Categorie: Wandel Verslagen

Zeemansloop – Scheveningen

Zaterdag 23 april. De weersverwachting voor het weekend was niet al te best. Maar de echte wandelaar laat zich er niet door weerhouden om toch op pad te gaan. Dit keer als op- stapplaats Prinsenbeek gekozen. Precies om 9.10 uur kwam de bus er aan. En wat zat hij al goed vol. Voor deze keer een lange bus, we waren met 58 deelnemers. Onze vaste chauffeur Piet moest met het bochten werk er een extra steek soms voor maken. Maar dat kan je wel aan hem overlaten.

De start was aan de visafslag. Er stonden al 4 bussen, dus zeker een gewilde tocht. Bij het binnen gaan van de kantine kwam je al een sterke visgeur tegemoet. Voor mij als rasechte Vlaardinger “HARINGKOP“, een bijnaam. Net als “JENEVERNEUS“ voor een Schiedammer en “STOEPESCHIJTER“ voor een Rotterdam- mer. Een heel bekende geur. In mijn jeugdherinnering zie ik de Vlaardingse OUDE en NIEUWE haven met Vlaggetjesdag nog vol met vistrawlers liggen, zij aan zij. Met alle lijnen vol van vele vlaggetjes versierd. Bovendien was ik op de lagere school bevriend met de zoon van een directeur van zo’n visserijmaatschappij. En speelden we soms tussen de kuipers en de nettenboetsters. De VL.70 van schipper Piet Keus heeft diverse keren een vaatje met de Koninginneharing aan Hare Majesteit mogen aanbieden.

Iedereen zocht de beschrijving van de route die hij wilde lopen. Er was keus tussen 5-10-15-20-30 en40 km. Eerst was de route van de 15 km. op maar in de kantine lag gelukkig nog een stapeltje, want die afstand wilden we gaan lopen. Na de koffie op pad. Eerst langs de haven, waar een paar van die grote vistrawlers van tegenwoordig lagen afgemeerd. Natuurlijk een foto gemaakt. In het begin even door een paar straten, maar al gauw werden dat fiets- en voetpaden langs singels en door parken. We liepen langs Madurodam. Heeft u ook een foto gemaakt van Hansje Brinkers met z’n duim in het gat van de dijk waar een waterstraal met een keurige boog in een vijver kwam?  Nog een trambaan oversteken en een trapje af.

Toen liepen we over een smal voetpad tussen een singel en de tramrails waar de trams vlak langs je heen gingen. De Waalsdorperweg was wel een lange weg. Maar toen werden we het bos in gestuurd. Langs een golfterrein. Opeens een geritsel en een plof, en daar lag naast me een heel mooi golfballetje. Meegenomen als souvenir aan deze tocht. Toen werden we ingehaald door onze chauffeur Piet, die ging met snelle pas voor de 20 km. Dat was vlak voor de rust op 7,9 km. Camping Duinhorst een heel groot terrein met een paviljoen en natuurlijk voor zo’n grote camping een heel mooi douche- en toiletgebouw .Hier in de zon de boterham genuttigd. Jammer voor Anita die met haar poedel “Silver“  de camping niet op mocht. Later hoorden we dat ze wel een bankje had gevonden.

Na de rust op een fietspad door en langs de duinen. Zo passeerden we de Scheveningse gevangenis bekend uit de 2e Wereldoorlog als het Oranje Hotel. In de duinen nog een streng beveiligd terrein en een gebouw met allemaal gekleurde vlakken. Heel veel camera’s en lichtmasten. Bij navraag aan de start bleek hier het Europese Strafhof  te zijn gevestigd. Zo kwamen we in Scheveningen bij het begin van de boulevard. Die heeft een lengte van 3,7 km. Vlak bij de Pier het strand opgegaan .Zelf kan ik nooit genoeg krijgen van de alsmaar aanrollende golven. Daarbij die heerlijke zilte zoute zeelucht op te snuiven. Maar een plotseling opkomende hagelbui, gelukkig van zeer korte duur, deed ons naar de boulevard terug keren.

Aan het einde nog één straat en we waren weer bij de visafslag. De kantine zat bomvol er was geen stoel meer vrij. Er trad een chantikoor op. Toen maar ruim een uur in het voorportaal gezeten. Nog een heel gesprek met de voorzitter van AVOM gehad. De matroosjes voor de 1e keer deelnemers veilig gesteld. Door het grote aantal deelnemers die voor de 1e keer meededen, raakte de organisatie snel door de voorraad heen. Met een bus vol tevreden deelnemers weer op weg naar huis. Er waren 750 wandelaars ingeschreven. Als er nu genoeg WIEGO-mensen het aan Hans vragen, staat deze tocht misschien ook volgend jaar op het programma.

Martha en Arie de Bloeme.

48e Fellenoordtocht – Drunen

Zaterdag 9 april voor mij de eerste keer dat ik deze tocht zal gaan lopen. Volgens de routeplanner maar 29 minuten ver van Etten-Leur. Even voor 7.30 uur de weg op . Vlak na afslag 40 Drunen-West zei de Garmin “bestemming bereikt “.  Opgevangen door de organisatie moesten de auto’s  op een smalle weg gekeerd en aan de kant worden gezet.  Inschrijven in café  “De Westhoek“ waar het al goed druk was . Er kon gelopen worden op de afstanden 5-10-15-20-25-30 en 40 km.  Zelf ging ik voor de 25 km.  Bij de inschrijving kon je gelijk consumptiebonnen kopen voor de 3 wagenrusten die je op die afstand tegen kwam , en waar niet contant betaald kon worden.

Om 8.10 uur ging ik op pad . Na een klein stukje fietspad een brug het kanaal over . En gelijk was je al in het natuurgebied “ DE LOONSE EN DRUNENSE DUINEN“  van Natuurmonumenten . Heel  afwisselend met bos- heide en natuurlijk een flink stuk over de grote zandvlakte die je altijd ziet in natuurfilms over dit gebied .  Verdwalen kon je niet want de route was heel goed gepijld . De routebeschrijving maakte ook gebruik van het landelijk wandelnetwerk wat hier ook is uitgezet. Er was ook een route voor de M.T.B. liefhebbers .

Regelmatig moest je even aan de kant voor de fietsers want ook op die paadjes liepen we . En zoals in elk bos ook de paardenpaadjes waar we gebruik van maakte . De tocht deed me denken aan de Apeldoornse 4 daagse . Net als daar smalle paadjes tussen de bomen door , stijgende en dalende heuveltjes , in rul zand , losse aarde , graspaden en soms een asfaltpad . De zon scheen heerlijk zodat het volop genieten was van de mooie omgeving . De 1e rust was op 7,5 km. Grote tent met banken en tafels waar je even de motor op kon laden . Met Dixi . 

Daarna gingen we de grote zandvlakte op . De 2e rust was op 15,2 km. Bij een mooie witte boerderij met de naam “Fellenoord “. Volgens een bordje wat ik zag kon je hier tekenles en iets met houtbewerken leren . Een loods ingericht met banken en tafels een keuken . Ook buiten kon je heerlijk in de zon zitten. De 3e rust op 19,9 km. Weer precies zoals bij de 1e rust . Tussen de 2e en 3e rust was er ook nog een  café-restaurant “De Rustende Jager“ Ingericht voor de mensen die met het paard de natuur in gingen. Er stonden ook 3 paarden in een speciaal daar voor ingerichte overkapping. Zo heeft dit gebied voor veel sportliefhebbers mogelijk heden .

Na nog een flink stuk fietspad en een dijkje was café “De Westhoek” daar weer het eindpunt . Bij de deur kwam ik Adri en Frans Vincenten tegen die de 15 km. hadden gelopen. Toen ik om 13.15 uur buiten op het terras heerlijk in de zon van een pilsje zat te genieten , tikte Ad Stevens me op de schouder , hij had vanwege de zandvlakte de 30 km. gelopen. Om 14.15 uur was ik weer terug in Etten – Leur. Zeker een wandeltocht om nog eens te lopen.

Arie de Bloeme

Den Ouwen Uiltocht – Horendonk

Zondag 3 april was een mooie wandeldag in Horendonk, gemeente Essen in België. Gerald en ik hebben 25 kilometer gelopen. De start was vlakbij een kerk. De tocht voerde door wijken, akkers en bos. We waren ook nog langs een visvijver, ooievaarspalen en een kapel gekomen. En we gingen voor een deel door Rucphen.

Onderweg kwamen we honden tegen. Allereerst twee die opvielen doordat ze op elkaar leken. Het waren een soort collies leek het wel want de lichaamsbouw was ongeveer hetzelfde en zo ook de kleuren. Onze aandacht ging allereerst uit naar denk ik een Berner Sennenpup die kwispelend in een ren een boerderij moest bewaken. Daarna kwamen we en dat was wel zielig een labrador tegen die een wond in zijn nek had.

We hadden rust op een sportpark en in een handig verbouwde stal. Zelf was me dat niet opgevallen maar Gerald zag het. We kwamen deze keer niet met zoveel blubber aan onze schoongewassen broekspijpen thuis in vergelijking met vorige keer. In plaats daarvan hadden wij een met zonnestraaltjes overgoten toet. En ik een regencape zowat in de aanslag. Al met al was het een geweldige dag. Geen lang relaas, want mijn computer is nog niet paraat.

Sandra van Holstein

Wandelen in België

Vandaag zondag 13 maart gingen Kees en ik weer eens mee naar België bij Leuven in Lubbeek en Bierbeek en Kessel bij de wandelvereniging Horizon Trappers. Wij waren met 5 personen: Bert, Lisette, Kees, Jos en ik. We reden richting Brussel maar zo ver gingen wij niet. Wij gingen rond 7,00 uur van huis weg en zijn rond 8,30 uur aangekomen bij de start. Eerst even een plaatsje zoeken en inschrijven. Lisette ging voor de 30 km. Bert en Jos voor de 26 km, en Kees en ik voor de 20 km.

Het was een hele mooie heuvelachting wandeltocht. Wij namen wel overal onze rust maar wij hielden het bij koffie en fris. Wij gingen rond 9 00 uur van start. Kees deed het bijzonder goed met zijn stokken over de heuvels klimmen en dalen. Ik liet Kees met opzet voor lopen. Nu kon ie gewoon ook heerlijk en rustig wandelen zonder dat hij op het eind kapot zat. Wel een pittige wandeltocht. Eindelijk is een keer geen of weinig modder. Wij waren rond 10,30 uur bij de eerste rust. Lisette kwam er ook net aan. Die moest nog voor de tweede ronde en wij nog 5,6 km en 8,8 km voor de tweede keer. Even brood opeten en een spa blauw.

En weer verder voor het laatste stuk. Toch nog even in een stuk bos maar hele mooie uitzichten. Wij waren om 13,40 uur weer binnen. Eindelijk hoefde Kees niet steeds ergens te staan en ik ook niet. Jos en Bert waren al binnen; wel een paar keer verkeerd gelopen. Wij bijna ook bij het eindpunt, maar wij hadden het toch goed gezien. Heel mooi weer en weinig wind en veel zon. Ik zei: Lisette is om 16.00 uur weer binnen”. Jos en Bert wilde nog 6 km gaan wandelen en ja hoor het was ongeveer 16.00 uur: daar kwam Lisette aan. Rond 16,30 uur weer richting Breda, Helmond en St. Willebrord. Rond 18,30 uur weer thuis. Heerlijk gegeten. Het was heel makkelijk en nog lekker nagenoten van deze mooie dag.

Inge Mol – van Egmond

4e  ENCLAVETOCHT – Baarle-Nassau

De weersverwachting was niet al te best voor zondag 6 maart. Toch met onze zoon en schoondochter afgesproken om elkaar om 10.00 uur in Baarle–Nassau te ontmoeten. De inschrijflocatie aan de Pastoor de Katerstraat stond al bomvol met deelnemers. De eerste zagen we al op pad gaan. Er waren afstanden van 6 – 12 – 18 en 25 km. Wij schreven in voor de 12 km. Na de koffie op pad. Na het dorp via een zandpad langs een ezelopvang het dorp uit.

Natuurlijk passeer je in het begin veel grensovergangen van België naar Nederland en omgekeerd. In het straatplaveisel aangegeven met een rij kruisjes. Op de plaats waar de grens precies midden door een woning ging een foto gemaakt. Na het dorp merk je niet meer zo veel van de grensovergangen op de 12 kilometer. Nu in totaal 11 keer. In 2015 toen we de 18 km. liepen was dat wel 18 keer. Verder heerlijk gewandeld over bospaden, soms over een weiland waar je liep te soppen door de eerdere regenval.

Via asfaltpaden op naar de rust op 6,3 km. In de kantine van een voetbalvereniging in Ulicoten. Met zoveel wandelaars was die tjokvol, maar gelukkig vonden we nog een plaatsje. Toen ik soep ging halen waren het wel de laatste 2 bekers want de ketel was toen leeg. Op de routebeschrijving stond al aangegeven dat na de rust de wandeling was gewijzigd. De overvloedige regenval had van de zandpaden flinke modderpaden gemaakt. Maar het alternatief was ook prima. Om 13.00 uur waren we weer terug bij de start. Een welverdiend pilsje genomen. Op de foto gezet door de fotograaf van de tocht. Later hoorde ik van Carla  dat er nog een paar WIEGO-leden ook op de foto stonden (Zie de site van Gloria – Atlethiek).

Om 14.00 uur stonden er 1.055 deelnemers genoteerd. Op weg naar de auto begon het te regenen, wij hadden het droog gehouden.

M – P – L en A de Bloeme.