Nieuws en verslagen

SCHEVENINGSE BOSJESTOCHT

 

Vandaag 19 maart was het weer zover. Het winterseizoen ligt weer achter ons en we kunnen ons weer opmaken voor de bustochten en andere individuele tochten. Voor veel mensen een recreatief gebeuren maar voor enkele van onder ons een training voor de 4daagse van Apeldoorn en Nijmegen. Dus ging ik opgewekt en vol goede moed om 8.15 uur voor de eerste bustrip naar De Burcht, waar het al gezellig druk was er stonden 20 personen hier te wachten. Leuk je zag elkaar weer eens. Het gekwebbel was niet van de lucht. Uiteindelijk zouden er 56 personen meegaan. Chapeau!! Geweldig!! Dus snel op naar de volgende instapplaatsen en dan gauw richting Den Haag waar we de Scheveningse Bosjestocht zouden gaan lopen. Na een voorspoedige reis kwamen we om ca. 10.30 uur in Den Haag aanbij de Haagse Wandelsportvereniging De Vierdaagsche op het sportterrein van GDA.

 

Na een route gepakt te hebben ging ik op pad richting Het Madesteinbos wat in deze tijd van het jaar met prachtig weer het voorjaar uitstraalde, je zag her en der narcissen staan en ook al aan sommige bomen het jonge groen. Na het park liep ik door een woonwijk. Nieuwsgierig als ik was, vroeg ik aan een stel mensen welke wijk dit was? Het was dus Loosduinen. Daar stond warempel een hoge molen midden in een woonwijk naast een kerk. Na wat bruggen en voetpaden kwam ik op het Loosduinse Hoofdplein waar een groot winkelcentrum was. Daarna de rails over en moesten we het Pauline de Haan-Manifargespad op en daar zag ik in de verte Christine en Hendrik lopen. Toen ik die naderde zag ik ook Carla Rotte. En die vertelde me honderd uit over Loosduinen, want hier had zij na de oorlog gewoond en was hier ook school gegaan. Ze herkende nog wel wat plaatsen maar alles was wel goed volgebouwd sinds toen. Wij zijn dus samen op gaan lopen. Voordat we de Laan van Meerdervoort kruisten liepen we in de Componistenbuurt en deze wijk heet Bohemen Links en daarna na de laan de bloemenwijk en die heet Bohemen Rechts (dit hadden we weer aan een persoon gevraagd). Daarna passeerden we de Bosjes van Pex en na de manege en twee tennisvelden liepen we het park weer uit. En daar stond een mooi muziekgezelschap te oefenen. Het was een leuk intermezzo. Daarna gingen we de bomenwijk in en na weer gevraagd te hebben en een leuk gesprek te hebben gehad liepen we prompt verkeerd. Maar we werden weer op het goede pad gezet na een paar honderd meter.

 

Toen liepen we, na de Sportlaan overgestoken te hebben de lange Nieboerweg op die naar later bleek ruim 800 meter lang was. Bij huisnummer 65 moesten we linksaf de duinen in. Het was een heel lang pad. Daar kreeg ik spontaan de klophonger en zei tegen Carla: ik moet even gaan zitten hoor en wat eten en drinken anders houd ik het niet vol.Toen we daar zaten kwam er een mevrouw aanlopen die spontaan tegen ons begon te praten. Ze zei ik ben 77 jaar en loop iedere deze weg van Scheveningen naar Kijkduin. Geweldig!!

Weer verder gegaan kwamen we bij strandslag nr. 6. Enkele van ons, ook Carla, gingen over het strand maar ik deed dat niet. Hier bij deze afslag moesten we linksaf het duin in met heel veel los zand wat wel een beetje moeilijk liep en een hoge trap maar daar had je tevens een mooi uitzicht. Daarna weer omlaag richting Kijkduin.Nu liepen we weer in een mooi park en na Machiel Vrijenhoeklaan overgestoken te hebben liepen we het park Meer en Bos in Hier was een rustpost “Halverwege”. We liepen er naar toe, naar binnen en gelijk weer naar buiten. Het rook daar binnen niet bepaald lekker en later hoorde ik dat de mensen er niet eens een koekje bij de koffie kregen. ERG HE !!! Later hebben we even op een bank gezeten met zijn allen. De draad weer opgepakt hebbend en de Laan van Meerdervoort weer overgestoken te hebben – Wat is dat toch een lange laan – liepen we richting crematorium wat gelegen was in het park Ockenburg waar heel veel rododendrons stonden; alles nog goed in knop. Ik passeerde een ouder echtpaar en die begonnen spontaan te praten. Ze zeiden: komen jullie helemaal uit Breda hier lopen. Ze zeiden: je moet in mei komen dan staat alles hier in mooie bloei. En dat wil ik best geloven. Zo kwamen we weer op de Madesteinweg richting finish. Daar was iedereen al aanwezig.

 

Om kwart over vier zou de bus weer terugrijden maar we misten nog 2 personen. Die waren afgedwaald naar later bleek. Ja het was heel de dag de route goed lezen want de pijlen waren dikwijls helemaal weggevaagd. Dus 20 minuten later konden we pas vertrekken. Rond zes uur kwamen we moe en voldaan in Breda aan na een zeer mooie geslaagde dag. Margo zei nog iets tegen mij. Ze zei: zo, de eerste mooie dag hebben we weer te pakken. Goed zo Margo.

W:A:N de LAAR.

Met WIEGO naar de Scheveningse bosjestocht

 

Op 19 maart 2011 ging de bus met Wandelsportvereniging WIEGO met 56 wandelaars naar Den Haag, om daar deel te nemen aan de tocht van de Haagse wandelsportvereniging “De Vierdaagsche”, die het 80 jarige bestaan vierde.

 

Om 11.35 uur konden we vertrekken vanuit de kantine van voetbalvereniging GDA aan de Madesteinweg 10. Na vertrek ging het via de parkeerplaats en een rijwielpad naar het Madesteinbos. Na het verlaten van dit bos ging het via diverse voet- en fietspaden naar de Bosjes van Pex. Hier ging het langs een Manege en langs 3 tennisvelden naar het Rode Kruisplantsoen. Op het einde was er een splitsing tussen diverse afstanden. De 15 km wandelde nu door de Bosjes van Poot en vervolgens naar het Westduinpark. Hier ging men over verharde voetpaden door de duinen. Deze werden gevolgd tot een zandpad, dit werd gevolgd en hier kon men ook via een uitkijkpost de omgeving bewonderen. Na dit park wandelde men naar het park “Meer en Bos”. Na dit park en het oversteken van de Laan van Meerdervoort ging het naar het Beethovenplantsoen om even verderop, voor het crematorium, het Ockenburghpark in te gaan. Na het verlaten van dit park ging het richting startbureau. De tocht was zeer mooi te noemen en ook het weer was de wandelaars gunstig gezind. De terugreis was gepland om 16.15 uur, maar 2 wandelaarsters waren verkeerd gelopen en zodoende ging men pas 16.35 uur huiswaarts.

 

Tessa Ripzaad (33) is een jaar geleden met wandelen begonnen. Ze gaat met alle bustochten van WIEGO mee. Ze vond wel, dat in tegenstelling tot de vorige tocht van deze vereniging, de route aanduiding nu zeer goed was. Ze vond het een mooie tocht, vooral de wandeling door de bossen en de duinen. Als hier weer een bus naar toe gaat, is zij er zeker bij.

Jef Maanders

Sinterklaas ontdooide Waalwijkse Winterserietocht

 

Op zondag 5 december jl. zou WIEGO meedoen aan een Winterserietocht van Wsv. Waalwijk ’82 uiteraard te Waalwijk. In de voorafgaande week werd door het touringcarbedrijf al geïnformeerd of de rit naar Waalwijk doorging. Vanwege de sneeuwval waren bijvoorbeeld alle voetbalwedstrijden afgelast en was onze rit naar Waalwijk hun enige werk. Er werd dan ook even contact met Waalwijk ’82 opgenomen over mogelijke afgelasting. Maar het was toch een Winterserietocht, dan gaat die ook door in de winter, kwam vanuit Waalwijk het bericht. Ook sinterklaas speelde een deuntje mee, want diverse leden waren bang om hun avondje misschien te missen en gaven aan niet mee te gaan. Uiteindelijk hebben er toch 25 leden meegedaan.

 

In de bus bleken bijna alle wandelaars 10 km te zullen lopen of vier bikkels na, die wel 30 km wilden afleggen. Maar onderweg kwam er een telefoontje. Door de invallende dooi en de daardoor ontstane gladheid in met name de bossen had de organisatie besloten om de te lopen afstanden terug te brengen tot 10 en 15 km. Aangekomen in Waalwijk werd meteen ingeschreven. We kregen parkoersbeschrijvingen mee voor resp. de afstanden 20 en 30 km, maar moesten deze slechts volgen tot uitspanning “De Stoppelbergen” in de Loonse en Drunense Duinen. Vanaf daar moesten wij dan de gepijlde route verder naar de finish volgen. Droge voeten hebben velen niet gehouden, want doordat het was gaan dooien stonden er in de bossen op veel plaatsen flinke plassen, waar je soms niet omheen kon. Bij het inschrijven merkte een enkeling echter dat de route van de 30 km volledig was uitgeschreven en ook geheel was gepijld. Twee leden waagden het er dan ook op de volledige tocht te gaan lopen. En dat is ze gelukt. Omdat de andere leden uiteraard een korte afstand hadden gelopen, moesten wij na de wandeltocht op de bus en op deze twee wachten. De bus kwam trouwens als laatste.

Het was best gezellig in de kantine van het startlokaal. Vooral toen groepjes van tafel gingen veranderen. Geen stoelendans maar tafeldans dus. De organisatie was uiteraard heel blij met onze komst, want door de voorspelling van ijzel waren er in totaal slechts 73 deelnemers. Door de kortere afstanden, konden wij ook mooi op tijd met de bus terug naar Breda, zodat sommigen ’s avonds door sommigen nog gezellig sinterklaas kon worden gevierd.

Zandloper

Sinterklaasmars Dordrecht

 

Dit maal is de keus niet zo moeilijk, want Dordrecht is voor de meeste van ons goed te bereiken en ook Sinterklaas trekt ons wel aan. Om half negen, het daglicht weifelt nog, gaan we de straat op en beginnen wij als een groepje van zes aan dit avontuur. De markeringen zijn duidelijk aangebracht en we vertrouwen erop dat er niets mee is uitgehaald. Trouwens met ons zijn er meerderen op pad gegaan en zij wijzen ons de weg. Verwacht van mij niet dat ik alle Dordtse buurten bij naam ken en met de straatnamen is het niet veel beter gesteld. Na een week hebben we elkaar natuurlijk veel te vertellen en haast ongemerkt vliegt het eerste uur voorbij met kletsen. Nico heeft lange tijd in deze stad gewoond en na de annexatie van Dubbeldam is ook Theo Dordtenaar geworden. De blauwe maandag dat ik in Crabbehof gewoond heb, tel ik voor het gemak maar niet mee. Maar daar staat tegenover dat het voor mij de veertiende keer is dat ik aan deze wandeling deelneem. Zo bij elkaar hebben we dus heel wat Dordtse kennis in huis.

 

We stappen flink door en het mag dan ook geen wonder heten dat we om tien uur reeds aan “een bakkie” zitten te lurken in de gezellige kantine van “Sporting Delta” Dordrecht in Dubbeldam. Veel tijd hebben we niet, want ik heb beloofd om zo vroeg mogelijk thuis te zijn, dus na tien minuten hijsen we onze bagage op onze ruggen en gaan we verder. De zon breekt door het wolkendek heen en er verschijnen zweetdruppels op de voorhoofden van diverse lopers. We slingeren ons door de straten, volgen de fietspaden en bezoeken zo’n beetje alle parken die Dordrecht rijk is. We blijven bij elkaar en lopen in diverse formaties netjes twee aan twee. Het weer krijgt steeds meer een zomers karakter. De lucht wordt schoon en het zonnetje beschijnt met een glimlach het wandellegioen. Een schittering van kleuren opent zich voor onze ogen. De kleuren bruin, geel en rood hebben de overhand, maar de tinten daar tussenin zijn niet te verwaarlozen. De grote Nederlandse schilders wisten wel waarom ze voor de oudste stad van Holland kozen om te schilderen. Een ideale dag voor Hennie om foto’s te maken. Naar mate de dag vordert laten ook steeds meer stedelingen zich zien. Sommigen met hond, een enkeling op de fiets, maar het overgrote deel in de auto. U merkt het al, het wordt alsmaar drukker en bij de oversteekplaatsen moet gewacht worden, want snelverkeer gaat nu eenmaal vóór. Als we via de diverse dijken weer op de Gravensingel terug zijn, is het nog een wipje tot de tweede rust, wederom bij “Sporting Delta”.

 

De geserveerde erwtensoep is volgens de kenners van uitmuntende kwaliteit. Trouwens ook de overige producten zijn niet te versmaden. WIK heeft er goed aan gedaan om voor deze gelegenheid te kiezen. Om half één gaan we weer de straat op. We blijven voorlopig nog een poosje in Dubbeldam. Althans volgens Theo en die heeft er verstand van. Theo vertelt ons honderduit over de laantjes, vijvers en groenstroken. Hij is gewend hier met het uitlaten van de hond. En hij is niet de enige, want regelmatig moet ik opzij springen als er een hoop is achtergelaten. Dus dan maar de blik naar de grond gericht houden om erger te voorkomen. In het volgende park dat we bezoeken schijnen wilde runderen te lopen. We zien ze niet en moeten het net als bij de honden met de uitwerpselen doen. Grote dampende bruingele klonters. En allemaal precies op het looppad terwijl er toch ruimte te over is om te schijten. We springen er maar overheen en hopen op die manier de schoenen schoon te houden. De route vervolgend zien we bergen bouwmaterialen bij het ziekenhuis, Dordwijk. Alles ligt op de schop, net als vorig jaar en de jaren ervoor. Aan de verbouwing lijkt geen einde te komen. Wij malen er niet om en lopen gewoon door. Het is al eerder gezegd, maar het weer wordt steeds mooier. Hennie loopt zelfs in shirt. Het lijkt wel voorjaar in plaats van eind november. We zijn het er over eens dat we het treffen. Bofkonten zijn we. Verderop komen we in de totaal gerenoveerde Zeehavenbuurt. Prachtige huizen en in niets te vergelijken met vroeger. Ik vraag mij af of de bewoners ook vernieuwd zijn. Volgens Arie waarschijnlijk niet, want een luid knallend vuurwerk klinkt op. Rook stijgt op uit de straten en een groep jongens vlucht alle kanten op. Een verjaardag of alvast een voorproefje op de komende jaarwisseling?

De Amstelwijckfietsbrug wordt ons niet onthouden. In niet te begrijpen bochten worden we naar de overkant van de A16 geleid. Beneden aangekomen laten mijn maatjes mij in de steek. Zij kiezen ervoor om bij KC Dordrecht te rusten, terwijl ik liever doorloop naar het eindpunt. Nu ik alleen verder ga, moet ik ook zelf de te volgen route in de gaten houden. Een wijle gaat het goed, maar dan weet ik het niet meer en dwaal ik door een wildernis over vieze modderpaden. Ik ben niet alleen de weg, maar ook de kluts kwijt. Het lijkt erop dat ik in een kring heb gelopen, want ik kom op hetzelfde punt weer terug. Gelukkig zijn er nog mensen die helpen willen en mij de juiste weg wijzen. En dan is het nog maar een fluitje van een cent en loop ik precies om drie uur bij SSF binnen en wordt begroet door de echte Sinterklaas.

Quirinus Hoogland

51e Sint Nicolaas-wandeltocht in Dordrecht

 

Op 20 november 2010 vertrok wandelsportvereniging WIEGO met 41 wandelaars naar Dordrecht, om daar deel te gaan nemen aan de 51^e Sint Nicolaas-wandeltocht.

 

Het vertrek was vanuit de Short Stay Facility aan de M.H.Trompweg. Na het oversteken van de weg ging het voor “Watersteyn” linksaf en daarna via een voetpad naar de Zuidendijk. Vervolgens ging het via diverse staten door een poort naar het “Buitenhof”. Na het “Buitenhof”, ging het via enkele tunnels weer terug naar de Zuidendijk. Na het oversteken van de Uelerlaan, ging het linksaf via een klinkerpad en onder twee viaducten door naar een park. Hier volgde men een bochtig pad door het park en via enkele straten kwam men weer terug op de Zuidendijk. Via de Oudendijk wandelde men nu naar de wijk Dubbeldam en naar de rust bij Sporting Delta.

 

Na de rust wandelde men naar de Dubbelsteynlaan-West, waar het voormalige gemeentehuis van Dubbeldam staat,om daarna de Burg. Jaslaan over te steken. Via een voetpad en diverse bruggetjes ging het langs het Albert Schweijzerziekenhuis en de sportboulevard naar de Oudendijk. Enkele straten verder kwam men uit op de Admiraal de Ruyterweg met op het einde een graspad, om zo naar het voetpad over de A16 te gaan. Vervolgens ging het over de Amstelwijckfietsbrug naar de rust in de kantine van KC (= Korfbal Combinatie) Dordrecht. Na de rust volgde men de Laan van Londen, het Van der Steenhovenplein, de Langedaal en enkele bruggen terug naar het startpunt, waar de wandelaars door St. Nicolaas en zijn pieten werden opgewacht en allemaal een speculaaspop kregen. Het was wederom een mooie tocht en men keerde dan ook zeer tevreden terug naar Breda.

Jef Maanders.