Nieuws en verslagen

SINTERKLAASTOCHT of DIJKEN- en PARKENTOCHT

 

Om half 9 ging ik op pad om me aan te sluiten bij het groepje wandelaars dat al stond te wachten bij de bushalte. Na een paar minuten kwam de bus eraan. Daarna de andere groepen ophalen en als laatste de Haagse Beemden. Toen ging het al gauw richting Dordrecht. Het is maar een korte rit. We kwamen er om 9.45 uur aan. Ikzelf ging om 9.55 uur van start. Tot op dat moment kon ik nog beslissen wat ik zou gaan lopen. Nou dat werd dus 20 km. omdat de 10 en 15 km al snel een andere route gingen volgen. Dus verder gegaan. De zon scheen uitbundig, wat wel eens moeilijk was om een pijl te onderscheiden, die deels op de grond stonden en deels op de bomen of lantaarnpalen waren aangebracht. Wat wel eens verwarrend werkte.

 

Omdat ik zo grandioos liep te genieten van de omgeving mistte ik een pijl op de Nolensweg en ging dus grandioos verkeerd. Ik liep en liep maar door maar was de weg kwijt. Daar kwam een mevrouw aan met een auto en vroeg aan haar waar de Buitenhof was en ze zei: nou die is een heel eind hier vandaan, maar stap maar even in dan breng ik je wel even. Dat kwam dus goed uit. Eindelijk liep ik op de goede weg en via de Piersonstraat kwam ik op de Galileïweg om dan via de tunnels op de 1e dijk uit te komen nl. de Zuidendijk richting Sterrenburg. Via die wijk en het\1e park nl. Wielwijkpark, wat best mooi was, kwam ik op de Grafelijkheidsweg en daarna linksaf de 2e dijk nl. Schenkeldijk en aan het einde moest ik rechtsaf de 3e stuk dijk nl. de Zuidendijk weer, om bij huisnr. 489 een trap af te gaan, maar mijn hoogtevrees kwam weer om de hoek kijken en daarom liep ik 150 meter verder en weer terug om ook op de Stevensweg te komen. Aan het einde van die weg gingen we weer een dijk op, de 4e dijk nl. de Oudendijk. Daarna liepen we de wijk Dubbeldam binnen waar de rust was in de kantine van Sporting Delta.

 

Na wat geaarzel waar ik heen moest kwam ik weer op de route en op de Wilgenlaan ging ik weer een park in het 2e park nl. Dubbelsteynpark. Daar op de kruising had ik nog een leuk gesprek met een ouder echtpaar die erg geïnteresseerd waren. Die man, nu 89 jaar, had 18 keer de  vierdaagse van Nijmegen gelopen. Hij vertelde me dat het volgende park nr.3 het Dubbelmonde park was. Daarna passeerde ik op een rotonde  een enorm groot nieuwbouwcomplex wat het nieuwe Albert Schweitzer-ziekenhuis was in de wijk Dordtwijk. Toen kwam ik weer op de Oudendijk uit. Na enkele straten verder kwam ik op de Admiraal de Ruyterweg uit en boven aan moesten we rechtsaf en even verder over een lange fietsbrug naar de rust in de kantine van K.C. Dordrecht. Via de Amstelwijck en langs het Refaja ziekenhuis dat binnenkort verhuisd naar voornoemd ziekenhuis, kwam ik bij de finish aan alwaar Willy de Does al op Sinterklaas zat te wachten en toen die eenmaal binnen was, was zij er niet meer van weg te slaan. Leuk hè Willy!!!

 

Na de wandelboekjes uitgedeeld te hebben en nog op een paar mensen gewacht te hebben die nog moesten binnenkomen gingen we weer tegen half vier richting Breda. Vandaag waren er ongeveer 290 mensen geweest. En zoals jullie hebben gelezen van al die dijken: dat was vroeger een aaneengesloten ringdijk rondom Dordrecht. Al deze dijken zijn doorgesneden dit allemaal vanwege de nieuwbouwwijken.

K.O.P. LOPER

Met WIEGO naar 21e Snerttocht in Utrecht

 

Op 6 november nam WIEGO met 58 wandelaars deel aan de 21^e Snerttocht, georganiseerd door de wsv. “Jong en Vrolijk” te Utrecht.

 

Vanuit de start ging men naar de rivier de Vecht. Hier ging men de brug onderdoor en vervolgde men het pad langs de Vecht. Na weer een onder een brug door te zijn gegaan, ging men dan de trap op en via de Manitobadreef naar de 2^e Polderweg. Daarna ging de 20 km-afstand het bos in naar de Slotlaan. Hier ligt “Kasteel Zuylen”. De oudste delen van dit slot worden gevormd door resten uit de 13^e eeuw van de woontoren. Na diverse verbouwingen, vond midden de 18^e eeuw de laatste grote renovatie plaats.

 

Na de Slotlaan ging het langs de Vecht en door de Dorpsstraat van Oud-Zuilen om bij de molens via het rijwielpad door de tunnel te gaan. Langs en om een klein plas aan de rechterkant liep men daarna om de grote plas heen om bij de achteringang van de “Maarsseveense Plassen” over de houten brug te gaan en via de Westbroeksebinnenweg naar de rust te gaan bij “Camping De Molenpolder”, die echter gesloten was. Na deze rust werd de Westbroeksebinnenweg verder gevolgd en kwam men uit op de Gageldijk. Bij de verkeerslichten stak men de weg over en via het fietspad kwam men bij het Ghandiplein. Hier kwamen de diverse afstanden weer samen. Na diverse dreven en langs de sportvelden en een rijwielpad, zag men aan de rechterkant “Fort Aan de Klop”, waar tevens een rustpunt was. Het fort dankt zijn naam aan de voormalige herberg “De Clophaemer”. Deze was gevestigd aan de Vechtdijk. Het fort werd gebouwd in 1819, maar aanzienlijk uitgebreid in 1849 en in 1851 werd een “bomvrij wachthuis” geplaatst.

Daarna ging men het park in tot het bejaardentehuis, waar men langs liep. En langs weer sportvelden en een ziekenhuis kwam men weer terug bij de Vecht. Na de Marnixbrug ging het de trap af en daarna onder de brug door en via het pad langs een grasveld kwam men weer bij het startgebouw. Hier kregen de wandelaars een beker erwten- of tomatensoep.

 

De tocht was zeer mooi, met zeer afwisselende weersomstandigheden. Het enige minpunt was de wat sobere en soms onduidelijke bepijling en routebeschrijving, waardoor meerdere wandelaars op sommige punten de mist (figuurlijk) ingingen.

Jef Maanders.

TOCHT RONDOM ESSEN

 

Op een mooie zonnige zondag 10 oktober jl. vertrokken we met 39 personen naar Wildert Essen om deel te nemen aan de Rose Gronontocht. Wat dat betrof kon het niet meer stuk gaan. Nadat Hans had ingeschreven en ikzelf de startkaarten had uitgedeeld, kon ieder zijn weg gaan op div. afstanden.

Na de spoorwegovergang, waar op dat moment een trein passeerde, eigenlijk niets bijzonders, maar die treinen rijden in België anders dan in Nederland. Iedere keer weer een rare gewaarwording. Na die passage gingen we al snel richting de bossen De Wildertse Duinen genoemd. Het was de eerste kilometers behoorlijk klimmen en dalen!!!!! Na diverse mooie lanen gepasseerd te hebben met hele mooie optrekjes bereikte ik het Collegegebouw van de Paters Redemptoristen met aan de achterkant de eerste post in een hele oude hoeve. Na de post liepen we over een lange landweg waar op het einde de T-splitsing was van de 18 en 25 en 35 km. Op die splitsing waar we over een stenen brug moesten ging de 18 km rechtsaf en de andere afstanden linksaf. Dus ik ging links want ik liep de 25. Een eind verderop op de volgende T-splitsing ging de 25 km rechtsaf en de 35 en 40 linksaf en die zouden daar voor de 2^e keer ook rechtsaf gaan.

 

De route liep verder over mooie asfaltwegen,  lange landwegen vol met kuilen en langs vele maïsvelden. Je had wel een mooie wijde blik; daar houd ik wel van. In de verte zag ik een kerktoren, wist toen nog niet welke plaats dat was. Maar weer op een T-splitsing ging ik even 100 meter naar rechts en zag daar een lieflijk veldkapelletje met een prachtig Mariabeeldje erin. Daar zaten 2 mensen even uit te rusten en ik vroeg welk dorp dat het was en ze zeiden dat is Hoek-Essen. Even later was daar ook een rustpost. Na een korte stop weer verdergegaan. Kwam even later weer in het mooie bos de Wilderste Duinen waar Theo en Marina op een bank wat zaten uit te rusten. Even wat praten en we dachten dat we er zo waren maar dat viel een beetje tegen. Na de spoorwegovergang liepen we over een paar lange bospaden wat toch een pittig eindje lopen was. Het laatste lange pad was erg smal en daar passeerde Harry me. Aan het eind stak ik de weg over om het laatste stukje naar het einde te lopen. Het was erg gezellig druk op het plein het was leuk om al die mensen te zien zitten  die in het zonnetje zaten te genieten. Na wat peren gekocht te hebben was het wachten op Hans en Gerald. Daarna weer op naar de bus die ons weer fijn naar Breda bracht, waar ik moe maar toch voldaan weer aankwam. Het was een fijne dag geweest.

W.A.N. DE LAAR.

Met WIEGO naar de 19e Rose Gronontocht in Essen (België)

               

Op 10 oktober 2010 nam WIEGO met 43 wandelaars in Essen, deel aan de 19^e Rose Gronontocht. Om 10.00 uur konden we starten vanuit het Parochiehuis in de St. Jansstraat. Na de start ging het 2x rechtsaf, door een gedeelte van het centrum van Essen/Wildert, om weer uit te komen op de St. Jansstraat.  Daar ging het linksaf over de overweg, naar de Kalmthoutsesteenweg. Deze werd overgestoken en vervolgens kwamen we in de Steenhovenstraat en via de Kortestraat ging het rechtsaf de Wildertse duintjes in. Hier ging het kris kras over de bospaden en na het passeren van de “poel”, ging het door de bossen langs de het college van de Redemptoristen naar de abdij hoeve “Rommenshoeve” Waar een rust was.

 

Na de rust wandelde we over een graspad naar een bruggetje over de Moervaart en even later werd de Moervaart weer overgestoken. Verder wandelde we nu naar de wijk Heikant, waar in de parochiezaal op de Heikantsestraat, weer een rust was. Na de rust ging het weer naar de “Wildertse duintjes”, daar werd een lusje gemaakt door het bosrijke gebied, om vervolgens via de Schaapsbaan het bos te verlaten. Na het oversteken van de grote weg, werd de Schaapsbaan verder gevolgd, om op het einde rechtsaf te gaan en via een rustig fietspad langs de Beyesstraat, weer terug te komen in het startlokaal, waar een paar grote flessen bier van 7,3%  werden overhandigd. Het was weer een zeer mooie tocht en ook de weersomstandigheden, waren prima.

Jef Maanders