| De weersverwachtingen zijn niet mooi, maar het weerhoudt ons er niet van om naar Breda te reizen en daar deel te nemen aan de 1e tocht van de winterserie van WIEGO.Wandelen mag dan wel een gezonde ontspanning zijn, zoals de naam van deze vereniging aangeeft, maar of het ook altijd leuk is, moet nog blijken. |
| In ieder geval is er over belangstelling niet te klagen, want het knusse, maar wat klein uitgevallen clubgebouw, barst haast uit zijn voegen van de opeen gedrongen wandelaars.En buiten is het haast nog drukker.Allemaal staan ze te popelen om te vertrekken en als dan eindelijk de routebeschrijvingen worden uitgedeeld, zijn ze weg. |
 Ons groepje van vier wacht tot ook de laatste man zijn formaliteiten vervuld heeft en gaat dan de anderen achterna door de in kerstsfeer versierde straten.Na de Duivelsbruglaan gaan we een wandelpad langs het bekende riviertje op om vervolgens een natuurgebied in te wandelen.We zijn in een goede stemming en wensen een ieder op ons pad een “goedemorgen en een prettige wandeling”.
|
| Het weer is vooralsnog prima en van regen is geen sprake.Ook de wind laat het in de luwte van de bossen afweten.Of zou het de stilte voor de storm zijn?Hier en daar hoor ik al stemmen opgaan, dat we het maar weer eens goed getroffen hebben.De dag wordt al weer geprezen eer het avond is.Maar ik vertrouw het niet en heb voor alle zekerheid mijn regenjasje maar aangetrokken en dat is maar goed ook, want het duurt niet lang of de eerste droppels vallen naar beneden. |
 Hoewel er geen blad meer aan de bomen zit, zijn de kruinen nog dicht genoeg om ons nog enigszins te beschermen en dus lijkt het allemaal nog mee te vallen, maar nat worden we wel.De route is, zoals altijd bij deze vereniging, goed gemarkeerd en voor iemand die niet kleurenblind is geen enkele reden om van het goede pad af te wijken.Van foto’s maken komt ook niet veel terecht.De lens is of beslagen of er vallen druppels op.Maar opschieten doen we wel.
|
| Door de aanhoudende nattigheid, diep in de kragen gedoken, is de lust tot praten ons een beetje vergaan.Tot Jan, een bekende wandelaar uit Best, zich bij ons aansluit en we willen of niet tot spreken overgehaald worden.Echt spreken is het niet, een kort “ja” of “nee” volstaat, want Jan ratelt aan één stuk door.Hij is niet te stuiten. |
 Al vele malen eerder ben ik in deze contreien geweest, maar toch laat ik mij elke keer weer verrassen door de wildgroei en unieke vennetjes van deze bosrijke streek.Af en toe worden de bomen afgewisseld door kleine weiden met een enkel stuk kleumend vee met de kop in de richting van de wind.Paarden, meest Belgische knollen met brede schonken, zoeken bescherming bij elkaar en kijken ons met weemoedige blik in de ogen na.
|
| Totnogtoe gaat het verder goed en kunnen we het op de huid nog droog houden.We beleven zelfs nog vrolijke momenten als we grote groepen rennende en joggende mensen tegenkomen.Vooral de dames wekken de lach bij ons op.Gekleed in strakke over de huid aangetrokken pakjes komen de lichaamsvormen in dit natte weer goed tot hun recht en menigeen heeft er dan ook de mond van vol.Ach, een kinderhand is dan ook gauw gevuld. |
 Het kopje thee bij de eerste rust brengt weer wat warmte in mijn lijf, want zoals gebruikelijk heb ik het weer koud gekregen en de regen doet er ook geen goed aan.Na deze korte rust vervolgen we onze weg volgens het aangegeven parcours en de regen wordt intenser en neemt een groot deel van onze gedachten in beslag.Ook de paden beginnen te glibberen en grote plassen staan ons soms in de weg.Tot aan de grote rust in “Dennenlucht”, even over de helft, modderen we verder, maar als we ons voor even van de natte kleding ontdoen, is er van dennenlucht niets te merken.De damp stijgt vanonder onze bezwete oksels op en bij de andere wandelaars is het niet anders.
|
| Het is niet anders, maar dezelfde natte plunje moet ook weer aan en buiten gekomen valt er nog steeds dezelfde natte substantie als tevoren.We houden elkaar voor dat het lichter lijkt te worden, maar dat is meer om elkaar moed in te spreken en is verder op niets gebaseerd.We hadden gehoopt in deze rust Bram aan te treffen, maar hij zal wel weer een rok gevonden hebben om achterna te gaan.Hoe ouder, hoe gekker. |
 De bospaden beginnen op beekjes te lijken en steeds vaker moeten we een omweggetje maken om de voeten enigszins droog te houden en zo komt het dat op een gegeven moment de koplopers, Arie en Nico, rechtsaf gaan, waar ze naar links moeten gaan.Ik probeer hen te beroepen, maar zij horen mij niet, dus moet ik in de achtervolging om hen weer op koers te krijgen.Als zij zo door waren gegaan hadden zij de route met zo’n vijf kilometers bekort.Later hebben we gehoord dat er meerderen, waaronder Bram, deze fout hebben gemaakt.
|
| Na een paar honderd meter krijg ik de foutlopers te pakken en krijg ik ze zo ver dat zij met mij mee terug gaan naar het punt waar het fout is gegaan.Nico heeft er in eerste instantie niet zoveel zin in, maar de sportiviteit wint het van de gemakzucht en gezamenlijk maken we rechtsomkeert. |
 De Lieve Heer heeft mijn heldendaad van bovenaf bekeken en beloont mij dan ook door de regen te laten ophouden, zodat we het laatste uur in ieder geval van boven niet meer bedreigd worden.
|
| Het blijft wel opletten, want dat moeten we zelf doen.Daar hebben we ogen voor.Maar op een gegeven moment zitten we in de puree, de aanwijzingen zijn verdwenen.We zullen het op het gevoel moeten doen.En de duisternis van de vroeg invallende avond doet er geen goed aan.Ik zie al visioenen van verdwalen en een overnachting in het donkere natte bos.Ik ril nu nog bij de gedachte alleen al. |
 Als de nood het hoogst is, is de redding nabij.En dat blijkt ook nu weer, want dan ineens is er weer het bekende aanwijsbordje en kunnen we verder.Het duurt nu niet lang meer en we kunnen het bos achter ons laten.
|
| Opgelucht halen we adem en lopen het laatste stuk naar “de Schuttershof” en de finish, waar we om tien voor vijf binnenvallen.Ongerust zaten ze op ons te wachten en het heeft maar weinig gescheeld of er waren hulptroepen op ons af gestuurd om ons op te sporen. |
| Nat, moe en koud tot op het bot vertel ik mijn verhaal en ik krijg te horen dat er enkele overijverige clubleden alvast maar wat aanwijzingen hadden weggehaald in de veronderstelling dat we die niet meer nodig zouden hebben. |
| Desalniettemin heb ik bewondering voor de mensen die onder deze omstandigheden voor ons in de weer zijn en ik dank WIEGO en al haar medewerkers dan ook van harte voor hun inspanningen en hoop nog eens in Breda terug te komen. |
| Quirinus. |
2006-10-15 – Breda – 13e West-Brabantse Loopdag – WSV Wiego
Op 15 oktober 2006 waren er ongeveer 400 wandelaars aanwezig voor de jaarlijkse West-Brabantse Loopdag in Breda. Mede door het ontbreken van openbaar vervoer was deze tocht iets minder druk bezocht dan vorig jaar. Wel deden er enkele Bredanaars mee aan de Kempische tochten. Zij waren al vroeg in Essen om met de laatste tocht mee te doen, deze wandelaars waren echter voor 09.00 uur terug in Breda om daar deel te nemen aan de West-Brabantse Loopdag. Erg sportief!!
De wandelaars vertrokken al voor 09.00 uur vanuit de kantine van atletiekvereniging “Sprint”. Over het bruggetje en na verlaten van de parkeerplaats ging het rechtsaf via de Dr. Schaepmanlaan naar het Zaartbos, waar nu vier zwarte loslopende runderen te zien waren. Na het Zaartbos ging het via de Montenslaan en de Burg. De Manlaan weer het Mastbos in. Via het “berkenpad” kwam men weer op de Galderseweg en voor Kasteel Bouvigne sloeg men linksaf en ging men vervolgens via het onverharde wandelpad langs de boerderij van Staatsbosbeheer weer terug naar de Galderseweg om even later het Mastbos weet in te gaan. Via diverse paden ging het nu naar de Heistraat, waar de rust was in café “Dennenlucht”. Na de rust ging het via de Marellenweg weer terug het bos om later langs de gracht van de kogelvanger weer uit te komen op de Galderseweg. Via de Reeptiend en het Schuitpad wandelde men nu naar de stuw in de Mark om, na de brug over te zijn gegaan, weer uit te komen op de Galderseweg, die nu richting Galder werd gevolgd. Bij lantaarnpaal no.67 ging het rechtsaf weer het bos in. Via diverse paden wandelde men nu langs het nieuw aan te leggen Turfven naar de Huisdreef. Na het passeren van restaurant De Boswachter sloeg men linksaf en ging nu naar de kruising van de Overaseweg met de Dr. Schaepmanlaan en de Burg. de Manlaan. Hier ging het rechtsaf en daarna weer linksaf het parkeerterrein op en kwamen de wandelaars weer terug bij het startpunt. Velen spraken hun bewondering uit voor de mooie route.
Jef Maanders
2006-09-30 – Breda – 35e Markdalwandeltocht WSV Wiego
Op zaterdag 30 september 2006 was er weer een wandeltocht van W.I.E.G.O. met 376 deelnemers. Het vertrek was zoals gewoonlijk vanuit het gebouw “Schuttershof” in de Viandenlaan, waar de eerste wandelaars om 09.00 uur konden vertrekken. Na vertrek ging het linksaf de Raadhuisstraat in, die even later overging in de Ulvenhoutselaan. Daar werd even verderop bij lantaarnpaal no.4 rechtsaf geslagen. Bij het bruggetje voor de villa wandelde men over een smal paadje het nieuwe witte bruggetje en via 2 klaphekken liep men door tot de Bouvignelaan. Vandaar ging het naar de Bouvignedreef en bleef men in het bos wandelen tot de Burg. De Manlaan. Via het Montenspark wandelde men nu naar het Zaartbos, om bij het verlaten van dit park weer terug het bos in te gaan en richting Huisdreef te wandelen. Vandaar ging het volledig door het bos naar de Heistraat, van waar de 30 en 40 km. rechtsaf sloegen om nog een ommetje te maken door de Krabbenbossen, terwijl de 10, 15 en 20 km. linksaf wandelden naar de rust in Café “Dennenlucht”, waar ook de 30 en 40 km. later aankwamen voor een rustpauze. Na de rust ging het weer terug het bos in. Door het bos ging het nu naar de Reeptiend, waar men op het bruggetje een mooi uitzicht had over De Mark en het watergebied. Langs De Mark wandelde men nu naar de stuw waar men over ging, om weer terug te keren op de Galderseweg en richting Klokkenberg wandelde. Een klein stukje voor de Klokkenberg ging het weer het bos in en kwam men voorbij de aanleg voor de geul naar het nieuwe Turfven, om even later langs de afgravingen van de weilanden te komen, waar nu het Turfven komt. Hierna wandelde men langs het moerasweiland naar de Galderseweg, die men even later overstak om via het terrein van Staatsbosbeheer en de nieuwe wandelpaden weer naar de Duivelsbruglaan te wandelen en terug te gaan naar het “Schuttershof”.
Harry en Henny namen samen met hun echtgenotes voor de 1e keer deel aan een wandeltocht van W.I.E.G.O.. Ze wandelen nu al bijna 1 jaar, maar alleen in België. Zij hadden 20 km. gelopen, terwijl hun echtgenotes er 15 km. op hadden zitten. Ze vonden het allen een buitengewoon mooie tocht en voor herhaling vatbaar. Ze zijn dan ook van plan op 15 oktober weer bij W.I.E.G.O. te komen wandelen, om mee te doen aan de West-Brabantse loopdag.
Jef Maanders
2006-09-30 – Breda – 2e Brabantse Wandeltocht
Op zaterdag 30 september werd in Breda weer een wandeltocht georganiseerd onder het motto “Brabant Wandelt”. Dit is een initiatief van de Provincie Noord Brabant en uitgevoerd door KNBLO-NL en Sportservice Noord-Brabant. In Breda werd dit initiatief mogelijk gemaakt door: Breda-Actief, SOB, Thuiszorg Breda, Zorgcentrum IJpelaar en Zorgcentrum Oranjehaeve (Concern Aeneas) en Wandelsportvereniging W.I.E.G.O..
Men had zo’n 50 deelnemers verwacht, maar er waren er 32, helaas een lagere opkomst als op 24 september. Het vertrek was nu vanuit “Schuttershof”, waar W.I.E.G.O. om 09.00 uur al was vertrokken met haar jaarlijkse Markdal-wandeltocht. De deelnemers vertrokken om 14.00 uur na het oplaten van een ballon. Na vertrek ging het langs de villa op de Ulvenhoutselaan over het witte bruggetje, waar de wandelaars op de 1 ½ reeds afsloegen, naar de Bouvignelaan. Tot de Bouvignedreef bleven de 3 en 5 km bij elkaar, maar de 5 km ging nog een rondje door het bos maken, terwijl de 3 km. naar het terrein van Staatsbosbeheer ging om weer terug te gaan naar “Schuttershof”. De 5 km ging toen richting Restaurant “De Boswachter”, waar ze eventueel konden rusten. Na dit rustpunt ging het tegenover “De Boswachter” weer het bos in, om even later de Bouvigedreef af te wandelen om zo weer terug te komen op de route van de 3 km. Na het terrein van Staatsbosbeheer wandelde men via de nieuwe wandelpaden langs De Mark en via de Duivelsbruglaan weer terug naar “Schuttershof”.
De mindere opkomst komt waarschijnlijk omdat men niet vanuit de vertrouwde omgeving van een zorgcentrum kon vertrekken. De doelstellingen zullen dit wel duidelijk maken.
Mevr. A.M.S. Pruyser – Menke, uit woongroep “Ánders wonen voor ouderen Breda” liep samen met haar dochter. Zij nam nu voor de 2e keer deel aan Brabant Wandelt. Vorig jaar wandelde ze nog vanuit Zorgcentrum “Ijpelaar”, nu zat ze sinds 2 weken in een scootmobiel. Ze was van plan om de 5 km te doen, maar haar dochter had de route van 3 km. Maar gelukkig voor haar nam haar dochter de verkeerde route en kwam ze toch op de 5 km. Hier had ze later helemaal geen spijt van, want ze vond het een hele mooie tocht en wil graag de volgende tocht weer meegaan.
Na het wandelen kwamen weer 2 doelstellingen. De 1e was: nader te worden geïnformeerd over het wandelen voor senioren; de 2e was: wandelmogelijkheden binnen het zorgcentrum.
Jef Maanders
2006-09-23 – Loon op Zand – 44e Herfstkleurentocht
Op 23 september 2006 ging W.I.E.G.O. met de bus naar Loon op Zand om daar met 47 wandelaars deel te nemen aan de 44e en tevens laatste Herfstkleurentocht in Loon op Zand., georganiseerd door Wsv. “Brabants Glory”. De wandelaars van W.I.E.G.O. konden al voor 10 uur vertrekken vanuit Café “Concordia” en de langere afstandlopers gingen dan ook direct op pad. Men wandelde slechts even door het dorp, maar na het viaduct ging het bijna direct de Loon –en Drunense duinen in. Na passeren van een wildrooster kwam men vele vrij los lopende runderen tegen. Bij het uitkijkpunt van natuurgebied Lobelia”” van Natuurmonumenten liep men weer over een wildrooster en was men de runderen voorbij. Maar even later moesten de wandelaars door een klaphek en nu stonden er 2 runderen midden op het pad en die werden voorzichtig gepasseerd. Na het passeren van het volgende klaphek ging het nu na De Moer, waar in Café-Partycentrum “’t Maoske” (bekend bij de Kennedymars-lopers) het 1e rustpunt was. Na de rust ging even door het dorp, maar even later liep men na het passeren van een klaphek, weer de bossen in van Landgoed “Huis Ter Heide”, eveneens van Natuurmonumenten,en volgde nu de blauwe wandelroute. Die werd gevolgd tot men weer bij een klaphek kwam en men over de verharde weg wandelde. Hier werd een fietspad door een tunnel gevolgd en na de tunnel sloeg men, net voor Loon op Zand linksaf en ging even later weer de bossen in en ging het richting heide en even later werd de gele wandelroute gevolgd. Via een kleine zandvlakte kwam men even later weer bij de verharde weg en voor een tunnel ging het rechtsaf, langs Recreatiepark “Droomgaard”, naar Kaatsheuvel, waar de 2e rust was in Café-Feestzaal “Avondrood”. Na de rust ging het door de achteruitgang van het café door het recreatiepark en na het einde van dit park stak men de weg over en kwam weer in het bos. Nu volgde men weer gedeeltelijk de rode wandelroute.Men bleef in de bossen wandelen tot de straat “Land van Kleef” en was men weer terug in Loon op Zand. Na nog enkele straten doorgelopen te hebben, kwam men weer terug in Café “Concordia”. Om kwart voor vier ging de bus weer terug en waren de wandelaars deze keer eens vroeg thuis. Carla Eysbach (64, maar 28 september 65), was in 1990 lid van W.I.E.G.O., maar door haar verhuizing naar Rotterdam, was ze daar lid van een andere wandelsportvereniging geworden., Maar Carla kwam nog wel regelmatig in Breda wandelen. In juli dit jaar kwam ze in Breda wonen en sinds september is ze weer lid van W.I.E.G.O.. Ze was nu voor de 2e keer met de bus meegegaan en beide tochten vond ze mooi..
Jef Maanders