Categorie: Wandel Verslagen

Met WIEGO naar de Poel en Bostocht in Amstelveen

 

Op 7 mei 2011 vertrok de bus met 44 wandelaars van WIEGO naar Amstelveen om daar deel te gaan nemen aan de 17^e Poel en bostocht. Om 10.20 uur was de bus in Amstelveen en konden de wandelaars vanuit de kantine Poelzicht, gelegen aan de Amstelveense Poel vertrekken om  de 5, 10, 15 of 25 km te gaan wandelen.

 

Na vertrek ging men langs het Raadhuisplein van Amstelveen het Polderspoorbaanpad op. Vervolgens wandelde men achter langs de kerk van Bovenkerk over de vele wandelroutes van het Poel en Bos gebied. Hier wandelde men ook nog over een Bamboe brug, welke geheel vernieuwd en verstevigd was. Na het passeren van het paarden springveld kwam men via een parkeerplaats op de Emmakade in Amstelveen. Na een klein stukje door de bebouwde kom ging het in de bocht van de weg het Jac. P. Thijssepark in. De paden hier hadden allemaal en plantennaam en deze planten stonden dan langs de kant van de paden. Bij de Amsterdamseweg werd het park weer verlaten en wandelden we even daar de bouwde kom. Op de Molenweg sloeg men rechtsaf het Broersepark in om daarna weer uit te komen op de Amsterdamseweg. In de bocht van de weg kwam men in de Dorpsstraat om daarna met een ommetje door de Badlaan weer terug te keren in Kantine Poelzicht. Iedereen vond het een zeer mooie tocht. Dat vonden ook Christine en Piet (de chauffeur), welke voor de 1^e keer dit jaar 15 km wandelden. Omdat dit zo’n mooie tocht is, staat hij ieder jaar op de agenda van WIEGO.

Jef Maanders

 

 

26e VRIJBUITERSWANDELTOCHT

 

Op 2e paasdag ging de vereniging naar Wijk en Aalburg om bij de Wsv. De Vrijbuiters deel te gaan nemen aan hun tocht. Om ongeveer kwart voor tien kwamen we bij de Drieklank aan. Daar stonden zoals gewoonlijk de vele eitjes al op ons te wachten. Nadat Hans ons allen had ingeschreven ging ieder zijn gekozen afstand lopen. Dat was voor mij dus 20km. Toen ik buiten kwam zag ik Huub en Sjef net weggaan, ik sloot me dus bij hen aan. Omdat we geen van drieën hadden opgelet op de kruising liepen we rechtdoor maar na ongeveer150 meter werden we teruggefloten. Daarna nam ik me voor voortaan goed op te letten.

 

Na wat straten met weer veel mooie tuinen ging ik de polder in. Ellenlange wegen, gelukkig scheen de zon goed. Na de lange Veldstraat, Klaverplak en Dodesteeg liep ik linksaf de Zwaanheuvelsedijk op. Wat stonden er op die weg toch veel mooie bloesembomen en alles rook zo lekker. Even later haalde Hans Vissers me in en die had er toch flink de pas in. Ja, zei hij “dat ligt aan mijn schoenen”. Ik vroeg hem waar Marion was. “Oh, die komt er aan, evenals Kees, Inge en Tessa. Toen wij een flauwe kruising naderden zagen wij een hele grote groep wielrenners aankomen. Omdat wij niet wisten waar zij heen reden en toch maar besloten schuin rechts en links te gaan schrok Marion zo erg dat ze van de weg afschoot en lelijk ten val kwam. In een mum van tijd was haar knie rood en dik. Ze zei.” Ik ga niet verder hoor, bel maar”. Dus ik belde de organisatie en stuurde die andere 4 door. Na een tijdje kwam er een auto aan en haalde ons op want ik was bij Marion gebleven. Die mensen brachten mij even naar de rust toe die vlakbij was. Toen ik op de rust zat zag ik alles wazig worden en merkte toen pas dat ik mijn bril mistte. Even later wilde ik eten en ook mijn pakketje brood was weg. Achteraf bleek dat die spullen nog in de berm lagen waar we opgepakt waren. Gelukkig was er iemand van de organisatie die zo lief was om te gaan kijken en ja hoor ze lagen daar nog. Want ik kan wel zonder brood maar niet zonder bril”.

 

De rust was in een flinke boerderij die eigendom is wan de voorzitster en ligt aan de Mr.S.Naayenstraat. Deze straat is genoemd naar Mr. S. Naayen die vroeger advocaat-procureur was en uit Rotterdam kwam. Gezien de grootte van die boerderij moet die persoon erg invloedrijk zijn geweest. Zij vertelde me ook iets over de monumentale poort die jammer genoeg open stond. Ook die poort was van die man want omdat hij eerst in Sleeuwijk had gewoond en toen naar Andel was verhuisd had hij die poort maar meegenomen. Na een flinke rust — verplicht — ging ik weer op pad voor de rest van 10 km. Die liep over de Maasdijk waar hele mooie dijkhuizen stonden en aan de andere kant de Maas stroomde. Even later haalde Hans mij weer in. Toen zag ik een pontje aanleggen en weer terug varen en daar stond ook een groot bord met “WELKOM IN BRABANT” erop. Onder de molen “De Hoop van Veen” door die flink stond te draaien vervolgden wij de dijk. Op een gegeven moment moesten we de trap af maar Hans zei: “zullen we de dijk blijven volgen en niet de rimboe in gaan want dat heb ik al zo dikwijls gezien.” Ik stemde er mee in en achter ons kwamen er nog twee dames aan die hetzelfde deden.

 

Bij de samenkomst gingen wij ook de Molenstoep af en kwamen na enige straten weer bij de finish aan waar Marion lekker in het zonnetje zat. Na afgemeld te hebben moesten we nog even op de 30km lopers wachten die gelukkig op tijd binnenkwamen, zodat de bus om 3.45 uur weer kon vertrekken, niet nadat ik als laatste was ingestapt. Moe en voldaan was ik om half vijf weer thuis. Al met al was iedereen weer een klein beetje bijgekleurd tijdens deze tocht.

N.I.E.T.S. te VER

De Hof van Colmschate-tocht.

 

In de vroege morgen van 16 april was het goed bewolkt, maar dat neem niet weg dat we op weg gingen met 35 personen richting Deventer, liever gezegd Colmschate. Bij de bushalte stonden weer een aantal personen te wachten, eindelijk kwam de bus eraan. Omdat wij de laatsten waren gingen we direct de snelweg op. Het was 8.30 uur toen we vertrokken en na een voorspoedige reis kwamen we om 10.25 uur in Colmschate aan. Het was al echt broeierig warm aan het worden, maar we gingen zo snel mogelijk van start.

 

We – Terry, Gwendolyn. Huub en ikzelf – zouden voor de 20 km gaan. Na een tijdje gingen Gwendolyn en Terry een beetje harder lopen en zagen we hen in de verte gaan. We liepen eerst door het Essenerveld met heel veel verschillende huizen en villa’s maar ook veel sociale woningen. De Vinexwijken heeft wel heel veel mooie aangelegde tuinen. Hier begonnen we aan een ellenlange fietspad, maar gelukkig wel mooi. Vroeger waren dat allemaal tiendwegen. Halverwege de wijk zagen wij een vrouw naderen met 2 kinderen, eentje fietste en een zat achterop. Toen viel de vrouw met fiets en al omver wat heel veel gehuil gaf. Maar na wat gesust te hebben liepen we verder door de wijk Vijfhoek tot aan het einde van het fietspad waar we linksaf moesten over een hoge fietsbrug. Bij de stoplichten rechtsaf liepen we de plaats Schalkhaar in met weer hele mooie tuinen en huizen. Daarna liepen we door het gehucht Frieswijck dat bekend staat om zijn bedevaartsplaats. In de middeleeuwen was Frieswijck een bekend bedevaartsoord nl. “De Heilige Boom met een Mariabeeld!” Sinds 12 september 1954 is het beeld geplaatst in de kerk van Schalkhaar en vanaf die tijd een bedevaartsoord voor Onze Lieve Vrouwe van Frieswijck. Omdat Schalkhaar vroeger een legerplaats was wat nog te zien was aan de 2 pilaren die er stonden, is het nu een asielzoekerscentrum.

 

We liepen nu linksaf de Wechelerweg op dit was weer een mooi slingerend lang fietspad. Dit terrein was vroeger het exercitieterrein van de militairen, dat kon je nog wel een beetje merken aan de vlaktes die je af en toe nog zag. Na dit fietspad staken we de voorrangsweg over en liepen we in de gemeente Diepenveen. Daar zag ik op een bushalte staan Crematorium. Ik keek dus om en zag een onooglijk klein gebouw wat het crematorium voorstelde. Aan het eind van de Veldhuizerweg stond er een hoeve genaamd “De Erve”. Daar was de rust. Hier zaten nogal wat leden van ons te rusten. Deze hoeve lag aan de rand van een bospartij genaamd het Kolkbos. Daarna weer terug naar Schalkhaar waar we weer door een parkachtig gebied liepen dat heette ironisch “Het Park Brabant”. Verder gegaan alwaar we bij de 2e rotonde rechtsaf moesten en je raad het al alweer een lang fietspad. Op een gegeven moment moesten we links aanhouden en gingen we over de brug van het Overijsselsch Kanaal. Daarna moesten we linksaf het fietspad blijven volgen  langs het water om een eind verderop weer het kanaal over te steken en een hoge trap op naar de fietsbrug. Onderaan die brug rechtsaf de Colmschaatsestraatweg blijven volgen en bij Huize Bolkert rechtsaf te gaan. Daarna langs een klein hertenkampje vervolgden we weer de weg. Hier liepen we in een mooi park dat heette Het Gooikerpark. Via de Stationsweg kwamen we weer bij het Hof van Colmschate aan.

 

Ik heb geen spijt gehad van deze dag. We hebben deze dag zeker net zoveel mooie bloesembomen gezien als al diegene die naar Geldermalsen zijn geweest. Het was wel een mooie lange dag maar wel met velerlei soorten bloesembomen overal om je heen. Maar ja, je moet het ook allemaal zien. Moe en voldaan kwamen we om ongeveer 3 uur bij de finish aan alwaar de bus precies op tijd weer vertrok richting Breda waar we om 17.50 uur aan kwamen.

W:A:N. de LAAR

Wandelen met WIEGO in Hardinxveld-Giessendam

 

Op 2 april 2011 nam wandelsportvereniging “WIEGO” met 48 wandelaars deel aan de 45^e Merwedetocht in Hardinxveld-Giessendam, georganiseerd door wandelsportvereniging “Ha-Gi”.

 

In tegenstelling tot de planning kunnen de wandelaars van WIEGO pas om 10.15 uur vertrekken vanuit Sporthal “De Wielewaal”. De vertraging kwam door een weg omlegging in Breda en een file onderweg. Na vertrek wandelde men achterlangs het stadhuis en vervolgens door het park langs de Merwedestraat en over de steiger langs het water naar de Vlietstraat en de Peulenlaan. Deze werd overgestoken en aan de linkerkant vervolgd om dan via de Sportlaan en de Rivierdijk naar de kilometerslange Tiendweg langs de A15 te wandelen. Hier werden 2 wandelaars van de 20 km ingehaald door 4 wandelaars die 30 km zouden wandelen. Dat gebeurde echter op zo’n laat tijdstip en tevens het lage tempo, dat deze twee wel wisten dat ze nooit op het tijdstip van vertrek om 15.45 uur terug zouden zijn. Na de Tiendweg volgde men het fietspad langs de Parallelweg en kwam bij de 1^e rust bij Délifrance. Na deze rust stak men de weg over en volgde het fietspad langs de spoorlijn om nar de 2^e rust te gaan in het “Streek- en Natuurcentrum”. Na deze rust wandelde men naar Wijngaarden. Na het verlaten van Wijngaarden ging het naar de Provincialeweg en vandaar weer naar de Zwijnskade. Na de Zwijnskade wandelde men via de Sportlaan weer terug naar de Peulenlaan, waar men bij het begin van de tocht ook gewandeld had, maar nu in omgekeerde richting. Na de Peulenlaan kwam men via Buitendams weer in de Peulenstraat. En via de Kerkweg, het Laantje en Houweningeweer kwam men weer terug in De Wielewaal. Om kwart voor vier kwam de bus, maar er kwamen 2 wandelaars te laat terug van het wandelen. Na het in ontvangst nemen van de herinneringsbeker, ging het 16.15 uur weer huiswaarts, waarbij in de bus wel een vriendelijke discussie ontstond wie er de volgende keer te laat terug zou zijn. Tijdens de wandeling was het zeer mooi weer en ook door het mooie parcours, ging iedereen tevreden naar huis.

Jef Maanders.

SCHEVENINGSE BOSJESTOCHT

 

Vandaag 19 maart was het weer zover. Het winterseizoen ligt weer achter ons en we kunnen ons weer opmaken voor de bustochten en andere individuele tochten. Voor veel mensen een recreatief gebeuren maar voor enkele van onder ons een training voor de 4daagse van Apeldoorn en Nijmegen. Dus ging ik opgewekt en vol goede moed om 8.15 uur voor de eerste bustrip naar De Burcht, waar het al gezellig druk was er stonden 20 personen hier te wachten. Leuk je zag elkaar weer eens. Het gekwebbel was niet van de lucht. Uiteindelijk zouden er 56 personen meegaan. Chapeau!! Geweldig!! Dus snel op naar de volgende instapplaatsen en dan gauw richting Den Haag waar we de Scheveningse Bosjestocht zouden gaan lopen. Na een voorspoedige reis kwamen we om ca. 10.30 uur in Den Haag aanbij de Haagse Wandelsportvereniging De Vierdaagsche op het sportterrein van GDA.

 

Na een route gepakt te hebben ging ik op pad richting Het Madesteinbos wat in deze tijd van het jaar met prachtig weer het voorjaar uitstraalde, je zag her en der narcissen staan en ook al aan sommige bomen het jonge groen. Na het park liep ik door een woonwijk. Nieuwsgierig als ik was, vroeg ik aan een stel mensen welke wijk dit was? Het was dus Loosduinen. Daar stond warempel een hoge molen midden in een woonwijk naast een kerk. Na wat bruggen en voetpaden kwam ik op het Loosduinse Hoofdplein waar een groot winkelcentrum was. Daarna de rails over en moesten we het Pauline de Haan-Manifargespad op en daar zag ik in de verte Christine en Hendrik lopen. Toen ik die naderde zag ik ook Carla Rotte. En die vertelde me honderd uit over Loosduinen, want hier had zij na de oorlog gewoond en was hier ook school gegaan. Ze herkende nog wel wat plaatsen maar alles was wel goed volgebouwd sinds toen. Wij zijn dus samen op gaan lopen. Voordat we de Laan van Meerdervoort kruisten liepen we in de Componistenbuurt en deze wijk heet Bohemen Links en daarna na de laan de bloemenwijk en die heet Bohemen Rechts (dit hadden we weer aan een persoon gevraagd). Daarna passeerden we de Bosjes van Pex en na de manege en twee tennisvelden liepen we het park weer uit. En daar stond een mooi muziekgezelschap te oefenen. Het was een leuk intermezzo. Daarna gingen we de bomenwijk in en na weer gevraagd te hebben en een leuk gesprek te hebben gehad liepen we prompt verkeerd. Maar we werden weer op het goede pad gezet na een paar honderd meter.

 

Toen liepen we, na de Sportlaan overgestoken te hebben de lange Nieboerweg op die naar later bleek ruim 800 meter lang was. Bij huisnummer 65 moesten we linksaf de duinen in. Het was een heel lang pad. Daar kreeg ik spontaan de klophonger en zei tegen Carla: ik moet even gaan zitten hoor en wat eten en drinken anders houd ik het niet vol.Toen we daar zaten kwam er een mevrouw aanlopen die spontaan tegen ons begon te praten. Ze zei ik ben 77 jaar en loop iedere deze weg van Scheveningen naar Kijkduin. Geweldig!!

Weer verder gegaan kwamen we bij strandslag nr. 6. Enkele van ons, ook Carla, gingen over het strand maar ik deed dat niet. Hier bij deze afslag moesten we linksaf het duin in met heel veel los zand wat wel een beetje moeilijk liep en een hoge trap maar daar had je tevens een mooi uitzicht. Daarna weer omlaag richting Kijkduin.Nu liepen we weer in een mooi park en na Machiel Vrijenhoeklaan overgestoken te hebben liepen we het park Meer en Bos in Hier was een rustpost “Halverwege”. We liepen er naar toe, naar binnen en gelijk weer naar buiten. Het rook daar binnen niet bepaald lekker en later hoorde ik dat de mensen er niet eens een koekje bij de koffie kregen. ERG HE !!! Later hebben we even op een bank gezeten met zijn allen. De draad weer opgepakt hebbend en de Laan van Meerdervoort weer overgestoken te hebben – Wat is dat toch een lange laan – liepen we richting crematorium wat gelegen was in het park Ockenburg waar heel veel rododendrons stonden; alles nog goed in knop. Ik passeerde een ouder echtpaar en die begonnen spontaan te praten. Ze zeiden: komen jullie helemaal uit Breda hier lopen. Ze zeiden: je moet in mei komen dan staat alles hier in mooie bloei. En dat wil ik best geloven. Zo kwamen we weer op de Madesteinweg richting finish. Daar was iedereen al aanwezig.

 

Om kwart over vier zou de bus weer terugrijden maar we misten nog 2 personen. Die waren afgedwaald naar later bleek. Ja het was heel de dag de route goed lezen want de pijlen waren dikwijls helemaal weggevaagd. Dus 20 minuten later konden we pas vertrekken. Rond zes uur kwamen we moe en voldaan in Breda aan na een zeer mooie geslaagde dag. Margo zei nog iets tegen mij. Ze zei: zo, de eerste mooie dag hebben we weer te pakken. Goed zo Margo.

W:A:N de LAAR.