Categorie: Wandelverslag Leden

Den Ouwen Uiltocht – Horendonk

Zondag 3 april was een mooie wandeldag in Horendonk, gemeente Essen in België. Gerald en ik hebben 25 kilometer gelopen. De start was vlakbij een kerk. De tocht voerde door wijken, akkers en bos. We waren ook nog langs een visvijver, ooievaarspalen en een kapel gekomen. En we gingen voor een deel door Rucphen.

Onderweg kwamen we honden tegen. Allereerst twee die opvielen doordat ze op elkaar leken. Het waren een soort collies leek het wel want de lichaamsbouw was ongeveer hetzelfde en zo ook de kleuren. Onze aandacht ging allereerst uit naar denk ik een Berner Sennenpup die kwispelend in een ren een boerderij moest bewaken. Daarna kwamen we en dat was wel zielig een labrador tegen die een wond in zijn nek had.

We hadden rust op een sportpark en in een handig verbouwde stal. Zelf was me dat niet opgevallen maar Gerald zag het. We kwamen deze keer niet met zoveel blubber aan onze schoongewassen broekspijpen thuis in vergelijking met vorige keer. In plaats daarvan hadden wij een met zonnestraaltjes overgoten toet. En ik een regencape zowat in de aanslag. Al met al was het een geweldige dag. Geen lang relaas, want mijn computer is nog niet paraat.

Sandra van Holstein

Wandelen in België

Vandaag zondag 13 maart gingen Kees en ik weer eens mee naar België bij Leuven in Lubbeek en Bierbeek en Kessel bij de wandelvereniging Horizon Trappers. Wij waren met 5 personen: Bert, Lisette, Kees, Jos en ik. We reden richting Brussel maar zo ver gingen wij niet. Wij gingen rond 7,00 uur van huis weg en zijn rond 8,30 uur aangekomen bij de start. Eerst even een plaatsje zoeken en inschrijven. Lisette ging voor de 30 km. Bert en Jos voor de 26 km, en Kees en ik voor de 20 km.

Het was een hele mooie heuvelachting wandeltocht. Wij namen wel overal onze rust maar wij hielden het bij koffie en fris. Wij gingen rond 9 00 uur van start. Kees deed het bijzonder goed met zijn stokken over de heuvels klimmen en dalen. Ik liet Kees met opzet voor lopen. Nu kon ie gewoon ook heerlijk en rustig wandelen zonder dat hij op het eind kapot zat. Wel een pittige wandeltocht. Eindelijk is een keer geen of weinig modder. Wij waren rond 10,30 uur bij de eerste rust. Lisette kwam er ook net aan. Die moest nog voor de tweede ronde en wij nog 5,6 km en 8,8 km voor de tweede keer. Even brood opeten en een spa blauw.

En weer verder voor het laatste stuk. Toch nog even in een stuk bos maar hele mooie uitzichten. Wij waren om 13,40 uur weer binnen. Eindelijk hoefde Kees niet steeds ergens te staan en ik ook niet. Jos en Bert waren al binnen; wel een paar keer verkeerd gelopen. Wij bijna ook bij het eindpunt, maar wij hadden het toch goed gezien. Heel mooi weer en weinig wind en veel zon. Ik zei: Lisette is om 16.00 uur weer binnen”. Jos en Bert wilde nog 6 km gaan wandelen en ja hoor het was ongeveer 16.00 uur: daar kwam Lisette aan. Rond 16,30 uur weer richting Breda, Helmond en St. Willebrord. Rond 18,30 uur weer thuis. Heerlijk gegeten. Het was heel makkelijk en nog lekker nagenoten van deze mooie dag.

Inge Mol – van Egmond

4e  ENCLAVETOCHT – Baarle-Nassau

De weersverwachting was niet al te best voor zondag 6 maart. Toch met onze zoon en schoondochter afgesproken om elkaar om 10.00 uur in Baarle–Nassau te ontmoeten. De inschrijflocatie aan de Pastoor de Katerstraat stond al bomvol met deelnemers. De eerste zagen we al op pad gaan. Er waren afstanden van 6 – 12 – 18 en 25 km. Wij schreven in voor de 12 km. Na de koffie op pad. Na het dorp via een zandpad langs een ezelopvang het dorp uit.

Natuurlijk passeer je in het begin veel grensovergangen van België naar Nederland en omgekeerd. In het straatplaveisel aangegeven met een rij kruisjes. Op de plaats waar de grens precies midden door een woning ging een foto gemaakt. Na het dorp merk je niet meer zo veel van de grensovergangen op de 12 kilometer. Nu in totaal 11 keer. In 2015 toen we de 18 km. liepen was dat wel 18 keer. Verder heerlijk gewandeld over bospaden, soms over een weiland waar je liep te soppen door de eerdere regenval.

Via asfaltpaden op naar de rust op 6,3 km. In de kantine van een voetbalvereniging in Ulicoten. Met zoveel wandelaars was die tjokvol, maar gelukkig vonden we nog een plaatsje. Toen ik soep ging halen waren het wel de laatste 2 bekers want de ketel was toen leeg. Op de routebeschrijving stond al aangegeven dat na de rust de wandeling was gewijzigd. De overvloedige regenval had van de zandpaden flinke modderpaden gemaakt. Maar het alternatief was ook prima. Om 13.00 uur waren we weer terug bij de start. Een welverdiend pilsje genomen. Op de foto gezet door de fotograaf van de tocht. Later hoorde ik van Carla  dat er nog een paar WIEGO-leden ook op de foto stonden (Zie de site van Gloria – Atlethiek).

Om 14.00 uur stonden er 1.055 deelnemers genoteerd. Op weg naar de auto begon het te regenen, wij hadden het droog gehouden.

M – P – L en A de Bloeme.

Een Waardige Afscheidstocht

Zaterdag 27 februari 2016 weer een aan de wandel met Kees. Vandaag gingen wij weer eens met de trein naar Ede. Wij gingen ‘s morgens om klokslag 7.00 uur te voet van huis weg naar het station om met de trein van 7,40 uur naar Arnhem en Ede Wageningen te gaan om de WS78-tocht in Ede te wandelen. Wij kwamen om 9,26 uur aan bij het station in Ede waar wij ook al op het parcours waren. Kees zei dat wij dan gelijk mee door konden lopen. Nou ,dat vond ik niet netjes. Wij gaan toch eerst even aanmelden. Om 9,40 uur waren wij op het startbureau.

Even een kopje koffie drinken en dan gingen wij om 9,50 uur van start voor MIJN WAARDIGE AFSCHEIDSTOCHT van Willem Ruis. Ik had het niet zo goed door waarom een wandeltocht genoemd wordt “een waardig afscheid”. Nu vond ik het heel mooi gevonden om dat Willen Ruis als voorzitter van WS78 afscheid neemt. Wij komen niet altijd naar de WS78-tochten. Maar als wij er zijn, is het ook altijd tot in puntjes heel goed georganiseerd. Zo ook deze zaterdag.

Het was een pittige wandeltocht maar dat hoort bij de WS78. Wat wij ook heel mooi vinden ius dat je 20 km kan wandelen in de winter. Voor ons was het derde maal. Eerst in Amersfoort en daarna vanuit De Goffert in Nijmegen. Wel was het wat het druk maar ook mooi. Toch jammer dat Kees gauw moe word van de 20 km +. Ik hoop dat dit wel hersteld, misschien nog last van de griep? Ik heb ondanks de onverharde padden toch heel goed gelopen. Ik had de blinde geleide stok wel bij maar die was toch niet nodig.

Wij liepen ook niet zo hard. Maar wij hebben wel genoten. Wij vonden het leuk dat Hennie weer aan de wandel was. Hij liep de 20 km met Miranda. Die zagen wij op onze eerste rust bij Kwekerij De Boshoeve waar ook van alles te zien was in een klein museumpje. Heel leuk op 10.530 km. Ook weer goed verzorgd. Ik vond het wel grappig. Ik zij “ik pik even een dropje nee”. Zei de dame op de soep en koffie “jij mag een dropje pakken dus niet pikken”. De soep en koffie waren ook weer lekker. Na 15 km op De Ginkelse Heide begon Kees weer moe te worden. Even op een bankje op de hei. Even zitten voor 10 minuten. Bleek even later dat wij snel bij de laatste post (de fruitpost) waren aan het eind van de heide op 16.425 km. Nog 6 km te gaan. Nog een uurtje.

Na een kilometer of 3 kwamen wij een wandelaar tegen die ons eerst gepasseerd was. Hadden wij Sandra Joosen in gehaald. Zij is ook van het FACEBOOK-vierdaagse team. Leuk om haar te ontmoeten. Dat zijn mooie dingen. Kees was echt doodop. “Nog even zitten”, zei Kees. “ik kan niet meer”. Ik zei dat ie niet zo flauw moest doen. “Kom, wij zijn binnen 10 minuten binnen. Nog 5 minuten zitten en dan gaan wij echt door”. Ilonka en Aad  waren op de 60 km. Met ons vijven zijn we even doorgelopen. Ilonka zei tegen Kees “Geef mij de rugzak maar”. Heel lief en mooi dat de wandelsport wel verbroederd. Een mooie en leuke dag. Wij waren om 16 00 uur dan toch weer binnen na een mooie wandeldag. Om 17.47 uur met de IC naar Nijmegen en om 18,45 uur op spoor 4B naar Breda en om 19,20 uur weer voldaan thuis. Zondag een rustdag.  
Inge Mol – van Egmond.

Zuurkooltocht Dordrecht

Op zaterdag 27 februari stond de Zuurkooltocht in Dordrecht gepland. De weersvoorspellingen voor deze dag waren gunstig. Na een week met regen, hagel en sneeuw zou het zonnig worden en fris. Er waren meerdere wandelaars die hetzelfde idee hadden. Bij aankomst in Dordrecht moest ik eerst zoeken naar een goede parkeerplek. Eenmaal binnen in de kantine van korfbalvereniging Sporting Delta was het erg druk. Ad was ook al aanwezig. Eerst maar even inschrijven en koffie drinken. Net voordat ik wilde vertrekken, kwamen Arie en Martha binnen. Daarna moest ik even in de rij gaan staan voor de routes. Er stond maar één man bij de deur om de diverse routes uit te delen. Je kon 5, 10, 15, 25 en 35 km lopen. Zelf had ik gekozen voor de 25 km. Mijn bedoeling was om deze tocht op tempo te gaan lopen. Dit als training om de 40 km te gaan lopen in het voorjaar.

Om 9.15 uur ben ik gestart. Het eerste deel van de route ging door de woonwijk van Dubbeldam. Daarna liepen we richting de Dordtse Biesbosch. Ik liep over de Oudendijk, de Stevensweg en de Zuidendijk. Bij het voet/fietspad bij de Schenkeldijk kwam me het sportpark mij bekend voor. Hier was ik al eens eerder geweest. In de tijd dat mijn dochter op volleybal zat, heeft ze hier eens een wedstrijd gehad. Wat wel mooi was van deze route, is dat je iedere keer ver kon kijken. Je zag in de verte een rij van wandelaars lopen. Je kon precies zien welke richting je op moest lopen. De eerste rust op 9,5 km was bij Paardenmelkerij De Griendheuvel. Het was er erg druk. Er stond een flinke rij voor de koffie. De mevrouw van de soep stond voor de koffiestand en daar was geen rij. Dus besloot ik maar een tomatensoepje te bestellen. Daarna weer in de rij voor de damestoiletten. Ik was blij om na een half uur weer te kunnen lopen.

Na de rust ging de route verder over de Nieuwe Merwedeweg. Een lange weg die aan het einde een mooi uitzicht bood over de uiterwaarden van de rivier de Merwede. Vervolgens gingen we verder over de Zeedijk en de Zuidendijk naar de tweede rust op 17,5 km. De vereniging SWD had er een tent geplaatst. Bij de inschrijving kreeg iedere deelnemer een muntje mee. Deze kon je inleveren bij deze tent voor een broodje worst met zuurkool. Dat smaakte me goed. Maar ik ben niet weer in de rij gaan staan voor de thee. Ik had zelf ook nog een pakje drinken mee. Alleen werd de rij voor de worst alleen maar langer en langer. Ine en Rita kwamen ook aanlopen en sloten aan bij de rest. Ik ben verder gelopen voor het laatste deel van de route. Onderweg liep ik Anita ook nog achterop. Ze had haar hond ook meegenomen. Ik heb verschillende mensen gesproken tijdens de route. Ook wandelaars die bij onze Wiego-tochten lopen en mij herkenden van de verzorgingsposten.

Om 14.00 uur was ik  terug bij het startbureau. Bij de starttafel hoorde ik dat er 917 deelnemers waren. Dat is een mooi resultaat. Er moet wel gezegd worden, dat er in de omgeving geen wandeltochten waren en het weer had hierbij ook een grote rol. Na afloop nog even wat gedronken en gesproken met een man uit Vianen. Ook deze wandelaar is bekend met onze eigen Wiego-wandeltochten. Het was een erg mooie tocht met leuke panorama’s. Voor mij was het de eerste keer dat ik hier had gelopen en het was zeker de moeite waard
Groeten van Carla Spierings