Geplaatst op

2010-01-09 oliebollentocht

Het Mastbos was met de oliebollentocht prachtig in het wit gestoken. De sneeuw was rijkelijk aanwezig. Er was een gure koude wind, zodat de opkomst niet erg groot was. Maar het was heel lekker fris, en het sneeuwde licht.

Maar op een ander adres in de Hamstraat rook het naar. Daar stond Bep in haar schort met opgestroopte mouwen te staren in een pan gevuld met bruisende olie waar de oliebollen in lagen te sissen. Met vaardige hand zwiepte ze de ene bol na de andere eruit. Ze was het gewend, zegt ze ik doe dit al zoveel jaar. Vrijdagmiddag is ze begonnen om 15.00 uur tot s’ avonds 21.00 uur om het karwei te klaren. Er wordt van alles ingekocht, maar het probleem is hoeveel moet ik er bakken?

Voor WIEGO was dit de 40 ste keer om te organiseren, dus een mijlpaal! Daarom ging Bep de volgende dag rustig door, en om 9 uur ’s morgens was de pan weer gevuld met bollen, daarbij deed ze een luchtig dansje. Ze is ook niet voor niets op streetdance. Bij 1000 bollen staakte ze, niet omdat ze een zware arm had gekregen, maar omdat de weersberichten ongunstig waren, en daardoor misschien te veel zou bakken. Dit was inderdaad zo, de watjes waren er niet, en zodoende waren er maar 90 lopers. Dit was jammer, maar toch krijgt Bep deze keer geen pluim, maar een grote veer op haar hoed. Ze doet het toch maar weer, iedere keer! Bedankt Bep voor al je moeite. Toch had ik nog een vraag, terwijl ieder bij terugkomst vier bollen kreeg, waar zijn dan toch die andere gebleven????
Willy Hermens

Geplaatst op

2009-12-19 1ste winterserietocht WIEGO

BANJEREN DOOR EEN WIT WINTERKLEED

(uit: BN/De stem van 22 december 2009)

 

De gevoelstemperatuur nog een stuk lager dan min acht en een centimeter of twintig sneeuw. De echte wandelaar laat zich niet tegenhouden. Een kleine 250 fanatieke lopers (“Normaal zijn het 400”, zegt WIEGO-secretaris Hans van der Bruggen) trotseren de vrieskou tijdens de eerste wintertocht van de Bredase wandelsportvereniging. De eerste van vier, met te lopen afstanden van vijf tot 40 kilometer. Banjeren is het door wit winterkleed. “Ach, vijf kilometertjes”, lacht Van der Bruggen. “Vader, moeder en drie kinderen wandelen die afstand. Eén gezin, van Middelburg gekomen.”Het overgrote deel, voornamelijk zestigers en ouder, pijnigt het lijf met minstens de driedubbele afstand.

“Thermo-ondergoed, een wollen trui en muts, warme das en vooral goeie schoenen en sokken”, weet de 73-jarige Arie de Bloeme. Met regelmaat zegt hij het profiel van zijn schoeisel te controleren om tijdig nieuw aan te schaffen. “Het binnencomfort van de schoen is belangrijk”, legt de man, die elk jaar de vierdaagse van Nijmegen fluitend aflegt, uit. Nog enthousiaster is hij over de wintertocht van zijn WIEGO. “Wandelen Is Een Gezonde Ontspanning” betekent het. Good-old Arie spreekt zelfs van een tweede liefde. Van de jaarlijkse 52 weken loopt hij er veertig. “van de medailles knip ik de linten af. De bling-bling plak ik in een boek en de kilometers worden opgeteld.” Terug van 20 kilometer, hij passeert er dit jaar de 3300 mee, complimenteert hij zijn secretaris met zijn sneeuwroute. “Het was een sprookje, Hans.” Dankbaar steekt de secretaris de lof in de zak.

Voor een paar euro inschrijfgeld, goedgemaakt met een kop thee, een appel en een bekertje bouillon, bezorgt hij Arie een sportieve wandeldag. Net zo complimenteus is het echtpaar Corrie en Willy Hermens. In plaats van de reguliere vijftien, wandelen de twee zeventigers vijf kilometer minder. “Omdat tante Riet jarig is”, legt het duo uit. “Die wacht met taart.” Beiden zijn getooid met muts, geschonken door KPN Telecom. “Daar heb ik altijd gewerkt”, vertelt Willy. En trots: “Nog steeds krijg ik een kerstpakket. Die muts zat er ook in.” De rust onderweg, het één zijn met de natuur en natuurlijk de beweging. Willy somt zijn wandelredenen op. Foto’s maakt hij onderweg van dierensporen in de sneeuw. “Ook van de lichtval van de zon in de sneeuw”, meldt hij. Jan Hack is halverwege koers de man van de bouillon. “Niet moeilijk”, zegt hij. “Gewoon het water kokend houden op een gasbrandertje. Als er een wandelaar in de buurt komt het poeder er in. En een kommetje voor mij, als ik het zelf koud krijg.”Voor de aspirant-wandelaars nog het volgende: WIEGO organiseert vanaf clubgebouw Schuttershof aan de Viandenlaan nog wintertochten op 16 januari, 6 februari en 6 maart.

Peter van Bergen.

Geplaatst op

2009-12-05 Winterserietocht Geldermalsen

34e winterserietocht in Geldermalsen

 

Op 5 december 2009 vertrok wandelclub WIEGO met helaas maar 21 wandelaars naar Geldermalsen, om daar deel te gaan nemen aan de 34e winterserietocht van C.W.S.V. “Prinses Marijke”. De slechte opkomst kwam door de weersvoorspelling die regen verwachtte. Gelukkig zaten ze er bij het K.N.M.I. naast, want de voorspelde regen kwam niet en om kwart voor twee kwam de zon er zelfs door.

Het vertrek was uit het eigen clubgebouw van Prinses Marijke. Wat een weelde, kon men dat in Breda ook maar zeggen, want het is soms lastig om te vertrekken vanuit het Schuttershof in de Viandenlaan.

Na vertrek uit het clubhuis, ging het even naar het centrum en door de bebouwde kom, via de spoorbrug naar Tricht naar de rust in de “Hoenderik” in Tricht. Na de rust ging het naar de Appeldijk, waar de sloot aan de zijkant van de weg vol met appels lag. Aangekomen bij de spoorlijn ging het voor de spoorlijn linksaf, over een voetpad. In het begin was het nog enigszins verhard, maar daarna werd het een en al blubber. Gelukkig konden velen op de been blijven, maar dat was voor enkelen helaas niet het geval. Maar degene die recht bleven, hadden modder tot aan hun knieën. Weer bijna bij de rust aangekomen, zag men de appels nog steeds aan de bomen hangen. Het plukken is of te duur, of men krijgt er geen plukkers voor.

Na de tweede rust in de “Hoenderik”, ging het weer via Tricht en daarna Buurmalsen, terug naar Geldermalsen. De wandelaars werden daar door Sint Nicolaas met zijn Pieten (= Grieten) ontvangen en kregen daar als beloning een appel. Was het tijdens de wandeling droog gebleven, op weg naar het zonnige zuiden begon het te regenen. Men was het er wel over eens, dat de tocht mooi was.                                                    

Jef Maanders

Geplaatst op

2009-10-18 West Brabantse Loopdag

16e West-Brabantse Loopdag

 

Op 18 oktober 2009 waren er 411 wandelaars aanwezig voor de jaarlijkse West-Brabantse loopdag in Breda.

De wandelaars vertrokken voor 09.00 uur vanuit de kantine van A.V. Sprint. Over het bruggetje en na verlaten van de parkeerplaats ging het linksaf via Burgemeester de Manlaan het bos in. Na enkele bospaden stak men de Huisdreef over en na het oversteken van de Bouvignedreef, wandelde men naar de Stouwdreef. Vervolgens ging het via de Lange Dreef en de Heldreef weer terug naar de Stouwdreef om daarna naar de Galderseweg te wandelen. Vandaar ging het via de Reeptiend en achter langs de Blauwe Kamer weer terug naar de Galderseweg. Daarna ging het achterlangs de Kogelvanger weer via de Stouwdreef naar de Lange Dreef. Hier ging men links het Eeuwig Laantje en via weer enkele bospaden kwam men via de Verlengde Lange Dreef weer op de Galderseweg. Daar ging men rechtsaf om via de 2e verharde weg met een controle post, naar de Oude Postbaan te wandelen en de naar de Heistraat, waar de rust in café “Dennenlucht” was.

Na de rust wandelde men verder naar de Marellenweg. Hier werd bij de slagboom rechtsaf gegaan, om via de Rijsbergsebaan weer terug te gaan naar de Zwaantjesweg en die te volgen tot het tweede zijpad aan de linkerkant. Daar ging het weer via diverse bospaden naar de Goordreef, die tot het einde werd gevolgd. Nu ging het rechtsaf via een omweg naar de Stouwdreef, daarna via enkele bospaden naar de Bouvignedreef, die overgestoken werd , om vervolgens naar de Huisdreef te wandelen. Na het passeren van Restaurant “De Boswachter” sloeg men linksaf en via de Lange Dreef weer terug naar het startpunt inde Burg. de Manlaan.

Jef Maanders

Geplaatst op

2009-11-29 uilentocht

Met WIEGO naar de Uilentocht in Ranst (B)

 

Op zondag 29 november 2009 ging wandelsportvereniging WIEGO met 41 wandelaars naar Ranst in België, om daar deel te nemen aan de 20e Uilentocht.

De startplaats was vanuit de Gildenzaal in de O.L.-Vrouwestraat in Ranst. Na vertrek ging het eerst door de bebouwde kom. Daarna ging het tussen de weilanden en langs het Muizenbos naar de autostrade. Deze werd even gevolgd om rechtsaf een natuurgebied in te gaan. Door de vele regens waren alle paden modderpaden geworden en soms zakte men tot de enkels weg in de dikke modder. Ook moest nog een heuvel op, maar de modder was het voor velen niet mogelijk om naar boven te komen en wandelde men even langs de zijkant, waar men wel met veel moeite de heuvel op kon gaan.

Na dit natuurgebied wandelde men naar de rust in Oelegem. Na de rust ging het weer terug naar Ranst. Aan de rand van Oelegem stond er nog een kapel, waar men nog even binnen kon gaan. Ook wandelde men nog door het beschermde domein Zevenbergen, waar een Lourdesgrot staat. Die is in 1952 gebouwd door Baron Gaston Van de Berghe de Gilman, als dank voor de beterschap van een ernstige ziekte.

Even later was men weer terug in de Gildenzaal, waar men kon genieten van een portie spek met eieren de Glühwein. Het was een bijzonder mooie tocht en het weer werkte goed mee, als zag het er in het begin niet zo goed uit. Toen vielen er enkele druppels, maar dat hield gelukkig spoedig op en om kwart voor een kwam zelfs de zon er door.

Jef Maanders