Categorie: Wandel Verslagen

Opkomst van deelnemers aan 4^e Winter-serietocht was grandioos

 

Aan de 4^e en laatste Winterserietocht van dit seizoen op zaterdag 3 maart jl. deden totaal 658 wandelaars mee. Dat was veel meer dan we hadden verwacht. Dat maakte ook meteen de lage opkomst van de 3^e winterserietocht goed. Ook de organisatie liep weer op rolletjes, zelfs toen er een wandelaar moest worden opgehaald, die door een handicap de tocht niet kon volbrengen. Hulde dan ook zeker voor al de 23 medewerkers voor hun hulp men inzet.

De route voerde de wandelaars vanuit het Ginneken door het Mastbos, waarbij de deelnemers op de afstanden 10, 15 en 20 km een rust hadden in café “Dennenlucht”. De 20 km lopers gingen daarna ook nog langs Effen. De deelnemers op de 25 en 40 km kregen hun koffiepost aan de Hilbergsedreef bij Effen waarna zij via De Rith en het Liesbos naar Prinsenbeek gingen om van hun rust in café ’t Veehandelshuis te genieten. Daarna liepen zij weer terug via het Liesbos naar de Hazard. Daar maakte de 40 km route nog een extra lus via Vuchtschoot naar de bouillonpost aan de Hellegatweg. Daarna ging deze afstand via het terrein van de Vloeiweide weer naar de Rithsestraat om aan te sluiten bij de 25 km afstand. Gezamenlijk hadden zij bij de Rijsbergseweg hun appelpost, waarna zij met de 20 km afstand terug naar het Mastbos gingen om bij de andere afstanden aan te sluiten richting finish.

Ook deze keer waren er weer diverse verenigingen die meeliepen. Uiteraard was onze eigen vereniging vertegenwoordigd met 68 leden en 2 donateurs. Verder warren Wsv. DJO uit Lisse (50 leden), Wsv. Oostendam uit Ridderkerk (21 leden), Wsv Ha-Gi uit Hardinxveld-Giessendam (21 leden) en Wsv. De Vrijbuiters uit Wijk en Aalburg (15 leden) aanwezig. Verder liepen er nog een aantal wandelaars uit België mee en ook weer (Nederlandse) leden van Wsv. De Sint Jansstappers uit het Essen (B). En tenslotte hadden wij nog 2 deelnemers uit Duistland die 40 km liepen.

WINTERSERIEWANDELTOCHT WSV WIEGO, BREDA, 4 februari 2012

Vrijdagochtend wordt het al voorspeld: het gaat sneeuwen. Maar ik heb inmiddels zoiets van eerst zien….. inderdaad, om een uur of elf begint het thuis in Sassenheim al te sneeuwen en als ik rond twee uur weer buiten kom van mijn werk ligt er een redelijk pak sneeuw. Fietsen gaat niet dus ik ploeter naast mijn fiets eerst naar mijn koffieafspraak en daarna naar huis. De treinen rijden niet meer op schema hoor ik. Hoe zal dat morgen zijn als ik met de trein ga? Of zou alles na een (vrijwel) treinloze nacht netjes opgelost zijn? Inderdaad, ’s morgens komt de trein, na een kwartiertje wachten, netjes op tijd en ook in Leiden komt, weer na een kwartier wachten, de trein op schema. Alleen wordt je tijdens dat wachten wel koud! En ook in de trein is het niet al te warm. Gelukkig krijg ik vanaf Dordrecht een lift in een warme auto en kunnen de ledematen weer ontdooien.

Ik herinner me het kleine startgebouwtje van WIEGO vanuit 2007 nog goed. Na het uitstappen uit de auto loop ik alvast naar het gebouwtje toe terwijl Adriaan zijn wandelschoenen nog aan trekt. Maar na de WIEGO-vlag te zijn gepasseerd herken ik het gebouw niet meer. Een grote glazen schuifdeur gaat voor me open en na de grote zaal te zijn overgestoken, op aanraden van Adriaan maak ik eerst gebruik van één van de twee kleine toiletjes, kom ik bij de toiletgroep voor de dames aan: 4 heerlijk frisse toiletten! Daar maak ik gebruik van en stap dan de opvallend lege zaal weer in. Ook Adriaan is er nog niet. Ik praat even met een dame die een doos op een tafel zet….. kortom, ik ben de verkeerde deur binnen gestapt en kom dan toch in het vertrouwde startgebouwtje van WIEGO terecht. We schrijven in en net nadat we onze koffie op hebben worden de routes uitgedeeld. We zijn er nog niet helemaal uit wat we gaan doen dus ik neem zowel de route van de 25 als die van de 40 mee. We zien wel hoe het loopt….. LETTERLIJK!

Ik start gezellig kletsend met Quirinus, maar vergeet ook zeker niet om me heen te kijken. We wandelen vandaag door een kerstkaart. Het witte huis op landgoed Wolfslaar ligt er prachtig bij. Eerst is het nog wat somber, maar al snel komt de zon door en wordt het helemaal een sprookje. De bomen zijn voorzien van een laagje sneeuw op elke tak en geregeld kunnen we tussen de bomen door de weilanden zien met boerderijen in de verte. Er is duidelijk gepijld dus die enkeling die een pijl mist, begrijpen we niet helemaal. De bepijling bestaat vandaag uit rode bordjes voor rechts, gele voor links en witte voor recht door. Weinig vandalismegevoelig lijkt me, want een willekeurige voorbijganger heeft geen weet van de betekenis er van. Een muis die zijn winterverblijfplaats heeft verlaten heeft dat met de dood moeten bekopen en ligt naast het pad. We verlaten het bos en gaan het landelijke in. De huizen zijn prachtig met hun witte wintermutsen op. En dan komen we na een stukje hoofdweg op de wagenrust, gesitueerd in een schuur. Je kunt even zitten, maar dat doen we niet te lang. We hebben het namelijk nog niet koud en willen dat graag zo houden! Als ik een groep schapen op de foto wil zetten kijken deze even nieuwsgierig naar mij terug en zo komen we uiteindelijk op de Strijbeekse heide. Daar treffen we drie ruiters met paarden, allemaal dames, en voor ons langs steken enkele kinderen met schaatsen aan het pad over. Ze schaatsen op de bevroren vennen. We komen weer in het bebouwde waar twee stieren staan te genieten in het zonnetje. De zon heeft inmiddels best kracht gekregen. We passeren varkensfokkerijen met bijbehorende lucht als we een bord zien: kaasmakerij. Op dit moment (met deze lucht) moet ik daar even niet aan denken! Dan dient de splitsing zich aan. Wat doen we? Ik vind het zo mooi en loop zo lekker dat ik wel voor de 40 wil, Adriaan voelt meer voor de 25. Ik zeg dat hij alleen 40 moet doen als hij daar echt zin in heeft, want met tegenzin een aantal kilometers uit lopen dat moet je beslist niet doen! Jammer dat er geen afstand tussen de 25 en 40 is. Hij gaat toch overstag en we vervolgen de hoofdweg verder tot bij de St. Hubertuskapel. Daarna zijn we even de bepijling kwijt en kunnen dan ineens aansluiten bij de voorhoede. Hebben we toch maar mooi een kilometer of twee afgesneden. We vinden het wel goed en sluiten even bij de voorhoede aan….. tot de volgende foto gemaakt moet worden. En dan gaan we België in, de provincie Antwerpen om precies te zijn. Langs café ‘De Grens’ gaan we richting Meersel-Dreef, gemeente Hoogstraten. Een prachtige boom schreeuwt om gefotografeerd te worden. Prachtig wit met een fel blauwe lucht er achter. Bijna niet te geloven dat deze net over de grens in België gemaakt zijn. Zo komen we bij het riviertje ‘De Mark’ waarin een vistrap is gemaakt. Vlak ernaast staan vier ezels in een dikke wintervacht met een kangoeroe, ook in de sneeuw. Zo gaan we het dorp zelf in. Er hangt een Belgische vlag aan de gevel van een huis en we passeren een winkel in ‘heiligen beelden, noveen kaarsen en rookwaren’. We verwachten hier eigenlijk de rust wel te vinden, maar daarvoor moeten we nog verder lopen. We verlaten België weer en af en toe waaien er wat sneeuwvlokken van de takken en lijkt het wel te sneeuwen. We zien een muisje naast het pad in de sneeuw zitten, en deze doet het nog wel! Hij neemt een paar sprongetjes en voor ik een foto kan maken zit hij al weer in zijn warme holletje, slechts een spoor achter latend. Het is buiten min 6, maar omdat het niet waait merken we daar niets van. Ik tenminste. Adriaan heeft het minder warm en begint koude handen te krijgen. Een roodborst scharrelt zijn kostje bij elkaar in het struikgewas, of probeert dat in elk geval. En zo komen we, nog altijd genietend van de prachtige natuur langs de Mark, in Galder waar in de kantine van sporthal ‘De Leeuwerik’ de caférust is. We hebben er inmiddels 22 km op zitten dus zijn ruim over de helft. Het is gezellig binnen, en vooral behaaglijk warm. Als ik mijn warme choco op heb begin ik dan ook rozig te worden, dus het wordt weer tijd om door te gaan. En dat is direct langs ‘van Wijngaart, tomatenhakenwikkelbedrijf’. Wat dat is? Wie kan het ons vertellen……. Langs de kerk verlaten we het dorp en gaan langs boerderijen met gigantische houten schuren met een hoog rieten dak. En dan met sneeuw er op. Op sommige stukken is het even oppassen voor passerende auto’s maar uiteindelijk komen we toch weer op verkeersluwe wegen en gaan de snelweg over, Ulvenhout in. Ook hier prachtige oude optrekjes aan de ene kant, maar een nieuwbouwwijk aan de andere kant. Zo komen we op ‘wagenrust’ nummer twee, wederom gehuisvest in een schuur, met bouillon. De dames verontschuldigen zich dat deze niet zo heet meer is, maar zo kun je hem wel snel opdrinken en weer door gaan. De 20-ers, waar we gezellig kletsend mee op liepen, moeten we weer verlaten als we rechts af slaan, weer de snelweg over. We maken een lus om landgoed Anneville waar een prachtig bos omheen ligt en gaan nu eens onder de snelweg door Ulvenhout weer in. In een stukje bos zijn we opeens de route kwijt….. een rood briefje gemist, en dat is zo gebeurd! Gelukkig weten de mensen die ook in het park wandelen wel waar café ‘Christianen’ te vinden is. Net daarvoor schiet ik even bij het Kruidvat naar binnen, ik heb trek in wat lekkers. Maar ik zoek in dit kleine filiaal tevergeefs naar de bakken met schepsnoep. Gelukkig hebben ze er wel gewone zakjes drop! We stempelen in het café en gaan dan direct weer door, dropjes smikkelend. Ik begin het een beetje zat te worden, maar er rest nog maar een kleine vier kilometer. Drie straten verder stuiten we op de wagenrust met het appeltje. En hier staat men gewoon buiten. Een koud klusje vandaag lijkt me. We pakken het appeltje aan en gaan dan ook hier weer snel door. Inmiddels komt Breda in zicht met in het groen aan de buitenrand veel wandelende mensen. We stappen lekker door, langs een druk bezochte ijsbaan en een laatste landhuis, Ginneken in. Ik maak nog een klein extra rondje over het ‘dorpsplein’ met de pomp en ga even naar de kerk met de opvallende toren. Maar dan vinden we het echt welletjes en gaan terug naar het clubhuis van WIEGO. Naast de glazen schuifdeur hangt een briefje met een pijl: ‘start wandeltocht’ ja, die dame zei vanmorgen al: “Ik denk dat ik maar entree ga heffen bij alle wandelaars die hier binnen komen…..”

Monique

Uitstekende opkomst van deelnemers bij de tweede winterserietocht

Op zaterdag 14 januari 2012 organiseerde WIEGO de 2^e Winterserietocht 2010/2011. Een tocht waarbij wij aangenaam verrast werden door de grote opkomst van deelnemers. Er kwamen in totaal namelijk 604 wandelaars. We wisten dat Wsv. Steeds Voorwaarts (Stevo) uit Hoofddorp met ca. 45 leden zou komen (het werden er 49). We waren blij verrast dat ook Wsv. Kinderdijk uit Kinderdijk, Wsv De Haartippelaars uit Gorinchem, Sv Oostendam uit Ridderkerk en Wsv. D.D.V. uit Dordrecht waren gekomen. Daar hadden we niet op gerekend en dus moesten er voor de diverse afstanden parkoersbeschrijvingen bijgedrukt worden. Natuurlijk waren wij blij met deze opkomst. Zeker omdat daarmee ook de magere deelname van de eerste tocht volledig werd goedgemaakt. Ook de 20 medewerkers hebben aan dit succes bijgedragen.

De route leidde de wandelaars (afhankelijk van hun gekozen afstand) via de wijk Nieuw Wolfslaar en Bavel naar en door de Seterse bossen naar de rust in Dorst. Daarbij stond aan de Baarschotsestraat de koffiepost. Daarna liep men naar Rijen en achter de camping van Molenschot naar de bouillonpost aan de Goorbergseweg. Verder ging het dan over het golfterrein van Toxandria en buiten Bavel om naar en door het Ulvenhoutsebos, waarbij men de appelpost aan de Roosbergseweg passeerde. In Ulvenhout was weer een caférust, waarna men langs het landgoed Wolfslaar en via de Ulvenhoutselaan aankwam op de finish.

 

Weersverwachting speelde Oliebollentocht parten

Zaterdag 7 januari 2012 organiseerde WIEGO haar 42^e Oliebollentocht met 242 deelnemers. Dat was minder dan waarop was gehoopt. Maar het weer was de voorafgaande week nogal aan de natte kant geweest en de verwachting sprak van buiten op de dag van organisatie. Met dan in gedachte viel de opkomst nog mee. De weersverwachting zat er, voor wat betreft Breda en omgeving, goed naast. Het bleef een droge dag met een flauw zonnetje. En de deelnemers hadden het naar hun zin en kwamen terug met lovende woorden over het parkoers en de organisatie. Vooral toen ze ook nog eens een zakje oliebollen kregen en een consumptie. De oliebollen werden, zoals altijd, bij ons bestuurslid Bep v.d. Westen thuis gebakken en in de zakjes verpakt. De oliebollenbakkers hadden weer een deel van hun nachtrust opgeofferd, waardoor de oliebollen er al waren toen de eerste wandelaars terugkwamen. En iedereen was zeer te spreken over de oliebollen, én over de consumptie, én over de tocht. Uiteraard hebben de 20 medewerkers daaraan hun steentje bijgedragen en wij zijn hen dan ook zeer dankbaar.

De route van de Oliebollentocht liep deels door het Mastbos, deels door het Ulvenhoutsebos, langs het landgoed Wolfslaar, over de Bieberg, langs de rivier De Mark en door het Laurenspark. De centrale rustplaats was voor alle afstanden (uitgezonderd 5 km) in Ulvenhout bij Café Christianen. De start en finish uiteraard in het clubgebouw van Handboogschutterij “Prins Hendrik” aan de Viandenlaan in de Bredase wijk Ginneken.

De deelnemers kwamen natuurlijk niet alleen uit Breda of de naaste omgeving. En het waren uiteraard ook niet alleen leden van WIEGO die meeliepen.

 

 

Snerttocht was weer geslaagd

Onze 21^e Snerttocht te Prinsenbeek was dit jaar een week voor carnaval, namelijk op 11 februari 2012. Dus toch een wat carnavaleske datum. Totaal kwamen er 359 wandelaars. Het was een prima wandeldag. De vorst zat nog in de grond, dus geen modderige of ondergelopen bospaden. Ook de zon liet zich zo nu en dan zien en het was toch niet te koud. Het enige wat de lopers tegen viel was het ontbreken van de sneeuw op de boomtakken. Maar ja, daar kunnen wij ook niets aan doen. De wandelaars waren na afloop over het algemeen zeer tevreden. De lekkere erwtensoep (en ook de tomatensoep) speelde daarbij ook een rol. En ook de prijzen van de consumpties vond men heel schappelijk. Er viel slechts één uitvaller te betreuren die we moesten ophalen op de rustplaats. Deze deelnemers was niet lekker geworden, maar werd door zijn medeverenigingsleden opgevangen, zodat hij na afloop toch weer redelijk opgekalefaterd in de bus stapte. Ook de 16 medewerkers zorgden voor een goede en gezellige sfeer.

Ook de hulp van Wandelverzorging “De Sprong” in de vorm van materiaal heeft bijgedragen aan de positieve waardering. En uiteraard heeft ook de directeur van basisschool “De Griffioen” zijn steentje bijgedragen door het ter beschikking stellen van de startlocatie. De route ging via de Viandendreef naar de Verloren Hoek en de Hooiberg om via de Prinsenhoeve het Liesbos te bereiken. Dit werd in diverse richtingen doorkruist om na het verlaten de rust in Prinsenbeek te bereiken. Alleen de afstand 5 km haakte af om rechtstreeks naar de finish te gaan. Na de rust gingen de overige afstanden weer naar en door het Liesbos om dit tenslotte weer te verlaten en via het Vaareind en de Westrik liep men weer door Prinsenbeek terug naar de start.