ook best wel. Het was een mooie dag.

Inge Mol – van Egmond.

Voor Ad Stevens is 40 km wandelen een “tussenafstandje”

(uit: BN/De Stem van 23 december 2014)

Het KNMI pakt voor zaterdag 20 december stevig uit met storm, windstoten, volop regen en striemende hagel. Wat ongelegen komt de weersvoorspelling voor WIEGO, de afkorting van Wandelen Is Een Gezonde Ontspanning. De club organiseert zijn eerste van vier Winterseriewandeltochten en vreest het ergste. WIEGO ziet ondanks het voorspelde noodweer precies 247 stappers starten en probleemloos finishen.

De 71-jarige Ad Stevens uit Prinsenbeek is de eerste die aankomt na 40 km stevig doorstappen. “Om eerlijk te zijn, ik ben ook eerder dan de rest vertrokken,” zegt hij. “De club vroeg me dat om te kijken of alle uitgezette pijlen nog aan de bomen hingen.” Ad Stevens loopt sowieso graag alleen. De 40 km beschouwt hij als een tussenafstandje. Liever wandelt hij Kennedymarsen met de dubbele afstand. “Ik hou van stevig doorstappen”, zegt hij. “Zeven kilometer per uur. Daarom is zo’n Vierdaagse van Nijmegen niets voor mij. Te kort en te druk. Ik loop daar iedereen zijn schoenen uit te trappen.”
De Prinsenbekenaar begint pas in de pensioenjaren met de wandelsport. Met een perfecte conditie na jaren op de racefiets en met volop ervaring als marathonatleet blijkt de start simpel. Stevens: “Per jaar kom ik aan zo’n drie duizend kilometers.” Hij hoeft ze niet te tellen, want na elke tocht is het bij de finish stempelen. In zijn wandelboekje, waar elke gelopen tocht met afstand wordt bevestigd. “Ik heb twee boekjes per jaar.” Zegt hij. Ook twee paar wandelschoenen per seizoen, want halverwege is zowel de demping als het profiel van het schoeisel verdwenen. “Meer schoenen dan banden“, telt Ad Stevens. “De auto pak ik zelden met die dure benzine.” Veel brandstof heeft hij zelf ook niet nodig. “Voor veertig kilometer wandelen gebruik ik twee krentenbollen en een flaconnetje sinaasappelsap. Voor een Kennedymars eet en drink ik iets meer.” Omdat hij met de fiets van Prinsenbeek is gekomen, trakteert hij zich na zijn tocht op een pijpje pils.
Datzelfde doen ook de Sint Jansstappers uit het Belgische Essen, vaste deelnemers zijn ze van de Winterserietochten van WIEGO. Maar ook zij nemen pas een drankje na de stempels in het wandelboekje. “Eerst doppen en dan pas een trappist”, is ook in Vlaanderen het motto. De andere Winterserietochten van WIEGO zijn op 17 januari, 7 februari en 7 maart. Wie dat niet genoeg vindt, kan ook nog meedoen aan de Oliebollentocht op 3 januari en de Snerttocht op 28 februari.

Peter van Bergen.