Categorie: Wandel Verslagen

3e Winterserie-wandeltocht van WIEGO

 

Op 6 februari 2010 hield WIEGO de 3^e van de 4 winterserietochten. Er waren nu, ondanks de mist en sommige gladde wegen, toch nog 480 wandelaars om deel te nemen aan de 3^e winterserietocht.

Schutterslust was weer overvol en velen gingen al naar buiten om daar te wachten op de routebeschrijvingen. Even voor negen uur konden de lopers op de 25 en 40 km vertrekken. Het ging via de Ulvenhoutselaan en het park bij Villa Valkrust over het bruggetje. En via de stuw bij de Bieberglaan naar de Ulvenhoutselaan. Via de Rouppe v.d. Voortlaan wandelde men door het Ulvenhoutsebos naar de Huisdreef. Daar ging het even weer het bos in om vervolgens uit te komen op de St. Annadreef. Men liep nu naar de viaducten en daar voorbij, ging het rechtsaf de Geersbroekseweg in, om even later via de Broekdreef en een stukje bos, naar de Valkenburgseweg te wandelen. Vandaar ging het tussen de landerijen naar de Geersbroekseweg en via het pad bij bord “Koetshuis Anneville”, naar de Annevillelaan en vervolgens naar de Cauwelaerseweg, waar een wagenrust was.

Na de rust wandelde men via de Heistraat en Goorheining naar de Strijbeekseweg. Vervolgens naar de Chaamseweg en via de Oude en Nieuwe Beekhoek naar de tweede wagenrust op de Pennendijk. Daarna ging het over enkele verharde en onverharde wegen en langs het bosven en de speelweide naar de Dorpsstraat in Ulvenhout, waar een rust was in café “Christianen”.

Na de rust ging het nu een stukje door Ulvenhout en vervolgens naar het Markdal. Na het Sulkerpad ging het over de brug en daarna meteen het fietspad op richting Breda. Voorbij de boerderij van Staatsbosbeheer wandelde men naar de Bouvignelaan en de Duivelsbruglaan en zo kwam men weer terug in de Viandenlaan. Ondanks de mist en de gladde stukjes weg, ging men zeer tevreden naar huis en waren de deelnemers vast van plan om aan de volgende wandeling van WIEGO, de 19^e Snerttocht op 20 februari 2010, deel te nemen. Na afloop is er dan snert.

Jef Maanders.

2e Winterserie-wandeltocht WIEGO.
 

Op 16 januari 2010 hield WIEGO de 2^e van de 4 winterserietochten.

Er waren nu 315 deelnemers en daar waren ze bij WIEGO, gezien de slechte wegen, zeer tevreden mee. Na de start ging het via het Schoolakkerplein naar de gladde Kerkhofweg, en vervolgens naar de Bavelselaan. Na het oversteken van de Marialaan, kwam er een auto aan, die recht op een wandelaar inreed, welke maar net een botsing kon voorkomen. Via park Wolfslaar en de Rouppe v.d. Voortlaan ging het naar Bavel. Daar moest men de Schoutenlaan ingaan, maar de route aanduiding op de boom was verdwenen. Dankzij de routebeschrijving, die men bij de start meegekregen had, wandelde men niet verkeerd.
Na enkele straten, waar de stoepen onbegaanbaar waren, kwam bij een wandelpad. Maar dit pad was meer een glijbaan en dus moeilijk begaanbaar. Op het einde van dit pad kwam men op een fietspad en dit was geheel sneeuwvrij. Na op het einde linksaf te zijn gegaan, kwam men op de Dorstseweg, richting Dorst, waar men te maken kreeg met een zeer koude wind. Voor Dorst ging het even linksaf en na het oversteken van de Rijksweg, ging het via een kleine omweg naar de rust in café “Dorpzicht”.
Na de rust ging het weer richting Bavel, maar wel met een omweg en op de Tiendweg moest men rechtsaf een onverhard pad op gaan, om uit te komen op de Wouwerbeekseweg. Vandaar ging het via de Gilzeweg naar de Royaaldreef om vervolgens via de St. Annadreef. Na het passeren van de viaducten ging het rechts het Ulvenhoutsebos in. Hier waren sommige paden moeilijk begaanbaar vanwege de zachte sneeuw, waarop men steeds wegschoof. Aangekomen op de Rouppe v.d. Voortlaan ging het via de Ulvenhoutselaan, naar de Bieberg. Na de stuw, waar het water op stond, ging het meteen rechtsaf en via de moeilijk begaanbare paden ging het richting IJsvermaak, zonder schaatsers. Op het einde van het pad ging men rechtsaf door een klaphek, waar het glad was. Over het witte bruggetje ging het terug naar de Ulvenhoutselaan en naar het eindpunt.

Wat gedurende de wandeling opviel was, dat vele bewoners hun stoep niet sneeuwvrij gemaakt hadden, zodat veel over de weg gelopen werd, die af en toe ook slecht begaanbaar was.

Jef Maanders

Het Mastbos was met de oliebollentocht prachtig in het wit gestoken. De sneeuw was rijkelijk aanwezig. Er was een gure koude wind, zodat de opkomst niet erg groot was. Maar het was heel lekker fris, en het sneeuwde licht.

Maar op een ander adres in de Hamstraat rook het naar. Daar stond Bep in haar schort met opgestroopte mouwen te staren in een pan gevuld met bruisende olie waar de oliebollen in lagen te sissen. Met vaardige hand zwiepte ze de ene bol na de andere eruit. Ze was het gewend, zegt ze ik doe dit al zoveel jaar. Vrijdagmiddag is ze begonnen om 15.00 uur tot s’ avonds 21.00 uur om het karwei te klaren. Er wordt van alles ingekocht, maar het probleem is hoeveel moet ik er bakken?

Voor WIEGO was dit de 40 ste keer om te organiseren, dus een mijlpaal! Daarom ging Bep de volgende dag rustig door, en om 9 uur ’s morgens was de pan weer gevuld met bollen, daarbij deed ze een luchtig dansje. Ze is ook niet voor niets op streetdance. Bij 1000 bollen staakte ze, niet omdat ze een zware arm had gekregen, maar omdat de weersberichten ongunstig waren, en daardoor misschien te veel zou bakken. Dit was inderdaad zo, de watjes waren er niet, en zodoende waren er maar 90 lopers. Dit was jammer, maar toch krijgt Bep deze keer geen pluim, maar een grote veer op haar hoed. Ze doet het toch maar weer, iedere keer! Bedankt Bep voor al je moeite. Toch had ik nog een vraag, terwijl ieder bij terugkomst vier bollen kreeg, waar zijn dan toch die andere gebleven????
Willy Hermens

34e winterserietocht in Geldermalsen

 

Op 5 december 2009 vertrok wandelclub WIEGO met helaas maar 21 wandelaars naar Geldermalsen, om daar deel te gaan nemen aan de 34^e winterserietocht van C.W.S.V. “Prinses Marijke”. De slechte opkomst kwam door de weersvoorspelling die regen verwachtte. Gelukkig zaten ze er bij het K.N.M.I. naast, want de voorspelde regen kwam niet en om kwart voor twee kwam de zon er zelfs door.

Het vertrek was uit het eigen clubgebouw van Prinses Marijke. Wat een weelde, kon men dat in Breda ook maar zeggen, want het is soms lastig om te vertrekken vanuit het Schuttershof in de Viandenlaan.

Na vertrek uit het clubhuis, ging het even naar het centrum en door de bebouwde kom, via de spoorbrug naar Tricht naar de rust in de “Hoenderik” in Tricht. Na de rust ging het naar de Appeldijk, waar de sloot aan de zijkant van de weg vol met appels lag. Aangekomen bij de spoorlijn ging het voor de spoorlijn linksaf, over een voetpad. In het begin was het nog enigszins verhard, maar daarna werd het een en al blubber. Gelukkig konden velen op de been blijven, maar dat was voor enkelen helaas niet het geval. Maar degene die recht bleven, hadden modder tot aan hun knieën. Weer bijna bij de rust aangekomen, zag men de appels nog steeds aan de bomen hangen. Het plukken is of te duur, of men krijgt er geen plukkers voor.

Na de tweede rust in de “Hoenderik”, ging het weer via Tricht en daarna Buurmalsen, terug naar Geldermalsen. De wandelaars werden daar door Sint Nicolaas met zijn Pieten (= Grieten) ontvangen en kregen daar als beloning een appel. Was het tijdens de wandeling droog gebleven, op weg naar het zonnige zuiden begon het te regenen. Men was het er wel over eens, dat de tocht mooi was.                                                    

Jef Maanders