2009-07-21 Vierdaagse verslag van de Globetrotters

Vierdaagseverslag van de Globetrotters

 

Hallo wandelaars, ik heb weer een Vierdaagseverslag. Al op zaterdag 18 juli zijn Kees en ik richting Nijmegen vertrokken. Ons tijdelijk woonadres was in hotel Haarhuis in Arnhem. Zondagmorgen gingen Kees en ik naar de oecumenische Vierdaagseviering in de St. Stefanskerk. Hier was het druk. ’s Middags gingen wij alvast de startkaarten ophalen bij de Wedren. Daarna nog wat rondkijken in de stad. Het weer was zeer wisselvallig. Net als vorig jaar lopen wij deze Vierdaagse met de Ronnie Tober Foundation (RTF, als je er meer over wilt weten, bekijk dan hun website: www.ronnietoberfoundation.nl). Ronnie Tober liep dit jaar zelf voor de vierde keer mee. ’s Avonds deden wij met de hele groep mee aan de vlaggenparade. Daar kwamen wij ook onze vrienden van het 50-jarige Hart van Brabant tegen. Na middernacht kwamen we weer aan in ons hotel. Dit was een hele mooie dag. Maandag hadden we een rustige dag. Rond 11 uur met de trein naar Nijmegen. ’s Middags gingen Kees en ik traditiegetrouw naar de Gouden Kruisdragers en daarna even langs bij de KRO, waarvan wij ook de verzorgingsposten aandoen. ’s Avonds op tijd eten en slapen, want morgenvroeg gaat al om 3.30 uur de wekker.

Dinsdag 21 juli – De dag van Elst

Kees en ik gingen met het hele stel van Arnhem naar Nijmegen met de trein van half vijf. Kort na vijven liepen we op de Wedren. Kees had de vroege start en ik had de late start. Samen vertrokken we om 6.15 uur. Het was een mooie happening: op dat vroege tijdstip stonden al veel mensen langs de weg want het beloofde goed weer te worden. We gingen richting Lent en Bemmel en Elst en een stukje richting Arnhem. Na een paar stops gingen we even zitten bij café restaurant “De Klomp”, waar onze jongen van de RTF ook waren met hun vrouwen. Ik was in de gelegenheid om even met de pet rond te gaan en we haalden een mooi bedrag op – waarvoor dank namens de stichting. Via Valburg en de dijk kwamen we terug in het centrum van Nijmegen. Rond 16.00 uur waren we binnen en dronken een welverdiend pilsje bij de KRO-post. Toen we vervolgens naar het station liepen, zagen we nog mensen over de dijk lopen. Het was een mooie dag met goed en warm weer.

Woensdag 22 juni – De dag van Wijchen

Ook vanmorgen ging de wekker weer om 3.30 uur af en gingen we na het ontbijt snel richting Nijmegen. We gingen om 6.20 uur van start. Meteen op weg naar Wijchen, met onderweg een aantal stops. Bij OLAT even een korte stop gehouden. Toen gingen we verder richting Beuningen en Weurt. Het weer was beter dan verwacht, het bleef droog. We gingen even langs de rustposten van de RTF, De Sprong en de KRO. Rond half vier liepen we richting Nijmegen, de Kanaalstraat. Het was Roze Woensdag. Ronnie Tober heeft de eerste Roze Ster in ontvangst genomen uit handen van de burgemeester van Nijmegen, Thom de Graaf. Om kwart over vier waren we bij de Wedren. Vandaag werden Kees en ik onthaald door Ronnie Tober en SBS6, mooi was dat.

Donderdag 23 juli – De dag van Groesbeek

We waren weer heel vroeg uit de veren. Om 6.15 uur gingen we van start, in de richting van Malden, Mook en Middelaar. Het regende langdurig, maar toch was het goed wandelweer. We kwamen over de Zevenheuvelenweg bij Groesbeek, waar het toch altijd mooi lopen is. We hadden daar om half negen onze eerste RTF-rust bij de stichting Dichterbij in Malden. Daarna nog drie stops gehad, bij De Sprong en OLAT en de KRO. We hebben vandaag weer genoten en kwamen toch nog droog binnen. Rond 16.00 uur liepen we naar de Wedren om uit te scannen, daarna via de KRO om een heerlijk pilsje te drinken en toen met de trein weer richting Arnhem.

Vrijdag 24 juli – De dag van Cuijk

Vandaag alweer de vierde en laatste etappe van de Vierdaagse. ’s Morgens mochten we een uurtje vroeger van start, we vertrokken al om 5.20 uur. Eerst door Hatert, waar Kees al heel lang een leuk koffieadresje heeft: een gezin dat hier altijd klaar staat met koffie en een verse wafel voor 1 euro. Later hadden we nog een koffiestop bij De Sprong. Kees nam daar een bakkie koffie, ik nam water. Dan richting Overasselt, waar de RTF ons stond op te wachten. Over de dijk ging het verder. In Linden maakten we toch even een pitstop om te zien wat het dorp nu weer als thema gemaakt had. De crisis was mooi uitgebeeld! Toen weer door richting Beers. We hielden een korte stop bij De Sprong en in Cuijk. Bij de RTF kregen we heerlijke aardbeiensoep, lekker fris. Dan richting Mook en malden, en de laatste 15 km terug naar Nijmegen. Wij hadden gehoopt rond half drie bij restaurant De Heeren van Sint Anna te zijn, in verband met de tv uitzending van SBS6. Maar dat lukte ons toch echt niet. Wij belden Corné en Miranda dat we pas rond vier uur zouden aankomen bij het restaurant, en dat lukte wel. Tegen 16.50 uur gingen we ons afmelden. Met Corné en Miranda gingen we toen naar café Faber waar heel onze ploeg bij elkaar zat. Heel leuk.Onze dank voor deze mooie dagen gaan uit naar de Stichting De Vierdaagse, OLAT, de RTF, De Sprong, hotel Haarhuis en ook het publiek. En speciale dank voor Kees Mol, die mij heel goed begeleid heeft, zodat ik niet gevallen ben over scheve stoeptegels en andere obstakels.

Groetjes van de Globetrotters Inge en Kees Mol – van Egmond

2009-08-15 wandelen in Barendrecht

Wandelen met WIEGO in Barendrecht

Op 15 augustus 2009 ging WIEGO met de bus naar Barendrecht, om daar met 26 wandelaars deel te nemen aan de Zomerzwerftocht. Om 10.00 uur vertrokken de 25 km-wandelaars van WIEGO vanaf Sportpark “De Bongerd”. Na de start ging het over een voetpad en enkele fietspaden richting Ridderkerk. Na het gebouw van Waterschap Hollandse Delta ging het rechtsaf over een voetpad een park in. Aan het einde van het pad wandelde we over een breed graspad naar de Rijksstraatweg. Daarna kwamen we op de Noldijk en voorbij restaurant “Wevershoeve”. Hier ging de route linksaf om vervolgens via voetpaden door een park weer uit te komen op de Noldijk. Via de Achterzeedijk en Zwingeldam wandelde we verder richting Barendrecht. Via de Ziedewijdseland ging het nu naar een voetpad langs de Oude Maas en over en langs een smalspoorbaantje, met ook nog een stationnetje, richting Smitshoek. In een bocht naar rechts op het voetpad, moesten we afdalen naar een graspad langs de Oude Maas, maar hier ging het voor enkele fout en volgde men het voetpad. Gelukkig was er een wandelaar die bekend was in de omgeving en zo kwamen we via een grote omweg, toch nog aan bij de rust op Koedood nr. 6a.

Na de rust wandelde we verder over de Koedood en bij huisnummer 27 ging het linksaf over een bijna rechte asfaltweg, welke we 1550 meter volgde. Bij de eerste viersprong gingen we linksaf naar de Oude Maas. Daar ging het weer linksaf naar de Carnisse Grienden, waar de route over een schelpenpad langs de Oude Maas en over een lange smalle vlonder en enkele bruggetjes terugging naar de Koedood, om weer te rusten op nr. 6a.

Na deze tweede rust volgde we de Koedood verder om bij het eerste asfaltpad linksaf te gaan en over een gegolfde brug, weer in de bebouwde kom te komen. Via Spieringwater en Kuilkant wandelde wen nu naar een bruggetje, waar we linksaf gingen. Aan het einde van dit pad ging de route rechtsaf door een tunneltje naar een rotonde, waar we over het gras langs de weg moesten lopen. Na een klaphekje aan de linkerkant gingen we nu over een geluidswal en via een tunneltje naar de Voordijk. We bleven rechtdoor gaan en via de Dorpsstraat en de Rijnstraat, gingen we naar de Lekstraat en de IJsselstraat. Hier staken we aan het einde van de weg de straat over en waren we weer terug in het sportpark “De Bongerd”. 

Bij terugkomst was iedereen het er over eens, dat het weer een prachtige tocht was en aangezien het schitterend weer was, ging iedereen tevreden naar huis.

Jef Maanders

2009-08-01 Duin en Strandtocht in Vlissingen

Duin en Strandtocht in Vlissingen

Op zaterdag 1 augustus 2009 ging WIEGO met de bus naar Vlissingen om daar met 58 wandelaars, deel te nemen aan de Duin en Strandtocht.

Bij aankomst in Vlissingen was de brug open en liepen we enige vertraging op. Na het vertrek om tien over half elf vanaf de Kanovijver, werd de parkeerplaats bij de kanovijver overgestoken en ging het linksaf over een fietspad en ging nu niet bij het 1e pad rechtsaf, maar linksaf en even verderop op een Y-splitsing ging het weer linksaf over een schelpenpad.

De wijziging van het parkoers kwam omdat de duinen en dijken verstevigd werden en tevens was het fietspad achter het duin verwijderd én door het vinden van een bom was het hele gebied afgesloten. De bom zou over ongeveer 3 weken tot ontploffing gebracht worden.

Na het passeren van een tennisveld kwam men in de bebouwde kom en wandelde nu richting Dishoek. Bij de rotonde ging het linksaf waar men langs hotel “Westduin” de duinovergang “Piet Hein”op ging en boven aangekomen ging het rechtsaf verder door de duinen ging. En nu gingen de wandelaars trap op en af en als ze dachten boven te zijn, dan kwam er nog een trap en konden ze nog verder klimmen. Het uitzicht over de zee en duinen was zeer mooi en gezien de zwaarte van de tocht was dat wel nodig. Na het passeren van het voormalige pompstation “DELTAN” ging het linksaf over een bospad en dacht men van het trap klimmen af te zijn. Echter aangekomen bij een tegelpad ging het linksaf, waar het over de nieuwe trap, met 124 treden, een zeer zware klim werd en boven aangekomen moesten op 42 meter boven NAP velen even bijkomen. Er stond weer een klim te wachten over een verhard pad en daar was men 50 meter boven NAP en dat was ook het hoogste duin. Aangekomen in Zoutelande was het met klimmen gedaan, maar ook daar was men met de dijk bezig en wandelde men over steenslag. Hier kon men in restaurant “De Fiets” even rusten en eten. Na de rust ging het even door Zoutelande. Bij duinovergang “De Drichten” ging men weer een trap op, om daarna af te dalen naar het strand, waar het nog 9 km was naar Vlissingen.

Ondanks het mooie weer was het niet druk op het strand en omdat het eb was kon men nu goed zien hoe groot het strand aan de Schelde is. Het strand was nu goed om te lopen, want er lagen planken langs de strandhuisjes en daar kon men goed vooruit komen, maar er waren ook nog wel stukken, waar men door het losse zand moest. Maar voorbij de strandhuisjes waren er grote delen van het strand volkomen leeg. Dit kwam vooral omdat grote stukken achter de duinen afgesloten waren en men niet over de duinen kon. Ook bij Vlissingen lagen er planken op het strand tot bijna tot de glooiing bij het Nollestrand.

Het was een zware tocht, maar wel een tocht welke men eens een keer gelopen moet hebben.

Jef Maanders

2009-07-21 De Vierdaagse

De sokken d’r in!

Van verre lijkt het of er een duizendpoot aan komt marcheren, één lang deinend lint van lopers. Behalve dan de snelwandelaars, die meer iets hebben van struisvogels op de vlucht. Koppie vooruit, log lijf er op wild maaiende poten achteraan. Een rolstoeler slalomt om zijn medelopers heen. Is voor het eerst, een rolstoel. Mogen rollators eigenlijk al mee in de wandelmars? Is de volgende stap!

Is het juli, dan is het Nijmeegse Vierdaagse. Ellek jaar hetzelfde liedje. “Het Hondjes van de Bakker….” Over een smeerkees van een hond die zonder zwembroek zwemt. Veertig kilometer lang, afgelopen vier dagen achter elkaar. Na een úúr smeek je al op je blote knietjes om Potje met Vet. Desnoods honderdenelf coupletten…..

Bij Weurt hangt een kluitje Rode Kruisers voor de blarentent. Hobbezakkerige broeken, geur van zweetkaas en Leukoplast. De prikkers vervelen zich de pokken: “Nog niet één blaar gezien vandaag!” Twee hospikken van een bevriende natie rukken op. “English, Deutsch?” aarzelt zij bedeesd. “Néderlands”, zegt de Rode Kruiser, die snel het Belgische vlagje op haar uniformzak heeft gespot. De Vlaamse militaire lacht opgelucht. “Ah zo! Wat ik u vragen wil, heeft u misschien wat Compeed voor ons?” Geen gekke gedachte. De route hangt vol met reclame van deze pleistergigant. Likdoorns, lipblaasjes, eelt, blaren, Compeed heeft overal patches voor. Of Tegen. Bot zegt het Kruis tegen de bedeesde Vlaamse: “Hebben wij niet. Wij plakken gewoon af.” De Vlamingen druipen af. Het Kruis stikt van de lach. Tikt op de opdruk van zijn vormeloze T-shirt. Compeed staat daar. “Hahaha, we worden nog wel door ze gesponsord.”

Bij de blarenpoli in Nijmegen is het ook al een dooie boel. Toch houdt een Belangrijke Kruisman me bars tegen. “Hoho, geen foto’s! Eerst naar de persvoorlichting. Die zit daar achter.” Dikke doei. Ik loop de Vierdaagse niet. Zo te zien zij ook niet meer: wandelschoenen in de hand, strompelt een vrouwtje blootsvoets de blarentent uit. Op een bankje inspecteert ze haar zolen. Horror! Roze vellen, afwasrimpels, witte blaren, zwarte plakplekken. “Ik heb zo hard getraind. Nooit blaren en nu loop ik stuk. Over en uit was het, na tien kilometer. Een Vierdaagsekruisje zit er niet in voor me.” Maar het Rode Kruis ook niet: “Ze behandelen me niet!’ Ze kijkt alsof ze haar oren en ogen niet gelooft: “Omdat ik een uitvaller ben. Ze doen alleen lopers, zeggen ze.” Boos gooit ze een dikke dampende sok de lucht in: ”En die halve zolen zijn niet over te halen, al lul ik me nog de blaren op m’n tong.

Marie-Thérèse Roosendaal & Marjolein Schipper

2009-07-21 Internationale afstandsmarsen Nijmegen

De 93ste Internationale Vierdaagse afstandsmarsen te Nijmegen.

 

Dit jaar was de limiet voor het aantal deelnemers fors overschreden! Nadat ik vernomen had, dat ik ingeloot was begon mijn voorbereidingen vanaf april 2009. Het was duidelijk kortdag dus zoveel mogelijk individueel oefenen met een eigen route van 25km. De tijd vloog voorbij en ik wilde zekerheid hebben, dus probeerde ik in Breda al zo’n afstand in vier dagen klaar te spelen. Gelukkig hielp mijn leeftijd mee zodat ik de 30km per dag hoefde waar te maken.

Omdat dit voor mij de eerste keer is zat ik vol met vragen. Vanaf de zondag vertrok ik naar Heelsum om daar bij kennissen te blijven overnachten en tevens op zoek te gaan naar de aanmeldingsbalie. Eenmaal in Nijmegen kwam ik een clubgenote tegen die mij precies wees waar ik moest zijn. Uiteindelijk bleek dat heel die wandelweek flink gefeest werd waardoor mensen die niet gingen wandelen een prima uitgaansmoment hadden.

Ik sliep bij kamergenoten op een school die allemaal voor het eerst de Nijmeegse Vierdagen gingen meemaken. Er werden gauw plannen gemaakt om niet te vroeg bij de start te zijn zodat we snel door konden lopen. Als groep vertrekken is leuk maar om als groep de finish te behalen was zeer moeilijk. Weer werden er nieuwe plannen gemaakt om na iedere anderhalf uur wandelen een pauze te nemen en te kijken of iedereen nog aanwezig is. Anders gingen ze bellen en op elkaar wachten. Dit functioneerde prima en de tweede dag kwamen wij als groep bij de finish aan. De eerste dag was nu de zwaarste omdat daarin de ervaringen opgedaan moesten worden om van alles op te vangen. De derde dag verraste ons met zo’n drie en een half uur regen. Alles bij elkaar gingen die vier dagen met plezier voorbij waarop de ontvangst op de vierde dag bijzonder leuk was. Ik kijk met plezier terug op deze belevenis en uiteindelijk was dit wandelen met een stuk vakantiebelevenis.

Huub Lourens